Η «Ελεύθερη» και «δημοκρατική» Αμερική και η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

 

 

 

Η «Ελεύθερη» και «δημοκρατική» Αμερική και η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ τα ΜΜΕ του (δυτικού) κόσμου... Είναι ο μύθος της «ελεύθερης» και «δημοκρατικής» Αμερικής.

Πως δημιουργήθηκε; Όπως δημιουργείται η εντύπωση της «επίπεδης υδρογείου». Με το ανέμισμα μπροστά στα μάτια των αναγνωστών/ακροατών επιμέρους δημοκρατικοφανών (επίπεδων) στοιχείων και την απόκρυψη εκείνων που αποκαλύπτουν τη συνολική εικόνα του αντιδημοκρατικού καθεστώτος (σφαιρικής υδρογείου).

Η χώρα που καυχάται ότι εξάγει τη δημοκρατία στον υπόλοιπο κόσμο (θα δούμε πως), δεν είχε ποτέ ουσιαστικά δημοκρατία στο εσωτερικό της.

«Ελεύθερη», «δημοκρατική» εκλογή Προέδρου στις ΗΠΑ... Όχι ακριβώς...

Ο λαός δεν θεωρείται ότι έχει την κατάλληλη κρίση και εκπαίδευση για να εκλέξει τον ηγέτη της χώρας. Η εκλογή του ανατίθεται σε μια ελίτ, στο Σώμα των Εκλεκτόρων (538).

Το ποσοστό προσέλευσης στις κάλπες είναι απ τα χαμηλότερα στον κόσμο. Και πως να μην είναι;

Οι υποψήφιοι για να στηρίξουν την πανάκριβη καμπάνιά τους, πρέπει να εξασφαλίσουν δωρητές και χορηγούς.

Το σύστημα εκλογής του Προέδρου είναι τελικά εξαιρετικά διαβλητό, περίπλοκο και μη δημοκρατικό. Μπορεί να βγει κάποιος Πρόεδρος έχοντας πάρει λιγότερες ψήφους απ τον αντίπαλό του (όπως ο Τραμπ, με 3,5 εκατομμύρια λιγότερες ψήφους απ την Κλίντον).

Η ανισότητα στην ψήφο σπάει ρεκόρ. Η ψήφος σε μια περιοχή μπορεί να μετρά δεκάδες φορές περισσότερο απ την ψήφο σε μια άλλη περιοχή.

Στις 48 απ τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ ισχύει το πλειοψηφικό σύστημα στην εκλογή των εκλεκτόρων. Οι ψήφοι που μετράνε πάνε στον νικητή. Οι ψήφοι των ηττημένων πάνε στα σκουπίδια. Είναι ανύπαρκτες (μιλάμε για εκατομμύρια ψήφους).

Αυτό το σύστημα δημιουργεί τη βάση για τη θεωρία της χαμένης ψήφου. Εξαλείφει τις πιθανότητες εκλογής τρίτων υποψηφίων, πέραν του Δημοκρατικού και του Ρεπουμπλικανού.

Οι εκλογές χαρακτηρίζονται από τεράστιες αναμονές σε ουρές, αλλαγές εκλογικών κέντρων την τελευταία στιγμή, «μαγείρεμα» εκλογικών καταλόγων (η κατάρτιση των οποίων ανατίθεται συχνά σε ιδιωτικές εταιρίες).

Ο δημοσιογράφος Γκρέγκ Πάλαστ εκτίμησε ότι μεταξύ 2014-2016, 16,7 εκατομμύρια αμερικανοί διαγράφηκαν απ τους εκλ καταλόγους, λόγω «αλλαγής διεύθυνσης» (στην τεράστια πλειοψηφία τους εντελώς άδικα).

Υπάρχουν καμουφλαρισμένοι ρατσιστικοί νόμοι και νόμοι αποκλεισμού απ την ψηφοφορία, συγκεκριμένων ομάδων του πληθυσμού (όπως πχ η αναγόρευση σε κακούργημα της συμμετοχής σε ορισμένου είδους διαδηλώσεις και άρα ο αποκλεισμός απ την ψηφοφορία).

Εδώ δεν πρέπει να παραλείψουμε ν αναφέρουμε την παράδοση του θεσμού του Boss (αφεντικού). Ο αμερικανός συγγραφέας Μακντόναλντ δίνει για τον Boss τον ακόλουθο ορισμό: «Ο ρόλος του Boss είναι να διαλέγει τις μαριονέτες. Κυβερνήτες, δημάρχους ή υπαλλήλους, που θα αρχίσουν να χορεύουν μόλις τραβήξει τους σπάγγους. Αυτοί εκτελούν τις διαταγές του γιατί ξέρουν ότι το πολιτικό τους μέλλον βρίσκεται στα χέρια του...».

Χάρη σ έναν απ αυτούς, τον Tom Pendergast, στο βασίλειό του, στο Κάνσας Σίτυ, 75 κατάδικοι είχαν προσληφθεί σαν αστυνομικοί. Χάρη στο ίδιο πρόσωπο, ένας πρώην χρεωκοπημένος, ο Χάρυ Τρούμαν, έγινε δικαστής, γερουσιαστής και Πρόεδρος των ΗΠΑ. Είναι αυτός που έριξε τις 2 ατομικές βόμβες στις ιαπωνικές πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι, με τελικό απολογισμό 450.000 νεκρούς ΑΜΑΧΟΥΣ. Αυτά είναι εγκλήματα πολέμου, που η ανθρωπότητα – αν γλυτώσει απ αυτό το είδος όπλων και των χρηστών τους – θα πρέπει να τα θυμάται και να τα στηγματίζει αιώνια.

 

Βέβαια εκεί που «δίνουν τα ρέστα τους» οι «δημοκρατικές» ΗΠΑ, είναι στην εξαγωγή της «δημοκρατίας» τους.

Το ιστορικό των παρεμβάσεων, των σαμποτάζ, των εκβιασμών, των προσπαθειών πραξικοπημάτων των ΗΠΑ σε ξένες χώρες, δεν έχει τέλος.

Απ τις χαρακτηριστικότερες προσπάθειες εξαγωγής της «δημοκρατίας» τους, είναι η σχεδίαση της δικτατορίας του Πινοσέτ στη Χιλή (έμεινε στην εξουσία 30 χρόνια και άφησε πίσω του 45.000 νεκρούς). Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα αποκαλύπτουν πως ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Νίξον και οι συνεργάτες του, ενορχήστρωναν την ανατροπή του χιλιανού προέδρου Σ. Αλλιέντε. Εκτιμούσαν ότι «αν ο Αλλιέντε πετύχει, θα δώσει κουράγιο και σε άλλους στη Λατινική Αμερική. Αν αφήσουμε τους ηγέτες της Λ. Αμερικής να πιστέψουν ότι μπορούν να κινηθούν όπως η Χιλή, θα έχουμε προβλήματα».

Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε την επιβολή της 7χρονης δικτατορίας στη χώρα μας, με τον πράκτορα της CIA Παπαδόπουλο.

Εξεταστικές επιτροπές στις ΗΠΑ το 1975 για τις παράνομες δραστηριότητες της CIA τα προηγούμενα 15 χρόνια, αποκάλυψαν 8 απόπειρες δολοφονίας του ηγέτη της Κούβας Κάστρο, του ηγέτη του Βελγικού Κογκό Πατρίς Λουμούμπα (με προσωπική εντολή του Αϊζενχάουερ), του προέδρου του Νότιου Βιετνάμ, της Δομινικανής Δημοκρατίας, του ηγέτη της Ινδονησίας, του προέδρου της Αϊτής. Στο εσωτερικό της χώρας, εκατομμύρια πολίτες, αγωνιστές του αντιπολεμικού, του φοιτητικού και του αντιρατσιστικού κινήματος, φακελώνονται, τηλέφωνα παγιδεύονται, γραφεία και λέσχες γεμίζουν «κοριούς», πολιτικές οργανώσεις της αριστεράς διαβρώνονται από χαφιέδες. Ένα μεγάλος μέρος του αμερικανικού λαού, αντιμετωπίζεται σαν εσωτερικός εχθρός.

Τη δολοφονία του Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Κένεντι, έρευνα του ABC News που έγινε το 2003, έδειξε ότι το 70% των αμερικανών την αποδίδει σε ένα καλά οργανωμένο σχέδιο δολοφονίας και δεν πιστεύει το παραμύθι του μοναχικού εκτελεστή Όσβαλντ.

Σήμερα, χάρη στον Τζούλιαν Ασάνζ και στον ιστότοπο που δημιούργησε, τα Wikileaks, με τη δημοσιοποίηση χιλιάδων απόρρητων εγγράφων, αποκαλύφθηκαν εγκλήματα πολέμου των ΗΠΑ στο Ιράκ. Αντί όμως να γίνει έρευνα για τα εγκλήματα πολέμου, ο Ασάνζ αφού καταδιώχθηκε, είναι υπό κράτηση επί χρόνια, με κατηγορίες που δεν μπορούν ν αποδειχθούν, και αν εκδοθεί στις ΗΠΑ, αντιμετωπίζει πιθανή ποινή 175 χρόνων φυλάκισης για «κατασκοπεία». Η ερευνητική δημοσιογραφία κατηγορείται σαν κατασκοπεία , προκειμένου να επιβληθεί λογοκρισία από μια τυρανία. Έτσι γίνεται έγκλημα το να πεις την αλήθεια. Η δυτική «δημοκρατία» δολοφονεί την αλήθεια και όσους την αποκαλύπτουν, μπροστά στα μάτια μας.

Θα συνεχίσουμε να βλέπουμε την ΕΙΚΟΝΑ, ή θα δούμε επιτέλους την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;...

