Τα κορόϊδα πάντα πληρώνουν τα χρέη των ιδιωτών.

Τα κορόϊδα πάντα πληρώνουν τα χρέη των ιδιωτών.

Η "διαμάχη" ιδιωτικής πρωτοβουλίας και κρατιστών (ή σοσιαλμανών), άλλοτε και τώρα. Σταθερή αξία τα κορόϊδα, που ΠΑΝΤΑ πληρώνουν τα χρέη των ιδιωτών...

Σε πολλούς επικρατεί η εντύπωση ότι αυτό που συνέβη στην τωρινή οικονομική κρίση είναι πρωτοφανές. Δηλ. τα χρέη και τις ζημιές του ιδιωτικού τομέα και των τραπεζών, να φορτώνονται στις πλάτες του δημοσίου και να τα πληρώνουν οι πολίτες. Δυστυχώς αυτό είναι ένα φαινόμενο που συνέβη και πάλι πριν τρεις-τέσσερεις δεκαετίες. Κατά ένα πολύ περίεργο τρόπο, τα "Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης" δεν αναφέρονται καθόλου σ αυτό το παρελθόν.

Στην Ελλάδα τις δεκαετίες '70, '80, '90, είχαμε την εξέλιξη του σκανδάλου των "προβληματικών επιχειρήσεων", όπως ευρηματικά ονομάστηκε η χρεωκοπία εκατοντάδων μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων και χιλιάδων χαρακτηρισμένων σαν "ζημιογόνων" (ένα ατομικό δηλ ζήτημα ιδιωτών), και την εξυγίανσή τους απ το δημόσιο (υπό την απειλή απόλυσης των χιλιάδων εργαζομένων σ αυτές), με τη μεταφορά των χρεών τους στις τσέπες  των πολιτών και την πώλησή τους στο τέλος, σε εξευτελιστικές τιμές, σε ιδιώτες.

Ήδη ένας μεγάλος αριθμός "προβληματικών επιχειρήσεων" έφτασε σε αδιέξοδο ήδη απ τα μέσα της δεκαετίας του ΄70 (με την εμφάνιση της παγκόσμιας ύφεσης), εξ αιτίας των δανείων που πήραν οι ιδιοκτήτες τους απ τη χούντα ["...είναι γεγονός ότι οι "κακοχτισμένες" ελληνικές βιομηχανίες που δεν έχουν υγιά κεφαλαιακή διάρθρωση, κλονίζονται τώρα ισχυρά απ τις "σεισμικές δονήσεις" που προκαλεί η παρατεταμένη οικονομική ύφεση. Τώρα αποδεικνύεται πόση αξία έχουν οι αθρόες ιδρύσεις βιομηχανιών, που χωρίς πρόγραμμα γίνονταν στα χρόνια της επταετίας, και οι οποίες στηρίζονταν στα δάνεια που εξασφάλιζαν, έναντι προμήθειας βέβαια, οι άνθρωποι της χούντας. Τώρα κινδυνεύουν όλα να σωριαστούν σαν πύργοι από τραπουλόχαρτα...", "Οικονομικός Ταχυδρόμος, 12/3/1981].

Σε δημοσίευμα της φιλοχουντικής εφημερίδας "Ελληνικός Βορράς" γράφονταν για την επταετία: "...ο ελληνικός λαός γνώριζε πολλούς που συνέπηξαν εταιρείαν περιορισμένης ευθύνης, δηλ εταιρείαν 200 χιλ δρχ και επήραν δάνεια 100 και 200 εκατ δρχ...".

Στα 1971, οι φοροαπαλλαγές των 464 μεγαλύτερων επιχειρήσεων, ήταν 3 φορές υψηλότερες απ τους φόρους που είχαν καταβάλλει.

Μετά τη χούντα, οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. πραγματοποίησαν μια τεράστια μεταφορά των καταθέσεων απ τις τράπεζες στις τσέπες των ευνοούμενων επιχειρηματιών, ακολουθώντας την πρακτική των μεγάλων και φθηνών δανείων (για την "ανάπτυξη" φυσικά). Το τι συνέβαινε, το διαβάζουμε στον "Οικονομικό Ταχυδρόμο", στις 26/3/1981: "Οι επιχειρηματίες αυτοί, κακομαθημένοι απ τα πρόσφατα δάνεια της χούντας, έμαθαν να δουλεύουν με ξένα χρήματα, μη διακινδυνεύοντας ούτε μια δεκάρα δική τους. Ακόμη έμαθαν να συγχέουν την τσέπη τους με το ταμείο της βιομηχανίας. Η αγορά έχει βουήξει τις τελευταίες μέρες απ την περίπτωση βιομήχανου διαθέτοντος 3 βιώσιμες επιχειρήσεις, εκ των οποίων έκλεισε ήδη τη μία, και απειλεί να κλείσει και τη δεύτερη, με αφορμή το γεγονός ότι η Εθνική Τράπεζα δεν του δίνει νέα δάνεια. Σημειωτέον ότι ο ίδιος βιομήχανος, πριν από λίγους μήνες, αγόρασε γιωτ αξίας 2,5 εκατ δολαρίων και βίλλα στις Σπέτσες. Πως να επιζήσουν λοιπόν οι βιομηχανίες, όταν τις λεηλατούν οι ίδιοι οι βιομήχανοι;...".

