Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2019

Οι μισθοί και οι συντάξεις, ή πως η προπαγάνδα μπορεί να κάνει το άσπρο μαύρο.

Οι μισθοί και οι συντάξεις,
ή πως η προπαγάνδα
μπορεί να κάνει το άσπρο μαύρο.



Οι "ειδικοί", οι πολιτικοί και οι ξερόλες "αντικειμενικοί" "δημοσιογράφοι", "έχουν φάει τα λυσσακά τους", ειδικά τα χρόνια της κρίσης/τα χρόνια των μνημονίων, αλλά και τις προηγούμενες δεκαετίες (με τα συχνότατα προγράμματα λιτότητας, θυμάστε;), να μας πείσουν για το "μεγάλο βάρος" που αντιπροσωπεύουν οι μισθοί και οι συντάξεις για τον προϋπολογισμό του κράτους.
Το θέμα προσπαθούν να το αναλύσουν/δυϊλίσουν και να το φωτίσουν από κάθε άποψη, όπως "υπολογίζοντας" το ποσοστό των φόρων που "ρουφάνε" οι μισθοί και οι συντάξεις, το ποσοστό του συνόλου των εσόδων του προϋπολογισμού που "καταπίνουν" οι μισθοί και οι συντάξεις κ.α.
Θα συναντήσετε βέβαια και πιο σύνθετες απόψεις, όπως "στον ιδιωτικό τομέα, οι σχέσεις ρυθμίζονται απ την πραγματική οικονομία κι όχι απ το δημόσιο των Ρωμανιάδων και Μητροπουλαίων" (εννοώντας ότι κακώς οι δημόσιοι υπάλληλοι αμείβονται με υψηλότερους μισθούς) [παραλείποντας βέβαια τα προσόντα των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και το γεγονός ότι και στην "πραγματική οικονομία" του ιδιωτικού τομέα οι μισθοί πετσοκόφτηκαν με νόμο και δεν διαμορφώθηκαν απ τα πραγματικά δεδομένα].

Όλοι αυτοί οι κύριοι, παραλείπουν να μας ενημερώσουν ότι:
Οι μισθοί και οι συντάξεις δεν καταβάλλονται εφάπαξ στο χρόνο, ούτε εξαφανίζονται απ την οικονομία άπαξ και καταβληθούν (δεν μεταναστεύουν πχ σε κάποιο φορολογικό παράδεισο για να φοροδιαφύγουν).
Καταβάλλονται τμηματικά κάθε μήνα (αντιπροσωπεύοντας μια δαπάνη του προϋπολογισμού περίπου 1,5 δις ευρώ) και αποτελούν ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ της πραγματικής οικονομίας της χώρας.
Κατ αρχάς οι μισθοί και οι συντάξεις είναι χρήματα που επανεισέρχονται άμεσα ή έμμεσα στο κράτος. Άμεσα απ τους φόρους εισοδήματος και τις ασφαλιστικές εισφορές και έμμεσα απ τον ΦΠΑ, τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, τις ΔΕΚΟ κλπ.
Ό,τι απομένει διοχετεύεται στην πραγματική οικονομία μέσω της κατανάλωσης συμβάλλοντας στην ανάπτυξη.

Σας το είπε κανείς αυτό μισθωτοί και συνταξιούχοι;
Μήπως σας εξήγησαν την ανάγκη της διατήρησης των φορολογικών παραδείσων; Την απόκρυψη των προσώπων που εξάγουν εκεί τους καρπούς της κερδοφόρας δραστηριότητάς τους;
Μήπως κάποιος μπήκε στον κόπο να σας δείξει σε κάποιο πλανητάριο τον αστερισμό του Σείριου ή κάτι ανάλογο τέλος πάντων, από όπου οι κύριοι επιχειρηματίες και κεφαλαιούχοι μας έφεραν τις γνώσεις και την τεχνολογία στις οποίες στηρίζονται οι ιδέες τους και οι επιχειρήσεις τους, που τους αποδίδουν τα κέρδη "τους";...
Για σκεφτείτε...
Χωρίς μισθούς και συντάξεις μπορεί να υπάρξει οικονομία; Επιχειρήσεις; Mήπως κέρδη; Ανάπτυξη;...
Μήπως μας κοροϊδεύουν λίγο;...