 

 

11 Απρίλη 2022

Γιώργος Παπανικολάου

 

" Είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας" (Κυριάκος Μητσοτάκης)

NSA και Έντουαρντ Σνόουντεν

 

 Το άγαλμα του Χάρυ Τρούμαν στην Αθήνα

Ο σκοπός της διπλής ρίψης σε Χιροσίμα – Ναγκασάκι!

https://www.rovespieros.gr/atomic-bomb-o-skopos-ths-diplis-ripsis/

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=1367526

Συνταγματάρχης Richard H. Black: «Το ΝΑΤΟ ήθελε πόλεμο Ουκρανίας-Ρωσίας και απέρριψε όλες τις προτάσεις του Β.Πούτιν»

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/syntagmatarxis-richard-h-black-to-nato-ithele-polemo-oukranias-rosias-kai-aperripse-oles-tis-protaseis-tou-v-poutin/

"Ελευθερία", Ρ. Γκαρωντύ (σ. 261-375).

https://www.scribd.com/document/380940499/%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%91-%CE%A1%CE%9F%CE%96%CE%95-%CE%93%CE%9A%CE%91%CE%A1%CE%A9%CE%9D%CE%A4%CE%A5-3-%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%91-%CE%9A%CE%91%CE%99-%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%94%CE%97%CE%9C%CE%9F%CE%9A%CE%A1%CE%91%CE%A4%CE%99%CE%91

JFK, η Ιστορία που Χαράχτηκε στη Μνήμη μας, του Όλιβερ Στόουν.

 https://coverapi.store/embed/tt0102138/

 

Η ΚΕΔΕ υποστηρίζει την Συνθήκη Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων

https://www.pressenza.com/el/2022/03/h-kede-yposthrizei-thn-synthiki-apagoreysis-twn-pyrhnikwn/

 

Νίκος Στεργίου: Έχουμε την ευκαιρία αναζωπύρωσης του αντιπυρηνικού κινήματος στην Ελλάδα

https://www.pressenza.com/.../nikos-stergiou-exoume-tin.../

 

ΟΗΕ: Η Συνθήκη για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων μπορεί να τεθεί σε ισχύ.

https://www.capital.gr/.../oie-i-sunthiki-gia-tin...

https://www.amnesty.gr/.../oie-oi-pyrinikes-dynameis...

 

Η Νέα Υόρκη προστίθεται στην έκκληση των πόλεων της ICAN κατά των πυρηνικών όπλων

https://www.pressenza.com/el/2021/12/i-nea-yorki-prostithetai-stin-ekklisi-ton-poleon-tis-ican/

 

Hundreds of cities, local and regional bodies all around the world have spoken out in support of the TPNW through the ICAN Cities Appeal.

https://cities.icanw.org/list_of_cities

 

"Κόσμος χωρίς πολέμους και βία"

https://www.facebook.com/kosmosxorispolemous.gr/

 

Εν μέσω πανδημίας, 72,6 δισεκατομμύρια δολάρια πήγαν στα πυρηνικά όπλα

https://www.pressenza.com/el/2021/06/en-meso-pandimias-726-dis-pigan-sta-purinika/

ΝΑΤΟ και ΑΖΟV έριξαν την Ουκρανία στα βράχια! | Μέρος Β΄

https://edromos.gr/nato-kai-azov-erixan-tin-oykrania-sta-vrachia-meros-v%CE%84/

 

Ουκρανία: Η αλήθεια είναι πάντα θύμα των πολέμων | Μέρος Α΄

https://edromos.gr/oykrania-i-alitheia-einai-panta-thyma-ton-polemon-meros-a%ce%84/

Λένιν: Να χωρίσουμε την πασιφιστική απ την αντιδραστική αστική τάξη

Λένιν: Να χωρίσουμε την πασιφιστική απ την αντιδραστική αστική τάξη («Τα καθήκοντα της σοβιετικής αντιπροσωπείας στη Γένουα, τ. 44, σελ. 406-408)

http://www.scribd.com/doc/76470883/%CE%9B%CE%95%CE%9D%CE%99%CE%9D-%CE%A0%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%A6%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%9A%CE%91%CE%99-%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%94%CE%A1%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97-%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%97

ΟΙ ΗΠΑ ΣΗΜΕΡΑ

Τα "ίσα πολιτικά δικαιώματα" στη χώρα του MEGA, του SKY και των Βαρδινογιανναίων...

 

 

Giorgos Roussis

15 Αυγούστου στις 12:13 μ.μ. ·

Σχεδιο Εισαγωγής του νέου ανατρεπτικού μου πονήματος με τίτλο "Αστική Δημοκρατία , Εγχειρίδιο Χρήσης" ,που ελπίζω να κυκλοφορήσει τέλη του χρόνου .

Κατά σύμπτωση, η περάτωση της πρώτης γραφής τούτου του πονήματος συνέπεσε με την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας το 1974 .

Και για να είμαι ειλικρινής ένοιωσα κάποια δικαίωση για την απόφαση μου να ασχοληθώ με το θέμα της Αστικής Δημοκρατίας, η οποία ήταν στην πραγματικότητα εκείνη, και όχι η Δημοκρατία γενικώς και αορίστως, κάτι που κατά τη γνώμη μου, είναι όχι μόνο ανύπαρκτη , αλλά και συνιστά αντίφαση εν τοις όροις, που αποκαταστάθηκε .

Στόχος λοιπόν τούτου του πονήματος είναι, με τη μορφή ενός σύντομου εγχειριδίου από μαρξική σκοπιά- εξ ου και οι πυκνές παραπομπές στα έργα των κλασικών- :

1. Να ανατρέψει την κυρίαρχη αντίληψη με βάση την οποία η αστική δημοκρατία ............

Γιώργος Παπανικολάου

Σύντροφε, λες για παροχή ίσων πολιτικών δικαιωμάτων σε άνισους κοινωνικά ανθρώπους, που χαρακτηρίζει την αστική δημοκρατία.

Αν μιλήσεις όμως ειλικρινά για τη σύγχρονη αστική δημοκρατία, εκείνο που τη χαρακτηρίζει, είναι η παροχή τελείως άνισων πολιτικών δικαιωμάτων σε άνισους κοινωνικά ανθρώπους. Γιατί τι άλλο είναι η κυριαρχία των ιδιωτικών καναλιών και εφημερίδων, ιδιοκτησίας μερικών μεγαλοκαπιταλιστών, που καθορίζουν την πολιτική σήμερα;

Μήπως αυτό εξασφαλίζει την ισηγορία των κοινωνικά άνισων ανθρώπων στην πολιτική σκηνή (και στις εκλογές);

Μήπως τους δίνει τη δυνατότητα να προωθήσουν τους δικούς τους εκπροσώπους;

Μήπως έχουν τη δυνατότητα να προβάλλουν κάποια σημαντικά θέματα της δικής τους ατζέντας στο γυαλί, όπου αλωνίζουν και λύνουν και δένουν οι μεγαλοδημοσιογράφοι (επίλεκτοι των μεγαλοκαναλαρχών); Μήπως;... Μήπως;....

Γιατί η «αριστερά» δεν προτείνει ουσιαστικές λύσεις σ αυτό το θέμα (ΤΟ ΘΕΜΑ); Σ αυτό πρέπει ν αναφερθείς και να δώσεις απαντήσεις...

Giorgos Roussis

Δεν είναι θέμα ανειλικρίνειας εκ μέρους μου όπως με κατηγορείς .

Προφανώς κάτ εσε κάνω λάθος κι εγώ και ο Μαρξ στον οποίο παραπέμπω, και ο οποίος πρώτος έκανε λόγο για το οτι στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας παρέχονται μέσω των εκλογών ίσα δικαιώματα στην αφηρημένη κατηγορία του πολιτη, σε μια κοινωνία άνισων στην πραγματικότητα ανθρώπων, κάτι άλλωστε που προκύπτει και από την ύπαρξη ιδιοκτητών και μη ΜΜΕ .

Γιώργος Παπανικολάου

Σύντροφε, το ειλικρινά δεν είχε προσωπικό τόνο, αλλά ήταν ουσιαστικά μια προτροπή να σκεφτείς ουσιαστικά πάνω στο θέμα των ΜΜΕ. Δεν είχα καμιά πρόθεση να σε κατηγορήσω (εκτός ίσως απ την «αριστερά» που παρουσιάζεται σαν αριστερά). Αυτό είναι το πρόβλημα στο να γίνει ουσιαστικός διάλογος σήμερα. Θα μπορούσαμε, αντί να θεωρούμε ότι μας κατηγορούν ή υπονομεύουν τις απόψεις μας, να σκεφτούμε ουσιαστικά πάνω στην αντίθετη ή διαφορετική άποψη και ν απαντήσουμε πιο ουσιαστικά. Η απάντησή σου δεν με έπεισε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.

Giorgos Roussis

Γειά και χαρά .

Θεωρείς ότι το ανήκω στην "αριστερά" που παρουσιάζεται σαν αριστερά δεν αποτελεί κατηγορία ;

Όσο για την άποψη σου επί του θέματος απλώς παρατήρησα ότι αυτή είναι αντίθετη με τους κλασικούς του μαρξισμού και το σύνολο της μαρξιστικής σκέψης .

Δικαίωμα σου να διαφωνείς αλλά δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο αυτή μου η παρατήρηση σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα .

Γιώργος Παπανικολάου

Σύντροφε, όταν λες ότι μια άποψη «είναι αντίθετη με τους κλασικούς του μαρξισμού», θα πρέπει ν αναφέρεις σε τι συγκεκριμένα είναι αντίθετη. Εκτός αν θεωρείς τον εαυτό σου αποκλειστικό συνομιλητή των κλασικών και τους άλλους «μη δυνάμενους να έχουν άποψη». Απο δω ξεκινάει το πρόβλημα...

Giorgos Roussis

Είναι λοιπόν αντίθετη στη σαφέστατη και μη επιδεχομενη καμία διαφορετική ερμηνεία , θέση των κλασικών όπως αυτή προκύπτει ήδη από το Εβραϊκό Ζήτημα, οσον αφορά την παροχή ίσων πολιτικών δικαιωμάτων μέσω της αφηρημένης κατηγορίας του πολίτη σε συγκεκριμένους άνισους κοινωνικά ανθρώπους .