Η ευρηματικότητα των επιχειρηματιών ως προς την καταλήστευση των επιχειρήσεών τους, ξεπερνούσε και τη φαντασία. Φυσικά ούτε οι κυβερνήσεις της Ν.Δ., ούτε του ΠΑΣΟΚ που ανέλαβε να λύσει το πρόβλημα μέσω του ΟΑΕ (Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, ή πιο σωστά ΤΑΑΚ-Ταμείο Ασφάλισης Απόρων Καπιταλιστών), ζήτησαν λογαριασμό γιατί χρεωκόπησαν, και ούτε εξήγησαν γιατί τους άφησαν να φύγουν όλοι, ελεύθεροι υποχρεώσεων...

Ο Α. Παπανδρέου σε συνέντευξή του δήλωνε: "Η εξυγίανση μιας επιχείρησης δεν πρέπει ν αποτελέσει ευκαιρία να επιρρίψει ο επιχειρηματίας το σχετικό κόστος στο κοινωνικό σύνολο". Φυσικά, έκανε το αντίθετο...

Ένας άλλος λόγος μεγέθυνσης των προβλημάτων των επιχειρήσεων, ήταν το άνοιγμα της οικονομίας, που επέβαλε η ένταξη στην ΕΟΚ (προβλεπότανε σταδιακή κατάργηση του προτιμησιακού καθεστώτος για την εγχώρια βιομηχανία στις προμήθειες του κρατικού προγράμματος).

Πως όμως να σταθούν οι επιχειρήσεις, χωρίς τις προνομιακές σχέσεις τους με το κράτος, που τις είχαν επιβάλλει οι βιομήχανοι με τους νόμους 3215/55 και 4484/65;

Η περίφημη διόγκωση του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ήταν το άμεσο αποτέλεσμα του τρόπου ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα, μέσα απ τις κρατικές επιδοτήσεις, τα επιδοτούμενα επιτόκια, τις κρατικές δαπάνες και προμήθειες.

Γι αυτό και ο ΣΕΒ σε έκθεσή του προς την κυβέρνηση, πρότεινε διάφορους τρόπους (νόμιμους ή όχι, όπως χαρακτηριστικά διευκρίνιζε), για την προστασία των εγχώριων προμηθευτών (κατάτμηση διαγωνισμών, προδιαγραφές, όρους παράδοσης κ.α.).

Αυτό λοιπόν ήταν το ζήτημα των "προβληματικών επιχειρήσεων". Ένα ζήτημα κατ εξοχήν πολιτικό. Οι πρωθυπουργοί, οι υπουργοί και οι πολιτικοί που έλεγχαν το κράτος, αποφάσιζαν εξ ονόματός του και εξ ονόματος της τσέπης των πολιτών. Η αντίληψή τους ήταν ότι ο κρατικός τομέας πρέπει να είναι δεκανίκι του ιδιωτικού τομέα. Πόσο "κρατιστές" ή "σοσιαλμανείς" ήταν, μπορείτε να το κρίνετε απ τις πράξεις τους...*

Αυτός είναι ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα, που σήμερα μας βεβαιώνουν όλοι ότι μπορεί να κάνει θαύματα και είναι ο μόνος, μας λένε, που θα φέρει την περίφημη "ανάπτυξη". Ας τους πιστέψουμε άλλη μια φορά... (άλλωστε, αφού όλα τα προηγούμενα δεν τα βρίσκει κανείς ούτε στην TV, ούτε στα έντυπα που κυκλοφορούν, άρα δεν υπήρξαν στην πραγματικότητα...).

Λάρισα 23 Σεπτέμβρη 2018

Γιώργος Παπανικολάου

 *Ο Στρατής Ανδρεάδης, την εικοσαετία 1953-1974 είχε δημιουργήσει μια αυτοκρατορία με τράπεζες και επιχειρήσεις (τον μεγαλύτερο επιχειρηματικό όμιλο στην Ελλάδα), χρηματοδοτώντας παράνομα τις επιχειρήσεις του με τα χρήματα των καταθετών στις τράπεζές του (ο Κωσκωτάς της εποχής του).