18 Φλεβάρη 2019

Γιώργος Παπανικολάου 




Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

Η εξέλιξη της "Δημοκρατίας" επί ΣΥΡΙΖΑ σε (προφητική) ανάλυση/περιγραφή του Ν. Κοτζιά.



Η εξέλιξη της "Δημοκρατίας" επί ΣΥΡΙΖΑ σε (προφητική) ανάλυση/περιγραφή του Ν. Κοτζιά.


Αποφάσισα να ξαναδιαβάσω το βιβλίο του Ν. Κοτζιά "Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ" που έγραψε το 2012 και αναφέρονταν στις μνημονιακές κυβερνήσεις που είχαν προηγηθεί. Το ενδιαφέρον μου εστιαζότανε στο ζήτημα της δημοκρατίας.
Γρήγορα συνειδητοποίησα ότι (προφητικά) ανέλυε και περιέγραφε την εξέλιξη της "δημοκρατίας" επί κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ (όπου συμμετείχε σαν υπουργός).

Γράφει ο Ν. Κοτζιάς:
"Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται στη Βουλή και να εφαρμόζονται απ την Εκτελεστική Επιτροπή, δηλαδή την Κυβέρνηση...
... Στην πραγματικότητα είναι η πλειοψηφία της Βουλής που καλείται να στηρίξει και να επικυρώσει τις αποφάσεις της κυβέρνησης...
... Η Κυβέρνηση σαν Υπουργικό Συμβούλιο, όλο και περισσότερο καλείται να επικυρώσει αποφάσεις που έχουν ληφθεί αλλού. Αυτό συνέβη με το μνημόνιο και την Τρόϊκα...
...Το Υπουργικό Συμβούλιο δεν συνεδριάζει με όλους τους κανόνες της δημοκρατίας...
...Το φαινόμενο του βοναπαρτισμού: Ο Γ. Παπανδρέου σαν Πρωθυπουργός, συμπεριφερόταν σαν να βρίσκεται σε θεϊκή αποστολή. Σαν η πολιτική που εφάρμοζε να ήταν ένα είδος "πεφωτισμένης" πολιτικής, που προκύπτει όχι απ το δημόσιο διάλογο, ούτε απ τη διαβούλευση στη Βουλή και το κόμμα, αλλά από θεία επιφοίτηση...
...Ο Πρωθυπουργός δεν είναι ο πρώτος τη τάξει υπουργός, αλλά ένας ξεχωριστός θεσμός.
Το ελληνικό ΥΣ (Υπουργικό Συμβούλιο) δεν συνεδριάζει σαν συλλογικό όργανο με αυτοτελή ευθύνη, στο οποίο όλα τα μέλη έχουν ίσα δικαιώματα. Γι αυτό δεν γίνονται ψηφοφορίες στο ΥΣ, ενώ δεν υπάρχει περίπτωση να μειοψηφήσει ο Πρωθυπουργός...
... Στην περίοδο της κρίσης ενισχύεται η ήδη υπάρχουσα τάση να λειτουργεί ο πρωθυπουργός απέναντι στο κόμμα και την κοινοβουλευτική ομάδα όχι σαν πρώτο τη τάξει στέλεχος, αλλά σαν μονάρχης που απαιτεί στήριξη των επιλογών του που αποφασίζει σαν "πεφωτισμένος" δεσπότης τι είναι καλό για τον ίδιο, τους "ακολούθους του" (κόμμα και βουλευτές κόμματος) καθώς και το κράτος...
... Σ αυτές του τις αποφάσεις συμβουλεύεται τον "καρδινάλιο-καγκελάριο" του ή ακόμα ένα κλειστό κύκλο συμβούλων της Αυλής του...
...Η Προεδροποίηση του Πρωθυπουργού είναι μια τάση που έχει καταγραφεί διεθνώς και τη συναντάμε ιδιαίτερα στην Ελλάδα της εποχής του Μνημονίου...
... Ο Πρωθυπουργός μετατράπηκε από πρώτος ανάμεσα σε ίσους, σε πρώτος και μόνος...
...Η τάση είναι τα θέματα να συζητούνται και οι αποφάσεις να λαμβάνονται όχι από τα δημόσια ορατά Σώματα που εκλέγει και ελέγχει η κοινωνία, αλλά απ τα μη ορατά. Απ τις συλλογικές αποφάσεις στις μη συλλογικές...
...Οι περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται με τη μορφή δυαδικής σχέσης ανάμεσα στον ίδιο τον Πρωθυπουργό και τον κάθε φορά αρμόδιο Υπουργό...
...Μέσω αυτής της σχέσης ο Πρωθυπουργός καταργεί ουσιαστικές λειτουργίες συλλογικότητας, ελέγχου και απόφασης, χάραξης πολιτικής γραμμής του ΥΣ και ποδηγετεί το Κοινοβούλιο. Με αυτό τον τρόπο δυναμώνει τον δικό του ρόλο, καθώς και του άμεσου περιβάλλοντός του...
...Αυτός ο τρόπο λειτουργίας επιτρέπει στους Υπουργούς να διασφαλίσουν μια φεουδαρχική σχέση με το αντικείμενο του υπουργείου τους και να μην χρειάζονται τη σύμφωνη γνώμη των άλλων υπουργών για ν ακολουθήσουν τη μια ή την άλλη πολιτική...
...Έτσι ο Πρωθυπουργός μετατρέπεται από πρώτος Υπουργός σε Πρόεδρο της Κυβέρνησης και χειρίζεται και λύνει τα θέματα έξω απ τη συλλογικότητα του ΥΣ και της Βουλής. Άρα του επιτρέπεται ν αναπτύσσει μια συνολική προσωπική στρατηγική...
...Το δυαδικό σύστημα μπορεί να διευκολύνει την επιτάχυνση στην λήψη αποφάσεων, όμως απ την άλλη αυξάνει το ανεξέλεγκτο των κορυφαίων Υπουργών και αφήνει μεγάλο πεδίο ανάπτυξης πελατειακών σχέσεων και διαφθοράς. Το υπουργείο μετατρέπεται σε φέουδο του Υπουργού που δεν αφορά τους άλλους Υπουργούς...
...Η Προεδροποίηση του Πρωθυπουργού (το να καλεί δηλ το ΥΣ και το Κοινοβούλιο να πειθαρχήσουν σε αποφάσεις που έχουν ληφθεί εκτός αυτών των οργάνων) μετατρέπει τη Βουλή από όργανο διαβούλευσης, επιλογής και απόφασης, σε θεσμό απλής και αναγκαστικής επικύρωσης αποφάσεων που έχουν ληφθεί από εξωκοινοβουλευτικούς θεσμούς..."