Κάτι που όπως έλεγε ο Αnatole France είναι σαν να λες ότι παραχωρείς ίσα δικαιώματα στον επαίτη και τον τραπεζίτη.

Βλέπε και ανάρτηση μου

.http://vathikokkino.gr/archives/126310.

Δικαίωμα σου λοιπόν να διαφωνείς με τους κλασικούς του μαρξισμού τους οποίους προφανώς έχεις μελετήσει σε βάθος , δεν είναι όμως δικαίωμα σου να μην το αποδέχεσαι .

VATHIKOKKINO.GR

Βαθύ Κόκκινο | Η ανισότητα του ίσου αστικού δίκαιου

Βαθύ Κόκκινο | Η ανισότητα του ίσου αστικού δίκαιου

Γιώργος Παπανικολάου

Σε μια χώρα όπου τα ΜΜΕ (των μεγαλοκαπιταλιστών) έχουν εκπορνευτεί στον ακραίο βαθμό, εκείνο που έχεις να πεις είναι ότι «η θέση των κλασικών είναι ότι παρέχονται ίσα πολιτικά δικαιώματα μέσω της αφηρημένης κατηγορίας του πολίτη σε συγκεκριμένους άνισους κοινωνικά ανθρώπους». Αυτό το θεωρείς «μαρξισμό» και όχι ...τρίλιζα, όπου με τις «αρχές» του «μαρξισμού» συμπληρώνεις προβλεπόμενα κουτάκια. Και ξεχνάς τα λεγόμενα του Λένιν ότι «...κι όλοι οι άλλοι νόμοι του καπιταλισμού που ανακαλύφθηκαν απ τον Μάρξ, απεικονίζουν απλά το ιδανικό του καπιταλισμού, δεν απεικονίζουν όμως καθόλου την πραγματικότητά του». Και ο Μάρξ μας προειδοποίησε ότι: «Άλλο πράγμα είναι να παρουσιάσει κανείς την πραγματική διαδικασία, όπου και τα δύο – αυτό που ονομάζει περιστασιακή κίνηση, που όμως είναι το μόνιμο και πραγματικό και ο νόμος του, η μέση σχέση – και τα δύο εμφανίζονται σαν εξίσου ουσιαστικά».

Ποια ισηγορία – που είναι μια πολιτική κατηγορία και όχι κοινωνική ιδιότητα – υπάρχει μεταξύ ενός Βαρδινογιάννη και εκατομμυρίων μισθωτών σκλάβων στις εκλογές; Δεν έχεις κανένα επιχείρημα και καμία πρόταση να προσφέρεις στους εργαζόμενους για να τους βοηθήσεις, εκτός απ το να επαναλαμβάνεις ότι «η θέση των κλασικών είναι ότι παρέχονται ίσα πολιτικά δικαιώματα μέσω της αφηρημένης κατηγορίας του πολίτη σε συγκεκριμένους άνισους κοινωνικά ανθρώπους»;

Λένιν («Σχετικά με τη γελοιογραφία του μαρξισμού»):

Ο σοσιαλισμός είναι ανέφικτος χωρίς δημοκρατία, με 2 έννοιες.

1. Το προλεταριάτο δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τη σοσιαλ επανάσταση αν δεν προετοιμάζεται γι αυτή με τον αγώνα για δημοκρατία.

2. Ο νικηφόρος σοσιαλισμός δεν μπορεί να διατηρήσει τη νίκη του και να οδηγήσει την ανθρωπότητα στην απονέκρωση του κράτους, χωρίς να πραγματοποιήσει στο ακέραιο τη δημοκρατία.

...Όλη η «δημοκρατία» συνίσταται στη διακήρυξη και στην παραχώρηση «δικαιωμάτων», που στον καπιταλισμό είναι πολύ λίγο και πολύ συμβατικά πραγματοποιήσιμα, όμως χωρίς μια τέτοια διακήρυξη, χωρίς αγώνα για δικαιώματα αμέσως, αυτή τη στιγμή, χωρίς διαπαιδαγώγηση των μαζών στο πνεύμα αυτού του αγώνα, ο σοσιαλισμός είναι ανέφικτος».

 

Σύμβαση για το Διαδίκτυο (Web).

Σύμβαση για το Διαδίκτυο (Web).
(Μετάφραση απ τα αγγλικά: Γιώργος Παπανικολάου).

Το διαδίκτυο σχεδιάστηκε για να φέρει τους ανθρώπους μαζί και να κάνει τη γνώση ελεύθερα διαθέσιμη. Ο καθένας έχει ένα ρόλο να παίξει, για να διασφαλιστεί ότι το διαδίκτυο υπηρετεί την ανθρωπότητα. Δεσμευόμενοι στις ακόλουθες αρχές, οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις και οι πολίτες σε όλο τον κόσμο, μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία του ανοιχτού διαδικτύου, σαν δημόσιο αγαθό και θεμελιώδες δικαίωμα για όλους.

Οι κυβερνήσεις θα:

εξασφαλίσουν ότι ο καθένας μπορεί να συνδεθεί με το internet. Έτσι ώστε ο καθένας ανεξάρτητα από το ποιος είναι ή πού ζει, να μπορεί να συμμετέχει ενεργά σε απευθείας σύνδεση.

Να διατηρούν όλο το internet διαθέσιμο συνεχώς. Ώστε σε κανέναν να μην στερείται το δικαίωμά του στην πλήρη πρόσβαση στο internet.

Να σέβονται το θεμελιώδες δικαίωμα των ανθρώπων στην ιδιωτικότητα. Έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να χρησιμοποιήσει ελεύθερα το internet, με ασφάλεια και χωρίς φόβο.

Οι επιχειρήσεις θα:

κάνουν το internet προσιτό και προσβάσιμο σε όλους. Έτσι ώστε κανένας να μην αποκλείεται απ τη χρήση και τη διαμόρφωση του διαδικτύου.

Σέβονται την ιδιωτικότητα των καταναλωτών και τα προσωπικά δεδομένα. Έτσι ώστε οι άνθρωποι να ελέγχουν τις ζωές τους όταν είναι σε απευθείας σύνδεση.

Αναπτύσσουν τεχνολογίες που θα υποστηρίζουν το καλύτερο για την ανθρωπότητα και θ αμφισβητούν το χειρότερο. Έτσι ώστε το διαδίκτυο πραγματικά να είναι ένα δημόσιο αγαθό που δίνει προτεραιότητα στους ανθρώπους.

Οι πολίτες θα:

είναι δημιουργοί και συνεργάτες στο διαδίκτυο. Έτσι ώστε το διαδίκτυο να έχει πλούσιο και σχετικό περιεχόμενο για όλους.

Δημιουργήσουν ισχυρές κοινότητες που θα σέβονται τον πολιτικό λόγο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Έτσι ώστε ο καθένας να αισθάνεται ασφαλής και καλοδεχούμενος όταν είναι σε απευθείας σύνδεση.

Μάχη για το διαδίκτυο.

Έτσι το διαδίκτυο παραμένει ανοιχτό και μια παγκόσμια δημόσια πηγή για όλους τους ανθρώπους, τώρα και στο μέλλον.

Δεσμευόμαστε να τηρήσουμε αυτές τις αρχές και να εμπλακούμε σε μια διαβουλευτική διαδικασία για να δημιουργήσουμε μια πλήρη "Σύμβαση για το διαδίκτυο (web)", η οποία θα καθορίσει τους ρόλους και τις ευθύνες των κυβερνήσεων, των επιχειρήσεων και των πολιτών. Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το διαδίκτυο σήμερα είναι εκφοβιστικές και επηρεάζουν όλη τη ζωή μας, όχι μόνο όταν είμαστε σε απευθείας σύνδεση. Αλλά εάν εργαστούμε μαζί και ο καθένας μας αναλάβει την ευθύνη για τις πράξεις του, μπορούμε να προστατέψουμε ένα διαδίκτυο που πραγματικά να είναι για όλους.

Αυτό το έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 License.

Αυτός είναι ο κόσμος που ζούμε. Αυτός είναι ο κόσμος που αντιμετωπίζουμε.

Εξαιτίας ανθρώπων σαν κι εσάς, ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Υπάρχουν πολλές μάχες που πρέπει να δώσουμε, αλλά θα τις δώσουμε μαζί- όλοι μας. Τα "Κοινά Όνειρα" δεν είναι η κανονική μας σελίδα ειδήσεων. Δεν στηριζόμαστε στα κλικ. Δεν θέλουμε διαφημιστικά δολάρια. Θέλουμε ο κόσμος να γίνει καλύτερος. Αλλά δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας. Δεν μπορεί να γίνει μ αυτόν τον τρόπο. Σε χρειαζόμαστε. Εάν μπορείς να βοηθήσεις σήμερα - επειδή κάθε δωρεά κάθε μεγέθους μετράει - παρακαλούμε, κάνε το.

https://m.tvxs.gr/mo/i/277881/f/news/internet-mme/i-magna-carta-toy-diadiktyoy.html

https://contractfortheweb.org/

Η Άνοδος Κι η Πτώση Του ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΥ "ΡΟΒΕΣΠΙΕΡΟΣ"

Η Άνοδος Κι η Πτώση Του ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΥ "ΡΟΒΕΣΠΙΕΡΟΣ"

Αφιέρωμα της ιστοσελίδας ΡΟΒΕΣΠΙΕΡΟΣ στην άνοδο και την συνολική δράση του Ροβεσπιέρου

https://www.scribd.com/document/400842346/%CE%97-%CE%86%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CE%9A%CE%B9-%CE%B7-%CE%A0%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%B7-%CE%A4%CE%BF%CF%85-%CE%91%CE%94%CE%99%CE%91%CE%A6%CE%98%CE%9F%CE%A1%CE%9F%CE%A5-%CE%A1%CE%9F%CE%92%CE%95%CE%A3%CE%A0%CE%99%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3

Η εξέλιξη της "Δημοκρατίας" επί ΣΥΡΙΖΑ σε (προφητική) ανάλυση/περιγραφή του Ν. Κοτζιά.