Η Τράπεζα της Ελλάδας που έκανε έλεγχο, μιλούσε για παρανομίες του Ανδρεάδη. Ο Παπαληγούρας (Υπουργός Συντονισμού) σκεφτόταν τι να κάνει. Οι Γ. Ράλλης (Υπουργός Προεδρίας) και Ι. Βαρβιτσιώτης (Υπουργός Εμπορίου), τον συμβούλευσαν να μην ασκήσει δίωξη, "γιατί τέτοια παραπτώματα ήταν συνήθη" εκείνη την εποχή (Ν. Νικολάου, "Η βεντέτα Καραμανλή-Παπαληγούρα με τον Ανδρεάδη").

Το 1963 σε μια δίκη, ο Ανδρεάδης έδειξε προκλητικά την τσάντα του και είπε απευθυνόμενος σε πολιτικούς που είχαν έρθει σαν μάρτυρες: "Σας έχω όλους μέσα σ αυτήν". Επί της προεδρίας του στην Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, ο δικτάτορας Παπαδόπουλος ανακηρύχθηκε ισόβιος επίτιμος πρόεδρός της.

Ο Καραμανλής μέσα σε μια νύχτα, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, κρατικοποίησε όλες τις επιχειρήσεις του. Τότε οι βιομήχανοι τον είχαν χαρακτηρίσει σαν "σοσιαλμανή".

Βαρδινογιάννηδες, ο νόμος του ισχυρού και του χρήματος

http://apneagr.blogspot.com/2015/03/blog-post_7.html

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΩΝ

https://www.scribd.com/document/329105189/119110843-%CE%A4%CE%BF-%CE%A3%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CE%B1%CE%BB%CE%BF-%CE%A4%CF%89%CE%BD-%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD

Η βεντέτα Καραμανλή - Παπαληγούρα με τον Ανδρεάδη

http://www.kathimerini.gr/307000/article/epikairothta/politikh/afhghseis-h-venteta-karamanlh---papalhgoyra-me-ton-andreadh

Ο σκοτεινός «εθνάρχης» -Βίος και Πολιτεία Κωνσταντίνου Καραμανλή

https://www.triklopodia.gr/o-skotinos%CE%84%CE%84-ethnarchis-vios-ke-politia-tou-konstantinou-karamanli/

Μιχάλης Σάλλας, εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι

http://apneagr.blogspot.com/2015/06/blog-post.html

Λαυρέντης Λαυρεντιάδης: Η άνοδος και η πτώση του Ελληνα Μίδα

http://www.iefimerida.gr/news/81357/%CE%BB%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%80%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CF%8A%CE%B4%CE%B1

Μέσω οφσόρ, νόμιμα και ηθικά

https://atexnos.gr/%CE%BC%CE%AD%CF%83%CF%89-%CE%BF%CF%86%CF%83%CF%8C%CF%81-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7%CE%B8%CE%B9%CE%BA%CE%AC/

Οικονομικά «θαύματα» και θύματα της χούντας

http://www.efsyn.gr/arthro/oikonomika-thaymata-kai-thymata-tis-hoyntas

Η Ολυμπιακή του Ωνάση [το καμάρι της ιδιωτικής πρωτοβουλίας επί Ωνάση, που πτώχευσε με την κρατικοποίησή της, σύμφωνα με τους θαυμαστές και προπαγανδιστές των ιδιωτών] (Απ την εκπομπή της Μηχανής του Χρόνου "Αφιέρωμα στην Ολυμπιακή Αεροπορία"):

Ο Ωνάσης το 1974 ζητούσε υψηλότερες επιδοτήσεις. Οι αξιώσεις του κρίθηκαν υπερβολικές. Έφταναν δηλ στο κόστος για την εξαγορά της εταιρείας. 60 εκατομμύρια δολάρια επιδότηση, δηλ χρήματα των ελλήνων φορολογουμένων, ζητούσε ο Ωνάσης. Με 68 η ελληνική κυβέρνηση την αγόρασε. Δηλ ζητούσε κάθε χρόνο περίπου επιδότηση, την αξία της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Σύμφωνα με τη σύμβαση, το κράτος δεν μπορούσε να ελέγξει τα βιβλία της Ολυμπιακής, παρά το γεγονός ότι την επιδοτούσε. Όταν ο Ωνάσης έφτασε στην Αθήνα το 1975 για να διαπραγματευτεί την πώληση της Ολυμπιακής, η εταιρεία ήδη λογιστικά παρουσίαζε μεγάλη ζημιά.