Χαρακτηριστικά παραδείγματα που αποσαφηνίζουν τη "δημοκρατική" νοοτροπία των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ και του "ταλαντούχου" Πρωθυπουργού και ξεκαθαρίζουν το νόημα των παραπάνω, είναι:
1. Οι διαδικασίες του Δημοψηφίσματος του Ιούλη του 2015, όπου το "ΟΧΙ" μετατράπηκε σε "ΝΑΙ" μέσω αντιδημοκρατικών και αντισυνταγματικών μεθοδεύσεων (οι δυνάμεις του "ΝΑΙ" που συμμετείχαν στο πραξικόπημα, σαρκάζουν δημόσια το ΣΥΡΙΖΑ για τη μεταστροφή του, αφού είναι σίγουροι ότι δεν υπάρχει ανεξάρτητη δικαιοσύνη για να τους μαζέψει όλους μέσα, για κατακρεούργηση του Συντάγματος και οι σαρκαζόμενοι παραμένουν μουγκοί, ενώ οι προηγούμενοι μνημονιακοί κάτι απαντούσαν όταν τους κατηγορούσαν για παραβίαση του Συντάγματος, όπως: Γ. Παπανδρέου: "Του Συντάγματος προηγείται η "λογική" [σ.σ. : ποια λογική; Η δική του; Της Τρόϊκας;]. "Δεν είναι προφανές για ποιο λόγο το δικό μας Σύνταγμα θα μπορούσε να εμποδίσει κάτι πολύ λογικό το οποίο ισχύει σε πολλές άλλες χώρες" (4.7.2010). Συνοδευόταν βέβαια από τον δεξιό ψάλτη: Κων. Μητσοτάκης: "...διότι πάνω απ το Σύνταγμα υπάρχει η "σωτηρία του τόπου", ο οποίος είναι ο υπέρτατος νόμος, μην το ξεχνάτε" (30.1.2010).
[σ.σ. Φυσικά στο όνομα "λογικών" προφάσεων καταργήθηκε η δημοκρατία επανειλημμένα στη χώρα μας. Αυτές οι απόψεις δικαιώνουν απόλυτα και τη μεταξική και την απριλιανή δικτατορία].
2. Οι διαδικασίες ψήφισης του ΣΥΡΙΖΑϊκού Μνημονίου και όσα ακολούθησαν.