Η εξέλιξη της "Δημοκρατίας" επί ΣΥΡΙΖΑ σε (προφητική) ανάλυση/περιγραφή του Ν. Κοτζιά.

Αποφάσισα να ξαναδιαβάσω το βιβλίο του Ν. Κοτζιά "Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ" που έγραψε το 2012 και αναφέρονταν στις μνημονιακές κυβερνήσεις που είχαν προηγηθεί. Το ενδιαφέρον μου εστιαζότανε στο ζήτημα της δημοκρατίας.

Γρήγορα συνειδητοποίησα ότι (προφητικά) ανέλυε και περιέγραφε την εξέλιξη της "δημοκρατίας" επί κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ (όπου συμμετείχε σαν υπουργός).

Γράφει ο Ν. Κοτζιάς:

"Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται στη Βουλή και να εφαρμόζονται απ την Εκτελεστική Επιτροπή, δηλαδή την Κυβέρνηση...

... Στην πραγματικότητα είναι η πλειοψηφία της Βουλής που καλείται να στηρίξει και να επικυρώσει τις αποφάσεις της κυβέρνησης...

... Η Κυβέρνηση σαν Υπουργικό Συμβούλιο, όλο και περισσότερο καλείται να επικυρώσει αποφάσεις που έχουν ληφθεί αλλού. Αυτό συνέβη με το μνημόνιο και την Τρόϊκα...

...Το Υπουργικό Συμβούλιο δεν συνεδριάζει με όλους τους κανόνες της δημοκρατίας...

...Το φαινόμενο του βοναπαρτισμού: Ο Γ. Παπανδρέου σαν Πρωθυπουργός, συμπεριφερόταν σαν να βρίσκεται σε θεϊκή αποστολή. Σαν η πολιτική που εφάρμοζε να ήταν ένα είδος "πεφωτισμένης" πολιτικής, που προκύπτει όχι απ το δημόσιο διάλογο, ούτε απ τη διαβούλευση στη Βουλή και το κόμμα, αλλά από θεία επιφοίτηση...

...Ο Πρωθυπουργός δεν είναι ο πρώτος τη τάξει υπουργός, αλλά ένας ξεχωριστός θεσμός.

Το ελληνικό ΥΣ (Υπουργικό Συμβούλιο) δεν συνεδριάζει σαν συλλογικό όργανο με αυτοτελή ευθύνη, στο οποίο όλα τα μέλη έχουν ίσα δικαιώματα. Γι αυτό δεν γίνονται ψηφοφορίες στο ΥΣ, ενώ δεν υπάρχει περίπτωση να μειοψηφήσει ο Πρωθυπουργός...

... Στην περίοδο της κρίσης ενισχύεται η ήδη υπάρχουσα τάση να λειτουργεί ο πρωθυπουργός απέναντι στο κόμμα και την κοινοβουλευτική ομάδα όχι σαν πρώτο τη τάξει στέλεχος, αλλά σαν μονάρχης που απαιτεί στήριξη των επιλογών του που αποφασίζει σαν "πεφωτισμένος" δεσπότης τι είναι καλό για τον ίδιο, τους "ακολούθους του" (κόμμα και βουλευτές κόμματος) καθώς και το κράτος...

... Σ αυτές του τις αποφάσεις συμβουλεύεται τον "καρδινάλιο-καγκελάριο" του ή ακόμα ένα κλειστό κύκλο συμβούλων της Αυλής του...

...Η Προεδροποίηση του Πρωθυπουργού είναι μια τάση που έχει καταγραφεί διεθνώς και τη συναντάμε ιδιαίτερα στην Ελλάδα της εποχής του Μνημονίου...

... Ο Πρωθυπουργός μετατράπηκε από πρώτος ανάμεσα σε ίσους, σε πρώτος και μόνος...

...Η τάση είναι τα θέματα να συζητούνται και οι αποφάσεις να λαμβάνονται όχι από τα δημόσια ορατά Σώματα που εκλέγει και ελέγχει η κοινωνία, αλλά απ τα μη ορατά. Απ τις συλλογικές αποφάσεις στις μη συλλογικές...

...Οι περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται με τη μορφή δυαδικής σχέσης ανάμεσα στον ίδιο τον Πρωθυπουργό και τον κάθε φορά αρμόδιο Υπουργό...

...Μέσω αυτής της σχέσης ο Πρωθυπουργός καταργεί ουσιαστικές λειτουργίες συλλογικότητας, ελέγχου και απόφασης, χάραξης πολιτικής γραμμής του ΥΣ και ποδηγετεί το Κοινοβούλιο. Με αυτό τον τρόπο δυναμώνει τον δικό του ρόλο, καθώς και του άμεσου περιβάλλοντός του...

...Αυτός ο τρόπο λειτουργίας επιτρέπει στους Υπουργούς να διασφαλίσουν μια φεουδαρχική σχέση με το αντικείμενο του υπουργείου τους και να μην χρειάζονται τη σύμφωνη γνώμη των άλλων υπουργών για ν ακολουθήσουν τη μια ή την άλλη πολιτική...

...Έτσι ο Πρωθυπουργός μετατρέπεται από πρώτος Υπουργός σε Πρόεδρο της Κυβέρνησης και χειρίζεται και λύνει τα θέματα έξω απ τη συλλογικότητα του ΥΣ και της Βουλής. Άρα του επιτρέπεται ν αναπτύσσει μια συνολική προσωπική στρατηγική...

...Το δυαδικό σύστημα μπορεί να διευκολύνει την επιτάχυνση στην λήψη αποφάσεων, όμως απ την άλλη αυξάνει το ανεξέλεγκτο των κορυφαίων Υπουργών και αφήνει μεγάλο πεδίο ανάπτυξης πελατειακών σχέσεων και διαφθοράς. Το υπουργείο μετατρέπεται σε φέουδο του Υπουργού που δεν αφορά τους άλλους Υπουργούς...

...Η Προεδροποίηση του Πρωθυπουργού (το να καλεί δηλ το ΥΣ και το Κοινοβούλιο να πειθαρχήσουν σε αποφάσεις που έχουν ληφθεί εκτός αυτών των οργάνων) μετατρέπει τη Βουλή από όργανο διαβούλευσης, επιλογής και απόφασης, σε θεσμό απλής και αναγκαστικής επικύρωσης αποφάσεων που έχουν ληφθεί από εξωκοινοβουλευτικούς θεσμούς..."

Χαρακτηριστικά παραδείγματα που αποσαφηνίζουν τη "δημοκρατική" νοοτροπία των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ και του "ταλαντούχου" Πρωθυπουργού και ξεκαθαρίζουν το νόημα των παραπάνω, είναι:

1. Οι διαδικασίες του Δημοψηφίσματος του Ιούλη του 2015, όπου το "ΟΧΙ" μετατράπηκε σε "ΝΑΙ" μέσω αντιδημοκρατικών και αντισυνταγματικών μεθοδεύσεων (οι δυνάμεις του "ΝΑΙ" που συμμετείχαν στο πραξικόπημα, σαρκάζουν δημόσια το ΣΥΡΙΖΑ για τη μεταστροφή του, αφού είναι σίγουροι ότι δεν υπάρχει ανεξάρτητη δικαιοσύνη για να τους μαζέψει όλους μέσα, για κατακρεούργηση του Συντάγματος και οι σαρκαζόμενοι παραμένουν μουγκοί, ενώ οι προηγούμενοι μνημονιακοί κάτι απαντούσαν όταν τους κατηγορούσαν για παραβίαση του Συντάγματος, όπως: Γ. Παπανδρέου: "Του Συντάγματος προηγείται η "λογική" [σ.σ. : ποια λογική; Η δική του; Της Τρόϊκας;]. "Δεν είναι προφανές για ποιο λόγο το δικό μας Σύνταγμα θα μπορούσε να εμποδίσει κάτι πολύ λογικό το οποίο ισχύει σε πολλές άλλες χώρες" (4.7.2010). Συνοδευόταν βέβαια από τον δεξιό ψάλτη: Κων. Μητσοτάκης: "...διότι πάνω απ το Σύνταγμα υπάρχει η "σωτηρία του τόπου", ο οποίος είναι ο υπέρτατος νόμος, μην το ξεχνάτε" (30.1.2010).

[σ.σ. Φυσικά στο όνομα "λογικών" προφάσεων καταργήθηκε η δημοκρατία επανειλημμένα στη χώρα μας. Αυτές οι απόψεις δικαιώνουν απόλυτα και τη μεταξική και την απριλιανή δικτατορία].

2. Οι διαδικασίες ψήφισης του ΣΥΡΙΖΑϊκού Μνημονίου και όσα ακολούθησαν.

 Και ο Ν. Κοτζιάς συνεχίζει:

"...Σε πολύ δύσκολες συνθήκες κάποιοι βουλευτές διαχώρισαν τη θέση τους έναντι της κατάληψης του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης από το Κόμμα του Μνημονίου. Τους κατηγόρησαν για αποστασία, αλλά στην πραγματικότητα αντιστάθηκαν στην ουσιαστική πολιτική αποστασία που είχε προχωρήσει η κυβέρνηση από το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και τις ανάγκες της συντριπτικής πλειοψηφίας των ψηφοφόρων του...

... Όταν η Πολιτική χάνει την αυτονομία της, τότε υποτάσσεται στη λογική των αγορών, δηλ σε ένα μονόδρομο. Για να δικαιολογήσει η Πολιτική την υποταγή της στις αγορές και τα οικονομικά συμφέροντα, εμφανίζει εκ των υστέρων την απώλεια αυτονομίας της, σαν αναγκαστική επιλογή, σαν μονόδρομο, σαν αναγκαίο κακό. Επιπλέον αναπαράγει το μύθο για την αποτελεσματικότητα και την ορθολογικότητα των αγορών, μύθο που έχει πολλαπλώς καταρριφθεί. Στην πορεία μάλιστα, οι πιο θρασείς εκ των πολιτικών, σταματούν να εμφανίζουν αυτή την παραίτηση σαν το αναγκαίο κακό. Υποστηρίζουν πλέον ότι πρόκειται για την επιλεχθείσα οδό υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων..."