 Και ο Ν. Κοτζιάς συνεχίζει:
"...Σε πολύ δύσκολες συνθήκες κάποιοι βουλευτές διαχώρισαν τη θέση τους έναντι της κατάληψης του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης από το Κόμμα του Μνημονίου. Τους κατηγόρησαν για αποστασία, αλλά στην πραγματικότητα αντιστάθηκαν στην ουσιαστική πολιτική αποστασία που είχε προχωρήσει η κυβέρνηση από το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και τις ανάγκες της συντριπτικής πλειοψηφίας των ψηφοφόρων του...
... Όταν η Πολιτική χάνει την αυτονομία της, τότε υποτάσσεται στη λογική των αγορών, δηλ σε ένα μονόδρομο. Για να δικαιολογήσει η Πολιτική την υποταγή της στις αγορές και τα οικονομικά συμφέροντα, εμφανίζει εκ των υστέρων την απώλεια αυτονομίας της, σαν αναγκαστική επιλογή, σαν μονόδρομο, σαν αναγκαίο κακό. Επιπλέον αναπαράγει το μύθο για την αποτελεσματικότητα και την ορθολογικότητα των αγορών, μύθο που έχει πολλαπλώς καταρριφθεί. Στην πορεία μάλιστα, οι πιο θρασείς εκ των πολιτικών, σταματούν να εμφανίζουν αυτή την παραίτηση σαν το αναγκαίο κακό. Υποστηρίζουν πλέον ότι πρόκειται για την επιλεχθείσα οδό υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων..."

Οι παρακάτω επισημάνσεις, αποκτούν ιδιαίτερο χρώμα, αν τις δούμε σε σχέση με τη Συμφωνία των Πρεσπών:
"...Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης προκειμένου να πετύχουν οι όποιες αλλαγές σε μια χώρα με δυτικού τύπου πολιτικό σύστημα, απαιτείται η συναίνεση της πλειοψηφίας των πολιτών και βέβαια να μην λαμβάνονται μέτρα που στρέφονται ευθέως ενάντια στις ανάγκες και τη βούληση αυτής της πλειοψηφίας...
...Παρατηρείται μια έντονη προδιάθεση όλο και περισσότερες περιοχές της δημόσιας πολιτικής να ξεφεύγουν της συμμετοχής και του ελέγχου των πολιτών, διότι αποτελούν αποκλειστικό θέμα των ειδικών και μόνο αυτοί δύνανται να τις χειρίζονται...
... Θεμελιακή αιτία της κρίσης είναι η κρίση της δημοκρατίας. Η κρίση της δημοκρατίας σημαίνει να λαμβάνονται αποφάσεις χωρίς τους πολίτες, μακριά απ την βούλησή τους, ενάντια σ αυτούς...
... Η τάση συρρίκνωσης της δημοκρατίας στη χώρα μας συνδυάζεται με φαινόμενα όπως η πεφωτισμένη μοναρχία στην κορυφή και την αντίληψη ότι οι όποιες αλλαγές μπορούν να επιβληθούν απ τα πάνω, ακόμα και με τρόπο αυταρχικό, διότι οι "άνω" γνωρίζουν το τι χρειάζονται "οι κάτω" και η χώρα...
...Ένας μεγάλος κίνδυνος για την Πολιτική είναι να αποξενωθεί από τον κόσμο που τη στήριξε και τη στηρίζει. Ο κίνδυνος αυτός αυξάνει όσο ενισχύεται η αντίληψη ότι η Πολιτική γνωρίζει εξ ορισμού καλύτερα από το εκλογικό σώμα και δεν "χρωστά" στο τελευταίο κάτι...
... Χαρακτηριστικό των κυρίαρχων δυνάμεων στην ελληνική κοινωνία: Δεν επιδιώκουν την συναίνεση της κοινωνίας, επιλέγουν αυταρχικές μεθόδους διακυβέρνησης. Έχουν την αίσθηση ότι στο εσωτερικό της χώρας οι απόψεις τους μπορεί να είναι μειοψηφικές, αλλά ο εξωτερικός παράγοντας με το ειδικό βάρος που διαθέτει, δύναται με παρεμβάσεις ν αλλάξει τους συσχετισμούς προς όφελός τους...
... Για έναν δημοκρατικό, ριζοσπαστικό εκσυγχρονισμό, απαιτείται η συναίνεση της κοινωνίας, οι πολίτες να πιστεύουν και να δίνουν μάχη γι αυτό το εγχείρημα...
...Εκσυγχρονισμός ενάντια στην κοινωνία και την πλειονότητα των πολιτών, που δεν στηρίζεται στη δική τους βούληση και θέληση. Ένας εκσυγχρονισμός που επιβάλλεται απ έξω, δηλ ενάντια στα κυρίαρχα δικαιώματα και την κυριαρχία της Ελλάδας ...
...Παρόλο που δεν έχουν όλοι την ειδίκευση να σχεδιάσουν μια πολιτική, εντούτοις είμαστε όλοι ικανοί να την κρίνουμε. Δηλ. οι ειδικοί σχεδιάζουν και εφαρμόζουν, οι πολίτες αποφασίζουν...
...Όταν οι πολίτες κατανοούν ότι δεν μπορούν ν αλλάξουν μια κατάσταση οδηγούνται σε αντιδράσεις που ενοχλούν. Το πρόβλημα δεν είναι αυτές οι αντιδράσεις, αλλά η μη εφαρμογή εκείνων των δημοκρατικών κανόνων που θα έδιναν στους πολίτες τη δυνατότητα να εκφραστούν και να παλέψουν για τις απόψεις τους...
...Επί παραδείγματι, η μη προκήρυξη εκλογών για μια πολιτική που κανείς δεν την έχει εγκρίνει..."

Όσον αφορά λοιπόν την πολιτική, ένα ζήτημα είναι η σωστή και βαθειά ανάλυση της πραγματικότητας και σ αυτό νομίζω το βιβλίο του Ν. Κοτζιά είναι πολύ προχωρημένο. Ένα άλλο ζήτημα είναι η εφαρμογή της πολιτικής...

12 Φλεβάρη 2019
Γιώργος Παπανικολάου



Ένας άνθρωπος που κάποτε κατάφερε με την επιστημοσύνη του και την «τέχνη» του να οδηγήσει μια επανάσταση μέχρις εκεί που ν ανοίξει μια «κοινωνική σκουλικότρυπα» στο μέλλον, για να μπορέσει η ανθρωπότητα να δει για λίγο σαν αστραπή, τι θα μπορούσε να πετύχει, είπε:
«Ειλικρίνεια στην πολιτική δεν σημαίνει ότι οι κκ Κέρενσκι, Τσερνόφ και Σια πρέπει ν αποδείχνουν την προσωπική τους ειλικρίνεια: αυτή τη δεχόμαστε πρόθυμα, μα δεν πρόκειται γι αυτή.