Οι παρακάτω επισημάνσεις, αποκτούν ιδιαίτερο χρώμα, αν τις δούμε σε σχέση με τη Συμφωνία των Πρεσπών:

"...Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης προκειμένου να πετύχουν οι όποιες αλλαγές σε μια χώρα με δυτικού τύπου πολιτικό σύστημα, απαιτείται η συναίνεση της πλειοψηφίας των πολιτών και βέβαια να μην λαμβάνονται μέτρα που στρέφονται ευθέως ενάντια στις ανάγκες και τη βούληση αυτής της πλειοψηφίας...

...Παρατηρείται μια έντονη προδιάθεση όλο και περισσότερες περιοχές της δημόσιας πολιτικής να ξεφεύγουν της συμμετοχής και του ελέγχου των πολιτών, διότι αποτελούν αποκλειστικό θέμα των ειδικών και μόνο αυτοί δύνανται να τις χειρίζονται...

... Θεμελιακή αιτία της κρίσης είναι η κρίση της δημοκρατίας. Η κρίση της δημοκρατίας σημαίνει να λαμβάνονται αποφάσεις χωρίς τους πολίτες, μακριά απ την βούλησή τους, ενάντια σ αυτούς...

... Η τάση συρρίκνωσης της δημοκρατίας στη χώρα μας συνδυάζεται με φαινόμενα όπως η πεφωτισμένη μοναρχία στην κορυφή και την αντίληψη ότι οι όποιες αλλαγές μπορούν να επιβληθούν απ τα πάνω, ακόμα και με τρόπο αυταρχικό, διότι οι "άνω" γνωρίζουν το τι χρειάζονται "οι κάτω" και η χώρα...

...Ένας μεγάλος κίνδυνος για την Πολιτική είναι να αποξενωθεί από τον κόσμο που τη στήριξε και τη στηρίζει. Ο κίνδυνος αυτός αυξάνει όσο ενισχύεται η αντίληψη ότι η Πολιτική γνωρίζει εξ ορισμού καλύτερα από το εκλογικό σώμα και δεν "χρωστά" στο τελευταίο κάτι...

... Χαρακτηριστικό των κυρίαρχων δυνάμεων στην ελληνική κοινωνία: Δεν επιδιώκουν την συναίνεση της κοινωνίας, επιλέγουν αυταρχικές μεθόδους διακυβέρνησης. Έχουν την αίσθηση ότι στο εσωτερικό της χώρας οι απόψεις τους μπορεί να είναι μειοψηφικές, αλλά ο εξωτερικός παράγοντας με το ειδικό βάρος που διαθέτει, δύναται με παρεμβάσεις ν αλλάξει τους συσχετισμούς προς όφελός τους...

... Για έναν δημοκρατικό, ριζοσπαστικό εκσυγχρονισμό, απαιτείται η συναίνεση της κοινωνίας, οι πολίτες να πιστεύουν και να δίνουν μάχη γι αυτό το εγχείρημα...

...Εκσυγχρονισμός ενάντια στην κοινωνία και την πλειονότητα των πολιτών, που δεν στηρίζεται στη δική τους βούληση και θέληση. Ένας εκσυγχρονισμός που επιβάλλεται απ έξω, δηλ ενάντια στα κυρίαρχα δικαιώματα και την κυριαρχία της Ελλάδας ...

...Παρόλο που δεν έχουν όλοι την ειδίκευση να σχεδιάσουν μια πολιτική, εντούτοις είμαστε όλοι ικανοί να την κρίνουμε. Δηλ. οι ειδικοί σχεδιάζουν και εφαρμόζουν, οι πολίτες αποφασίζουν...

...Όταν οι πολίτες κατανοούν ότι δεν μπορούν ν αλλάξουν μια κατάσταση οδηγούνται σε αντιδράσεις που ενοχλούν. Το πρόβλημα δεν είναι αυτές οι αντιδράσεις, αλλά η μη εφαρμογή εκείνων των δημοκρατικών κανόνων που θα έδιναν στους πολίτες τη δυνατότητα να εκφραστούν και να παλέψουν για τις απόψεις τους...

...Επί παραδείγματι, η μη προκήρυξη εκλογών για μια πολιτική που κανείς δεν την έχει εγκρίνει..."

Όσον αφορά λοιπόν την πολιτική, ένα ζήτημα είναι η σωστή και βαθειά ανάλυση της πραγματικότητας και σ αυτό νομίζω το βιβλίο του Ν. Κοτζιά είναι πολύ προχωρημένο. Ένα άλλο ζήτημα είναι η εφαρμογή της πολιτικής...

12 Φλεβάρη 2019

Γιώργος Παπανικολάου

Ένας άνθρωπος που κάποτε κατάφερε με την επιστημοσύνη του και την «τέχνη» του να οδηγήσει μια επανάσταση μέχρις εκεί που ν ανοίξει μια «κοινωνική σκουλικότρυπα» στο μέλλον, για να μπορέσει η ανθρωπότητα να δει για λίγο σαν αστραπή, τι θα μπορούσε να πετύχει, είπε:

«Ειλικρίνεια στην πολιτική δεν σημαίνει ότι οι κκ Κέρενσκι, Τσερνόφ και Σια πρέπει ν αποδείχνουν την προσωπική τους ειλικρίνεια: αυτή τη δεχόμαστε πρόθυμα, μα δεν πρόκειται γι αυτή.

Η ειλικρίνεια στην πολιτική, δηλαδή σ εκείνο τον τομέα των ανθρώπινων σχέσεων που έχει να κάνει όχι με μεμονωμένα άτομα, αλλά με εκατομμύρια, η ειλικρίνεια στην πολιτική είναι η ανταπόκριση ανάμεσα στα λόγια και στα έργα, ανταπόκριση που μπορεί ολοκληρωτικά να εξακριβωθεί».

ΨΗΦΙΣΜΑ/ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ "ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ" ΤΩΝ ΚΙΤΡΙΝΩΝ ΓΙΛΕΚΩΝ.

ΨΗΦΙΣΜΑ/ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ "ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ" ΤΩΝ ΚΙΤΡΙΝΩΝ ΓΙΛΕΚΩΝ.

(Μετάφραση απ τα Αγγλικά: Γιώργος Παπανικολάου).

Εμείς, τα Κίτρινα Γιλέκα των κόμβων, των πάρκινγκ, των πλατειών, των συνελεύσεων και των διαδηλώσεων, μαζευτήκαμε στις 26 και 27 Γενάρη 2019 σε μια "συνέλευση των συνελεύσεων", σε μια ένωση εκατό αντιπροσωπειών, ανταποκρινόμενοι στην Έκκληση των Κίτρινων Γιλέκων του Κομερσύ.

Απ τις 17 Νοέμβρη, απ το μικρότερο χωριό, από τον αγροτικό κόσμο μέχρι τη μεγαλύτερη πόλη, έχουμε ξεσηκωθεί εναντίον αυτής της βαθειά βίαιης, άδικης και αφόρητης κοινωνίας. Δεν θ αφήσουμε να συμβεί ξανά! Εξεγερθήκαμε ενάντια στο υψηλό κόστος διαβίωσης, την ανασφάλεια και τη φτώχεια. Θέλουμε οι αγαπημένοι μας, οι οικογένειές μας και τα παιδιά μας να ζήσουν με αξιοπρέπεια. 26 δισεκατομμυριούχοι κατέχουν όσα η μισή ανθρωπότητα. Αυτό είναι απαράδεκτο. Ας μοιράσουμε τον πλούτο και όχι τη φτώχεια! Ας βάλουμε ένα τέλος στην κοινωνική ανισότητα! Απαιτούμε την άμεση αύξηση των μισθών, των κοινωνικών παροχών, των αποζημιώσεων και των συντάξεων και το άνευ όρων δικαίωμα στη στέγαση και την υγεία, την εκπαίδευση, τις ελεύθερες δημόσιες υπηρεσίες για όλους.

Είναι για όλα αυτά τα δικαιώματα που εμείς καταλαμβάνουμε κάθε μέρα τους κόμβους, που οργανώνουμε δράσεις και διαδηλώσεις και που συζητάμε παντού. Με τα κίτρινα γιλέκα μας, παίρνουμε το λόγο που ποτέ δεν είχαμε.

Και ποια είναι η απάντηση της κυβέρνησης; Καταστολή, περιφρόνηση, δυσφήμηση, θάνατοι και χιλιάδες τραυματισμών, μαζική χρήση όπλων που ακρωτηριάζουν, τυφλώνουν, πληγώνουν και τραυματίζουν. Περισσότεροι από 1000 άνθρωποι έχουν αυθαίρετα κατηγορηθεί και φυλακιστεί. Και τώρα ο λεγόμενος "αντι-χουλιγκανικός" νόμος στοχεύει απλά να μας εμποδίσει να διαδηλώνουμε. Καταδικάζουμε όλες τις μορφές βίας κατά των διαδηλωτών, είτε προέρχονται απ τις δυνάμεις του νόμου και της τάξης, είτε από ομάδες βίας. Τίποτε από αυτά δεν θα μας σταματήσει! Η διαμαρτυρία είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα. Τέλος στην ατιμωρησία των δυνάμεων του νόμου και της τάξης. Να κηρυχθεί αμνηστία για όλα τα θύματα της καταστολής!

Και τι βρώμικο κόλπο αυτή η μεγάλη εθνική συζήτηση, που είναι στην πραγματικότητα μια κυβερνητική καμπάνια δημοσίων σχέσεων, η οποία υποτίθεται θα συζητήσει και θ αποφασίσει! Κάνουμε πράξη την πραγματική δημοκρατία στις συνελεύσεις μας και τους κόμβους μας, όχι στην τηλεόραση ή στα ψευδο-στρογγυλά τραπέζια που διοργανώνονται απ τον Μακρόν.