Η ειλικρίνεια στην πολιτική, δηλαδή σ εκείνο τον τομέα των ανθρώπινων σχέσεων που έχει να κάνει όχι με μεμονωμένα άτομα, αλλά με εκατομμύρια, η ειλικρίνεια στην πολιτική είναι η ανταπόκριση ανάμεσα στα λόγια και στα έργα, ανταπόκριση που μπορεί ολοκληρωτικά να εξακριβωθεί».


Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

ΨΗΦΙΣΜΑ/ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ "ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ" ΤΩΝ ΚΙΤΡΙΝΩΝ ΓΙΛΕΚΩΝ.

ΨΗΦΙΣΜΑ/ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ "ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ" ΤΩΝ ΚΙΤΡΙΝΩΝ ΓΙΛΕΚΩΝ.
(Μετάφραση απ τα Αγγλικά: Γιώργος Παπανικολάου).

Εμείς, τα Κίτρινα Γιλέκα των κόμβων, των πάρκινγκ, των πλατειών, των συνελεύσεων και των διαδηλώσεων, μαζευτήκαμε στις 26 και 27 Γενάρη 2019 σε μια "συνέλευση των συνελεύσεων", σε μια ένωση εκατό αντιπροσωπειών, ανταποκρινόμενοι στην Έκκληση των Κίτρινων Γιλέκων του Κομερσύ.
Απ τις 17 Νοέμβρη, απ το μικρότερο χωριό, από τον αγροτικό κόσμο μέχρι τη μεγαλύτερη πόλη, έχουμε ξεσηκωθεί εναντίον αυτής της βαθειά βίαιης, άδικης και αφόρητης κοινωνίας. Δεν θ αφήσουμε να συμβεί ξανά! Εξεγερθήκαμε ενάντια στο υψηλό κόστος διαβίωσης, την ανασφάλεια και τη φτώχεια. Θέλουμε οι αγαπημένοι μας, οι οικογένειές μας και τα παιδιά μας να ζήσουν με αξιοπρέπεια. 26 δισεκατομμυριούχοι κατέχουν όσα η μισή ανθρωπότητα. Αυτό είναι απαράδεκτο. Ας μοιράσουμε τον πλούτο και όχι τη φτώχεια! Ας βάλουμε ένα τέλος στην κοινωνική ανισότητα! Απαιτούμε την άμεση αύξηση των μισθών, των κοινωνικών παροχών, των αποζημιώσεων και των συντάξεων και το άνευ όρων δικαίωμα στη στέγαση και την υγεία, την εκπαίδευση, τις ελεύθερες δημόσιες υπηρεσίες για όλους.
Είναι για όλα αυτά τα δικαιώματα που εμείς καταλαμβάνουμε κάθε μέρα τους κόμβους, που οργανώνουμε δράσεις και διαδηλώσεις και που συζητάμε παντού. Με τα κίτρινα γιλέκα μας, παίρνουμε το λόγο που ποτέ δεν είχαμε.
Και ποια είναι η απάντηση της κυβέρνησης; Καταστολή, περιφρόνηση, δυσφήμηση, θάνατοι και χιλιάδες τραυματισμών, μαζική χρήση όπλων που ακρωτηριάζουν, τυφλώνουν, πληγώνουν και τραυματίζουν. Περισσότεροι από 1000 άνθρωποι έχουν αυθαίρετα κατηγορηθεί και φυλακιστεί. Και τώρα ο λεγόμενος "αντι-χουλιγκανικός" νόμος στοχεύει απλά να μας εμποδίσει να διαδηλώνουμε. Καταδικάζουμε όλες τις μορφές βίας κατά των διαδηλωτών, είτε προέρχονται απ τις δυνάμεις του νόμου και της τάξης, είτε από ομάδες βίας. Τίποτε από αυτά δεν θα μας σταματήσει! Η διαμαρτυρία είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα. Τέλος στην ατιμωρησία των δυνάμεων του νόμου και της τάξης. Να κηρυχθεί αμνηστία για όλα τα θύματα της καταστολής!
Και τι βρώμικο κόλπο αυτή η μεγάλη εθνική συζήτηση, που είναι στην πραγματικότητα μια κυβερνητική καμπάνια δημοσίων σχέσεων, η οποία υποτίθεται θα συζητήσει και θ αποφασίσει! Κάνουμε πράξη την πραγματική δημοκρατία στις συνελεύσεις μας και τους κόμβους μας, όχι στην τηλεόραση ή στα ψευδο-στρογγυλά τραπέζια που διοργανώνονται απ τον Μακρόν.
Αφού μας προσβάλλει και μας φέρεται σαν λιγότερο απ το τίποτα, τώρα μας παρουσιάζει σαν ένα όχλο φασιστικής και ξενοφοβικής βίας. Αλλά εμείς είμαστε το αντίθετο. Ούτε ρατσιστές, ούτε σεξιστές, ούτε ομοφοβικοί. Είμαστε περήφανοι να είμαστε μαζί, με τις διαφορές μας, να δημιουργούμε μια υποστηρικτική κοινωνία.
Είμαστε δυνατοί στην πολυμορφία των συζητήσεών μας. Αυτή τη στιγμή, εκατοντάδες συνελεύσεων πραγματοποιούνται και προτείνουν τα δικά τους αιτήματα. Αυτά αφορούν την πραγματική δημοκρατία, την κοινωνική και φορολογική δικαιοσύνη, τις συνθήκες εργασίας, το περιβάλλον και την κλιματική δικαιοσύνη και το τέλος των διακρίσεων. Μεταξύ των περισσότερο συζητημένων στρατηγικών αιτημάτων και προτάσεων, βρίσκουμε: την εξάλειψη της φτώχειας σε όλες τις μορφές της, το μετασχηματισμό των θεσμών (δημοψηφίσματα, τέλος στα προνόμια των εκλεγμένων αξιωματούχων...), οικολογική μετάβαση (ενεργειακή φτώχεια, βιομηχανική ρύπανση...), ισότητα και ένταξη όλων των ανθρώπων ανεξάρτητα απ την εθνικότητά τους (των αναπήρων, ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, τέλος στην εγκατάλειψη των εργατικών συνοικιών, του αγροτικού κόσμου και των υπερπόντιων εδαφών...).
Εμείς, τα Κίτρινα Γιλέκα, καλούμε όλους, ανάλογα με τα μέσα και τις δυνατότητες, να ενωθούν μαζί μας. Ζητάμε να τηρούνται και να εφαρμόζονται οι νόμοι (Η Πράξη 12 ενάντια στην αστυνομική βία στα αστυνομικά τμήματα, η Πράξη 13, 14...), να συνεχιστεί η κατάληψη των κόμβων και το μπλοκάρισμα της οικονομίας, μια μαζική απεργία και επανάληψή της απ τις 5 Φλεβάρη. Κάνουμε έκκληση για το σχηματισμό επιτροπών στους χώρους εργασίας, στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και όπου αλλού, έτσι ώστε αυτή η απεργία να μπορεί να στηριχτεί από κάτω απ τους ίδιους τους απεργούς. Ας πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Μην μένετε μόνοι, ενωθείτε μαζί μας!
Ας οργανωθούμε δημοκρατικά, αυτόνομα και ανεξάρτητα! Αυτή η συνέλευση των συνελεύσεων είναι ένα σημαντικό βήμα που θα μας επιτρέψει να συζητήσουμε τα αιτήματά μας και τα μέσα δράσης μας. Ας ενωθούμε για ν αλλάξουμε την κοινωνία!
Προτείνουμε όλα τα Κίτρινα Γιλέκα να διαδώσουν αυτή την έκκληση. Εάν, σαν ομάδα, συμφωνείτε, στείλτε τις υπογραφές σας στο Κόμερσυ. Μην διστάσετε να συζητήσετε και να διαμορφώσετε τις προτάσεις σας για την επόμενη "Συνέλευση των Συνελεύσεων, που ήδη ετοιμάζουμε.
Ο Μακρόν πρέπει να παραιτηθεί! Ζήτω η δύναμη του λαού, για το λαό και απ το λαό!
Η Έκκληση προτάθηκε απ τη Συνέλευση των Συνελεύσεων του Κόμερσυ.

Κατόπιν θα προταθεί για υιοθέτηση από όλες τις τοπικές συνελεύσεις.