Αφού μας προσβάλλει και μας φέρεται σαν λιγότερο απ το τίποτα, τώρα μας παρουσιάζει σαν ένα όχλο φασιστικής και ξενοφοβικής βίας. Αλλά εμείς είμαστε το αντίθετο. Ούτε ρατσιστές, ούτε σεξιστές, ούτε ομοφοβικοί. Είμαστε περήφανοι να είμαστε μαζί, με τις διαφορές μας, να δημιουργούμε μια υποστηρικτική κοινωνία.

Είμαστε δυνατοί στην πολυμορφία των συζητήσεών μας. Αυτή τη στιγμή, εκατοντάδες συνελεύσεων πραγματοποιούνται και προτείνουν τα δικά τους αιτήματα. Αυτά αφορούν την πραγματική δημοκρατία, την κοινωνική και φορολογική δικαιοσύνη, τις συνθήκες εργασίας, το περιβάλλον και την κλιματική δικαιοσύνη και το τέλος των διακρίσεων. Μεταξύ των περισσότερο συζητημένων στρατηγικών αιτημάτων και προτάσεων, βρίσκουμε: την εξάλειψη της φτώχειας σε όλες τις μορφές της, το μετασχηματισμό των θεσμών (δημοψηφίσματα, τέλος στα προνόμια των εκλεγμένων αξιωματούχων...), οικολογική μετάβαση (ενεργειακή φτώχεια, βιομηχανική ρύπανση...), ισότητα και ένταξη όλων των ανθρώπων ανεξάρτητα απ την εθνικότητά τους (των αναπήρων, ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, τέλος στην εγκατάλειψη των εργατικών συνοικιών, του αγροτικού κόσμου και των υπερπόντιων εδαφών...).

Εμείς, τα Κίτρινα Γιλέκα, καλούμε όλους, ανάλογα με τα μέσα και τις δυνατότητες, να ενωθούν μαζί μας. Ζητάμε να τηρούνται και να εφαρμόζονται οι νόμοι (Η Πράξη 12 ενάντια στην αστυνομική βία στα αστυνομικά τμήματα, η Πράξη 13, 14...), να συνεχιστεί η κατάληψη των κόμβων και το μπλοκάρισμα της οικονομίας, μια μαζική απεργία και επανάληψή της απ τις 5 Φλεβάρη. Κάνουμε έκκληση για το σχηματισμό επιτροπών στους χώρους εργασίας, στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και όπου αλλού, έτσι ώστε αυτή η απεργία να μπορεί να στηριχτεί από κάτω απ τους ίδιους τους απεργούς. Ας πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Μην μένετε μόνοι, ενωθείτε μαζί μας!

Ας οργανωθούμε δημοκρατικά, αυτόνομα και ανεξάρτητα! Αυτή η συνέλευση των συνελεύσεων είναι ένα σημαντικό βήμα που θα μας επιτρέψει να συζητήσουμε τα αιτήματά μας και τα μέσα δράσης μας. Ας ενωθούμε για ν αλλάξουμε την κοινωνία!

Προτείνουμε όλα τα Κίτρινα Γιλέκα να διαδώσουν αυτή την έκκληση. Εάν, σαν ομάδα, συμφωνείτε, στείλτε τις υπογραφές σας στο Κόμερσυ. Μην διστάσετε να συζητήσετε και να διαμορφώσετε τις προτάσεις σας για την επόμενη "Συνέλευση των Συνελεύσεων, που ήδη ετοιμάζουμε.

Ο Μακρόν πρέπει να παραιτηθεί! Ζήτω η δύναμη του λαού, για το λαό και απ το λαό!

Η Έκκληση προτάθηκε απ τη Συνέλευση των Συνελεύσεων του Κόμερσυ.

Κατόπιν θα προταθεί για υιοθέτηση από όλες τις τοπικές συνελεύσεις.

ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΔΙΚΤΥΟ TOR

ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΔΙΚΤΥΟ TOR

https://www.youtube.com/watch?v=7hbHKRc1nBo

https://www.torproject.org/

ΧΡΗΣΤΟΣ ΡΗΓΑΣ: Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΡΗΓΑΣ: Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ (Ελεύθερη απόδοση από το βιβλίο του Χ. Ρήγα και VIDEO με την ανάλυση του συγγραφέα)

https://teleytaiaexodos.blogspot.com/2017/01/video_16.html

http://www.hellenicpaedia.gr/el/content/%CE%BF-%CE%B5%CF%86%CE%B9%CE%AC%CE%BB%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B1

http://www.dimokratia.info/wp-content/uploads/2014/11/%CE%A1%CE%97%CE%93%CE%91%CE%A3-%CE%94%CE%97%CE%9C%CE%9F%CE%9A%CE%A1%CE%91%CE%A4%CE%99%CE%91%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%95%CE%A6%CE%99%CE%91%CE%9B%CE%A4%CE%97.pdf

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΜΜΕ, ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Δημοκρατία στα ΜΜΕ

Σε άρθρο στην "Ελευθερία" της 1/8/18, ο συγγραφέας του αναδεικνύει τον κίνδυνο για τη δημοκρατία και τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος που αντιπροσωπεύει ο έλεγχος των ΜΜΕ από επιχειρηματίες που είναι ταυτόχρονα και ιδιοκτήτες ΠΑΕ (ομάδων ποδοσφαίρου).

Όπως σωστά επισημαίνει, διαμορφώνεται έτσι ένα ισχυρό πλέγμα εξουσίας, που ασκεί πολιτική, άμεσα ή έμμεσα. Σε τέτοιες καταστάσεις, διαπιστώνει (πολύ σωστά), η είδηση θα διαστρεβλωθεί, η δημοσιογραφία θα είναι ελεγχόμενη. Οι πρόεδροι στην Ελλάδα (γραφεί σωστά ο αρθρογράφος), γνωρίζουν πως να προκαλούν φανατισμό μέσω των ΜΜΕ που ελέγχουν.

Πολύ σωστές όλες οι παραπάνω διαπιστώσεις. Όμως αναρωτιέμαι, δεν μπόρεσε ο αρθρογράφος να σκεφτεί ότι οι παραπάνω επισημαινόμενοι κίνδυνοι, προκύπτουν και από την κατοχή ΜΜΕ από επιχειρηματίες γενικά (από "απλούς" επιχειρηματίες); Τι συμβαίνει με τα ιδιωτικά κανάλια στη χώρα μας; Γιατί κατά καιρούς ξεσηκώνεται το σύμπαν με τη στάση που τηρούν σε σημαντικά πολιτικά ζητήματα; Πώς ο αρθρογράφος συμφώνησε με το κόμμα του και την κυβέρνηση που υποστηρίζει, για το νέο νομοθετικό πλαίσιο για τα ΜΜΕ που εισήγαγε πρόσφατα (που έδωσε την άδεια να κατέχουν ΜΜΕ επιχειρηματίες, και μάλιστα ακόμη και ελεγχόμενοι απ τη δικαιοσύνη);

Αυτό δεν είναι ένα ζήτημα που θα 'πρεπε να αναδείξουν και να συζητήσουν σοβαρά οι προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας; Κάθε τόσο, με την ευκαιρία ανακοινώσεών τους, ομνύουν πίστη στη δημοκρατία (αν και όλοι σχεδόν λειτουργούν υπό καθεστώς πεφωτισμένης δεσποτείας (δεσποτείας όχι μόνο ενός προσώπου, αλλά και μιας μικρής ή σχετικά μεγάλης ομάδας προσώπων), και την παρουσιάζουν σαν τη μόνη πρακτική λύση, για το κόμμα τους, ή για τη διοίκηση δήμων, οργανισμών κλπ.  Και μάλιστα ονομάζουν αυτό το καθεστώς (την πεφωτισμένη δεσποτεία) "δημοκρατία", προκαλώντας σύγχυση και απογοήτευση στους πολίτες.

Ακόμη και η απαγόρευση κατοχής και ιδιοκτησίας ΜΜΕ από επιχειρηματίες και ο υποχρεωτικός έλεγχος, τουλάχιστον του ειδησεογραφικού τμήματος ενός ΜΜΕ, από συλλογικούς φορείς, ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ (και όχι μόνο).

Είναι δυνατή η επίτευξη ενός τέτοιου στόχου;

Ναι!, μας λέει ένας φίλος απ τα παλιά, με ατράνταχτη και απόλυτα λογική ανάλυση του ζητήματος.

"Ορισμένα οικονομικά δεινά είναι μέσα στη φύση του καπιταλισμού γενικά, όποια κι αν είναι τα πολιτικά εποικοδομήματά του. Δηλ. είναι αδύνατον από οικονομική άποψη να εξαλειφθούν αυτά τα δεινά, χωρίς να εξαλειφθεί ο καπιταλισμός.

Απεναντίας, τα πολιτικά δεινά συνίστανται σε εκτροπές απ τον δημοκρατισμό, που οικονομικά είναι πέρα για πέρα εφικτός "στα πλαίσια του σημερινού καθεστώτος", δηλ στον καπιταλισμό. Και σαν εξαίρεση πραγματοποιείται στον καπιταλισμό (ο δημοκρατισμός), σ ένα κράτος ένα μέρος του, σε άλλο-άλλο" (Λένιν, "Σχετικά με τη γελοιογραφία του μαρξισμού").

Ένας τέτοιος στόχος, με την κατάλληλη ανάλυση και επιχειρηματολογία, μπορεί να συσπειρώσει πολίτες απ όλο το πολιτικό φάσμα. Υπάρχει όμως ηγεσία, που να πιστεύει πραγματικά στη σημασία και τις δυνατότητες της δημοκρατίας, "στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία";

1 Αυγούστου 2018

Γιώργος Παπανικολάου

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΜΜΕ, ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ,  "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" ΛΑΡΙΣΑΣ

https://www.scribd.com/document/385288450/%CE%94%CE%97%CE%9C%CE%9F%CE%9A%CE%A1%CE%91%CE%A4%CE%99%CE%91-%CE%A3%CE%A4%CE%91-%CE%9C%CE%9C%CE%95-%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%91-%CE%9B%CE%91%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%91%CE%A3

Πρεσβεία ΗΠΑ: Έλληνες μεγιστάνες έχουν ζημιογόνα ΜΜΕ για να ασκούν επιρροή

11 Φεβ. 2016Τελευταία ανανέωση 10:02 | 12 Φεβ. 2016

Πάνος Παναγιώτου

Το τελευταίο διάστημα εξελίσσεται ένας «πόλεμος» μεταξύ τηλεοπτικών καναλιών και της κυβέρνησης με πρωταγωνιστή τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά, ο οποίο άλλοτε με έμμεσο και άλλοτε με άμεσο τρόπο υποστηρίζει τη θέση ότι τα μεγάλα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια αποτελούν εστίες διαφθοράς, ζημιογόνες για την ελληνική κοινωνία και την οικονομία, συμπληρώνοντας πως λειτουργούν χωρίς άδειες αλλά και ότι ο αριθμός τους είναι δυσανάλογος του πληθυσμού της Ελλάδας με αποτέλεσμα η διαφημιστική πίτα να μην είναι αρκετή για όλα και έτσι να καταγράφουν ζημίες οι οποίες τελικά και επιβαρύνουν τις ελληνικές τράπεζες και το ελληνικό δημόσιο.

Για το λόγο αυτό ο κ. Παππάς υποστηρίζει πως πρέπει να τεθούν κανόνες στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο για να διασφαλιστεί επιτέλους η διαφάνεια και η δεοντολογία αλλά και ότι πρέπει να περιοριστούν οι άδειες σε τέσσερις.

Από την άλλη πλευρά τα κανάλια, έχοντας τη στήριξη της αντιπολίτευσης, έχουν εξαπολύσει κατά μέτωπο επίθεση εναντίον της κυβέρνησης, κατηγορώντας την για οπορτουνισμό, λασπολογία και φασιστική συμπεριφορά.

Αν και η αλήθεια ποτέ δεν είναι απόλυτη και το πιθανότερο είναι ότι οι πολίτες, ποτέ δε θα μάθουν αν και σε ποιο βαθμό ευσταθούν οι κατηγορίες που εξαπολύονται εκατέρωθεν ή όχι, για τις ΗΠΑ η ζυγαριά μοιάζει να γέρνει προς την πλευρά της κυβέρνησης και του υπουργού Επικρατείας, καθώς σύμφωνα με την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Charles Ries, το πραγματικό επίκεντρο της αδιαφάνειας και της διαπλοκής εντοπίζεται στην ιδιωτική βιομηχανία των ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) η οποία χαρακτηρίζεται ως υπερμεγέθης και ζημιογόνα, ενώ σημειώνεται πως τα τηλεοπτικά κανάλια λειτουργούν χωρίς άδειες.

Αυτό τουλάχιστον αναφέρεται ρητά σε δύο εμπιστευτικά έγγραφα που συντάχθηκαν από την αμερικανική πρεσβεία και κοινοποιήθηκαν στο υπουργείο εξωτερικών των ΗΠΑ μεταξύ του Απριλίου και του Ιουλίου του 2006 και τα οποία δημοσίευσε το WikiLeaks. Το πρώτο έγγραφο, περιλαμβάνει μόνο μία περιορισμένη αναφορά με συνοπτικά σχόλια για τα ελληνικά ιδιωτικά ΜΜΕ και την ΕΡΤ, ενώ το δεύτερο αποτελεί μία εκτενή ανάλυση για τα ιδιωτικά ΜΜΕ της Ελλάδας, το σκοτεινό ιδιοκτησιακό καθεστώς τους και τον ρόλο που παίζουν στη συντήρηση ενός δικτύου πολιτικής και οικονομικής διαπλοκής.

Και τα δύο έγγραφα υπογράφονται από τον Charles P. Ries, Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα από το 2004 μέχρι το 2007. Ο Charles Ries δεν είναι ένας υπηρεσιακός διπλωμάτης της σειράς αλλά ένα ισχυρό πολιτικό πρόσωπο των ΗΠΑ το οποίο επιλέχτηκε ως επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε θέματα οικονομίας, ενέργειας και δημοσίων σχέσεων σε μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές για την ΕΕ, λίγο μετά την ίδρυση της ευρωζώνης.

Ήταν κύριος Αναπληρωτής Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις (2000-04), υπεύθυνος για την επίβλεψη των σχέσεων ΗΠΑ – Ευρωπαϊκής Ένωσης και επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας με την ΕΕ στους τομείς της οικονομίας και της ενέργειας. Επιπλέον, διετέλεσε υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων και Συντονισμού για την Οικονομική Μετάβαση του Ιράκ αναλαμβάνοντας επικεφαλής μίας από τις πιο σημαντικές διεθνείς διπλωματικές αποστολές των ΗΠΑ.

Η πολιτική δύναμη του Charles Ries ενισχύεται από το γεγονός ότι η σύζυγος του, Marcie Berman Ries, είναι, επίσης, σημαίνον πρόσωπο της αμερικανικής διπλωματίας. Νυν πρέσβειρα των ΗΠΑ στη Βουλγαρία, με ειδικότητα σε θέματα εθνικής ασφάλειας και ελέγχου όπλων η Ries διετέλεσε διευθύντρια του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για Πολιτικές Υποθέσεις, επικεφαλής της αποστολής στην Πρίστινα, στο Κοσσυφοπέδιο, πρέσβειρα στην Αλβανία, υπεύθυνη Πολιτικο-Στρατιωτικών Υποθέσεων στο Ιράκ.και επικεφαλής του τμήματος Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Υποθέσεων στο υπουργείο Εξωτερκών των ΗΠΑ και στο τμήμα Πυρηνικής και Στρατηγικής Πολιτικής.

Τον Απρίλιο του 2006, ενόψει της επίσκεψης της Υπουργού εξωτερικών (ΥΠΕΞ) των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις στην Ελλάδα, η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα συνέταξε μία εμπιστευτική αναφορά προς την Ουάσιγκτον με τους κυριότερους τίτλους προς συζήτηση και οδηγίες για μία σειρά θεμάτων. Στην αναφορά συμπεριλαμβάνονταν μία ενότητα με τον τίτλο ‘Τύπος (ΜΜΕ) κατά τη διάρκεια της επίσκεψης σας’ όπου γινόταν μία σύντομη, γενική περιγραφή των ελληνικών ΜΜΕ. Στην περιγραφή του, ο Αμερικανός πρέσβης  προχωρά σε μία σαφή διάκριση μεταξύ των ιδιωτικών τηλεοπτικών μέσων και της δημόσιας τηλεόρασης, προτείνοντας στην Κοντολίζα Ράις να επιλέξει την ΕΡΤ, με το επιχείρημα πως προσπαθούσε να διατηρήσει μία ισορροπία στον τρόπο παρουσίασης των ειδήσεων.

‘Προτείνουμε μία συνέντευξη με την ΕΡΤ” γράφει ο πρέσβης, υπογραμμίζοντας ότι, σε αντίθεση με τα ιδιωτικά ΜΜΕ, η ΕΡΤ  ‘κάνει μία αξιοπρεπή προσπάθεια να παρουσιάσει ισορροπημένες ειδήσεις’. ‘Σε μία πρόσωπο με πρόσωπο συνέντευξη με τον αξιόλογο διπλωματικό ανταποκριτή της ΕΡΤ, περιμένουμε σοβαρές, εγκρατείς ερωτήσεις για τη στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα, τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, το όνομα των Σκοπίων, το Κόσοβο, το Ιράν, το Ιράκ και το πρόγραμμα απαλλαγής από τη βίζα … Περιμένουμε τμήμα της συνέντευξης να τρέξει κατά τη διάρκεια του βραδινού δελτίου ειδήσεων, με άλλους σταθμούς να χρησιμοποιούν τμήματα στις δικές τους αναμεταδόσεις. Η συνέντευξη, στο σύνολο της, θα μεταδοθεί την επόμενη ημέρα από την ΕΡΤ’ αναφέρει ο Αμερικανός πρέσβης.

Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούλιο του 2006, στον απόηχο της ολοκλήρωσης της επίσκεψης της Κοντολίζα Ράις στην Ελλάδα, η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα κοινοποίησε στο ΥΠΕΞ στην Ουάσιγκτον ένα χαρακτηρισμένο ως ‘ευαίσθητο’ έγγραφο, όπου γινόταν μία εκτενής, εμπιστευτική ανάλυση του τομέα των ελληνικών, ιδιωτικών, ΜΜΕ. Στην περίληψη της ανάλυσης αναφέρεται ότι κάτω από τα φαινομενικά φυσιολογικά λειτουργούντα ΜΜΕ της Ελλάδας, κρύβεται ένα σύμπλεγμα συμφερόντων όπου εμπλέκονται Έλληνες μεγιστάνες με σαφή στόχο τη χρήση του Τύπου για την εξυπηρέτηση πολιτικών και οικονομικών τους συμφερόντων.

‘Με μία πρώτη ματιά τα ελληνικά ΜΜΕ μπορεί να μοιάζουν με αυτά στις ΗΠΑ, με ένα μείγμα εφημερίδων ευρείας κυκλοφορίας, τηλεοπτικών  και ραδιοφωνικών σταθμών, εθνικών και τοπικών και με Συνταγματικές εγγυήσεις για την ελευθερία του Τύπου’ αναφέρει το έγγραφο. ‘Ένας πιο προσεκτικός έλεγχος αποκαλύπτει μία ελληνική βιομηχανία ΜΜΕ ελεγχόμενη από μεγιστάνες των επιχειρήσεων, οι οποίοι μπορούν να χρηματοδοτούν τις ζημιογόνες δραστηριότητες τους στο χώρο των ΜΜΕ μέσω άλλων επιτυχημένων επιχειρήσεων τους. Οι δραστηριότητες τους στο χώρο των ΜΜΕ τους επιτρέπουν, με τη σειρά τους, να ασκούν πολιτική και οικονομική επιρροή.’

Στο πρώτο μέρος της ανάλυσης για τα ελληνικά ΜΜΕ, όπως αποτυπώνεται στο ευαίσθητο αμερικανικό έγγραφο, γίνεται μία σύντομη αναφορά στην ιστορία τους και στον τρόπο που οι πρώτες ελληνικές εφημερίδες συνέβαλλαν στον αγώνα για την ανεξαρτησία από τους Οθωμανούς. Με ένα άλμα στο μέλλον το έγγραφο μεταφέρεται στο 2006 για να εξηγήσει πώς Έλληνες μεγιστάνες του πλούτου έχουν στήσει μία ζημιογόνα και ελεγχόμενη βιομηχανία ενημέρωσης  την οποία χρηματοδοτούν οι ίδιοι από άλλες δραστηριότητες τους με μοναδικό στόχο την εκμετάλλευση της για την εξυπηρέτηση συμφερόντων τους.

‘Η Ελλάδα έχει αυτή τη στιγμή περίπου 160 εφημερίδες, 180 τηλεοπτικούς σταθμούς, 800 ραδιοφωνικούς σταθμούς, 3500 περιοδικά και μόλις 10 εκ.ανθρώπους. (Η Πορτογαλία με τον ίδιο πληθυσμό, έχει 35 εφημερίδες, 62 τηλεοπτικούς σταθμούς και 221 ραδιοφωνικούς σταθμούς)’ αναφέρουν οι συντάκτες του εγγράφου διερωτώμενοι ‘πώς είναι δυνατόν όλα αυτά τα ΜΜΕ να λειτουργούν επικερδώς;’ πριν δώσουν οι ίδιοι την απάντηση: ‘δε λειτουργούν επικερδώς.   Χρηματοδοτούνται από τους ιδιοκτήτες τους που, αν και καλωσορίζουν οποιοδήποτε εισόδημα από τις δραστηριότητες των ΜΜΕ τα χρησιμοποιούν κυρίως για να ασκήσουν πολιτική και οικονομική επιρροή και ως εκ τούτου ενδιαφέρονται λιγότερο για τα κέρδη από τα ΜΜΕ’.

Σε επόμενη ενότητα της ανάλυσης στο ευαίσθητο αμερικανικό έγγραφο, με τίτλο ‘Ποιοι είναι τα ΜΜΕ;’ περιγράφεται, με επίκεντρο τη βιομηχανία ενημέρωσης, ένα σύστημα διαπλοκής που δρα στην Ελλάδα ελέγχοντας τα ΜΜΕ και την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Σύμφωνα με τους συντάκτες του εγγράφου, ‘τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης στην Αθήνα βρίσκονται υπό την ιδιοκτησία μίας μικρής ομάδας ανθρώπων που έχουν κληρονομήσει ή δημιουργήσει περιουσίες στους τομείς της ναυτιλίας, των τραπεζών, των τηλεπικοινωνιών, του πετρελαίου, των ασφαλειών κλπ και οι οποίοι είναι ή υπήρξαν συνδεδεμένοι εξ αίματος, γάμου ή μοιχείας με πολιτικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους και / ή με άλλους μεγιστάνες των μέσων ενημέρωσης ή των επιχειρήσεων’.

‘Για παράδειγμα’ συνεχίζουν οι συντάκτες του εγγράφου από την αμερικανική πρεσβεία της Αθήνας, ο εφοπλιστής και μέτοχος του Mega Channel, Βαρδής Βαρδινογιάννης, είναι ο καλύτερος φίλος του Χρήστου Λαμπράκη, εκδότη των εφημερίδων ‘Το Βήμα’, ‘Τα Νέα’, των \Athens News’ και του ειδησεογραφικού πόρταλ ‘in.gr’ και ο Λαμπράκης έχει συμβάσεις για την κατασκευή δημόσιων έργων. Τα δύο παιδιά του Βαρδινογιάννη έχουν παντρευτεί με μέλη των εφοπλιστικών οικογενειών Γουλανδρή και Νομικού. Η αδελφή του Βαρδινογιάννη, Ελένη, είναι παντρεμένη με το βουλευτή .. Γιάννη Κεφαλογιάννη .. ‘

Τα ‘διαπλεκόμενα συμφέροντα’ στην Ελλάδα αναφέρονται ‘συγκεκριμένα και αποκλειστικά στο δίκτυο σχέσεων μεταξύ των μέσων ενημέρωσης, των επιχειρήσεων και της κυβέρνησης’ γράφουν οι συντάκτες του εγγράφου παραθέτοντας σχόλιο του τότε υπουργού Εμπορίου και Ναυτιλίας σχετικά με το πώς τα διαπλεκόμενα συμφέροντα μετατρέπουν την ελληνική κυβέρνηση σε μαριονέτα που τα εξυπηρετεί. ‘Οι σχέσεις είναι πιο περίπλοκες και αιμομικτικές από εκείνες μεταξύ των θεών, των ημίθεων και των ανθρώπων της ελληνικής μυθολογίας’ σημειώνουν οι συντάκτες του εγγράφου της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα προσθέτοντας ότι ‘όλοι οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί και οι περισσότεροι ραδιοφωνικοί λειτουργούν χωρίς άδειες μέχρι τώρα, καθώς δεν υπάρχει πλαίσιο για τη χορήγηση αδειών’ .

‘Προηγούμενες κυβερνήσεις, στην προσπάθεια τους να πετύχουν ευνοϊκής δημοσιότητας, έκαναν τα στραβά μάτια σε παράνομους ελιγμούς των μέσων ενημέρωσε σε διάφορους τομείς και τους παρείχαν ακόμη και φοροαπαλλαγές’ αποκαλύπτει το έγγραφο.

Όσον αφορά στους δημοσιογράφους το έγγραφο αναφέρει ότι είναι ανεπαρκώς αμειβόμενοι και συνήθως πρέπει να κάνουν πολλές δουλειές απλά και μόνο για να βγάζουν τα προς το ζην και ‘να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους’. Αυτό τους αφαιρεί δύναμη και τους κάνει να γίνονται ιδιαίτερα ‘ανήσυχοι′ για το τί σκέφτονται γι’ αυτούς τα ‘πολλά αφεντικά τους’. Στη συνέχεια το έγγραφο αναφέρεται σε επαφή που είχε η αμερικανική πρεσβεία με μία ‘επί μακρόν εργαζόμενη δημοσιογράφο στο  Mega Channel’ η οποία και υποστήριξε ότι σε όλα τα χρόνια εργασίας της στο κανάλι ‘θυμάται μόνο μία περίπτωση που οποιοσδήποτε από τους πέντε ιδιοκτήτες του δέχτηκε κριτική από το σταθμό’.

Η ανάλυση, οι διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα που παρατίθενται στα συγκεκριμένα εμπιστευτικά έγγραφα από τον πρώην αμερικανικό πρέσβη στην Αθήνα Charles Ries και τα οποία συντάχθηκαν και εστάλησαν στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, παρέχουν μία σαφή εικόνα της, μυστικής αλλά πραγματικής άποψης των ΗΠΑ για την ελληνική βιομηχανία ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης.

Δεν είναι, όμως, μόνο σε εμπιστευτικά έγγραφα που διατυπώνεται αυτή η εκτίμηση αλλά και σε διεξοδικά ρεπορτάζ διεθνών ειδησεογραφικών οργανισμών, όπως το Reuters, το οποίο δημοσίευσε το Δεκέμβριο του 2012 μία εκτενή δημοσιογραφική έρευνα για το θέμα. Σε αυτό, αφού πρώτα σημειώνει ότι η Ελλάδα έχει περισσότερες πανελλαδικές εφημερίδες από τη Γερμανία ή τη Βρετανία, κάνει σαφείς και ονομαστικές αναφορές σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ τους οποίους εμπλέκει στα διαπλεκόμενα συμφέροντα, με ιδιαίτερη μνεία στο MEGA Channel.

‘Οι πολιτικοί που έρχονται σε ρήξη με τους ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης διακινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν αρνητικά δημοσιεύματα’ γράφει το Reuters παραθέτοντας δηλώσεις πρώην υπουργού, ο οποίος υποστηρίζει ότι ιδιοκτήτης ιδιωτικού ΜΜΕ του ζήτησε στο παρελθόν να σταματήσει μία δικαστική διερεύνηση υποθέσεων του ενώ ένας ιδιοκτήτης εφημερίδας που χρωστούσε ένα εκατομμύριο ευρώ σε δημόσια επιχείρηση επικοινώνησε μαζί του σε μία προσπάθεια να πετύχει μία συμφωνία για να αποφύγει την πληρωμή του χρέους του.

Το πρόβλημα της σύγκρουσης συμφερόντων, της διαφθοράς και της αδιαφάνειας στον τομέα των μέσων ενημέρωσης θίγει και η Transparency International (Διεθνής Διαφάνεια) η οποία δίνει στην Ελλάδα τη χειρότερη βαθμολογία στην Ευρώπη και μία από τις χαμηλότερες διεθνώς στο δείκτη διαφάνειας, κάνοντας συγκεκριμένες αναφοράς στον τομέα των ΜΜΕ.

Έτσι, τουλάχιστον σύμφωνα με τις ΗΠΑ, το πρακτορείο Reuters και την Transparency International, ο υπουργός Επικρατείας κ. Παππάς και η κυβέρνηση έχουν δίκαιο και τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια (τουλάχιστον κάποια εξ αυτών) έχουν άδικο. 

Πηγή: Analitis