Μποδοσάκης Αθανασιάδης

Δεν είναι συμπτωματικό ότι εμβληματική μορφή της ελληνικής βιομηχανίας κατά τη δεκαετία του 1930 ήταν χωρίς καμιά αμφιβολία ο Μποδοσάκης Αθανασιάδης, επιχειρηματίας από τη Μικρά Ασία που διατηρούσε πολύ στενές σχέσεις με έλληνες "εξ επαγγέλματος" κινηματίες αξιωματικούς, των οποίων τις δραστηριότητες πολύ συχνά χρηματοδοτούσε. Στις απαρχές της δεκαετίας του 1930 βρισκόταν μάλλον περιθωριοποιημένος από την ελληνική οικονομική ζωή. Από το 1934 όμως, ο Μποδοσάκης εμπλέκεται όλο και περισσότερο στις δραστηριότητες του Πυριτιδοποιείου- Καλυκοποιείου (Πυρκάλ) και το 1936 αναλαμβάνει πλήρως τον έλεγχό του, με την υποστήριξη του Ιωάννη Δροσόπουλου. Η ανάπτυξη της εταιρείας θα είναι ραγδαία, όπως και η ενίσχυση της θέσης του Μποδοσάκη, ο οποίος σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα βρεθεί να ελέγχει πέρα από το Πυριτιδοποιείο- Καλυκοποιείο, την Ελληνική Εριουργία, που ήταν η μεγαλύτερη ελληνική βιομηχανία μάλλινων υφασμάτων και βασικός προμηθευτής του ελληνικού στρατού, την Ελληνική Εταιρεία Οίνων και Οινοπνευμάτων, η οποία βρέθηκε σε δύσκολη θέση μετά την απαγόρευση εξαγωγής ελληνικών οίνων στη Γαλλία, την Ελληνική Επιχείρηση Ελαστικού και την Εταιρεία Κατασκευής Αντιασφυξιογόνων Προσωπίδων. Η χρηματοδότηση αυτής της αυτοκρατορίας στηριζόταν κυρίως στην Εθνική Τράπεζα, ενώ η συμβολή του ίδιου του Μποδοσάκη ήταν μάλλον μικρή. Έτσι το 1932 τα ίδια κεφάλαια της επιχείρησης ήταν 18,2 εκατομμύρια δραχμές και οι υποχρεώσεις της 52 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 30 εκατομμύρια ήταν προκαταβολή που είχε δώσει το ελληνικό δημόσιο στην Πυρκάλ. ΤΟ 1938 τα κεφάλαια της εταιρείας είχαν ελάχιστα αυξηθεί, ήταν μόλις 22,2 εκατομμύρια δρχ, οι υποχρεώσεις της όμως προς τρίτους πλησίαζαν τα 1,1 δισεκατομμύρια δρχ. ΤΟ πυριτιδοποιείο ήταν σε θέση να επιβιώνει χάρη στην άφθονη χρηματοδότηση που του παρείχε η Εθνική Τράπεζα, η οποία σε τελική ανάλυση βρισκόταν εξαρτημένη από την επιχείρηση, ώστε να είναι διαρκώς υποχρεωμένη να διευρύνει τη χρηματοδότησή της και να συντηρεί τα φιλόδοξα επιχειρηματικά σχέδια του Μποδοσάκη. Κάθε πρόβλημα της Πυρκάλ ήταν στο εξής και ένα πρόβλημα για την εθνική, εφόσον οι χορηγήσεις στην εταιρεία ξεπερνούσαν το 1/12 του ενεργητικού της και πλησίαζαν το 30% των δανείων της. Μια τέτοια προνομιακή αντιμετώπιση δεν μπορεί να εξηγηθεί παρά μόνο από τις στενές σχέσεις Δροσόπουλου-Μεταξά-Μποδοσάκη - ο αμερικανός πρεσβευτής άλλωστε θεωρούσε τον τελευταίο μέλος της ομάδας Μεταξά μαζί με τους Δροσόπουλο, Α. Κανελλόπουλο, Ι. Διάκο και Κ. Μανιαδάκη. Διόλου συμπτωματικά όταν μετά το θάνατο του Ι. Δροσόπουλου ο Μποδοσάκης συγκρούστηκε με τον Αλ. Κορυζή, ο οποίος ανέλαβε διοικητής της ΕΤΕ και ο τελευταίος του έκοψε τη δανειακή υποστήριξη, τότε το ελληνικό κράτος ανέλαβε άμεσα τη χρηματοδότηση της Πυρκάλ.

(Κώστας Κωστής, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, "Η οικονομία 1932-1940", από την έκδοση των ΝΕΩΝ "Η δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά").

Τα δικαιώματα της κοινωνίας και η μονοπώληση των κοινωνικών κατακτήσεων απ τους ιδιώτες.

Τα δικαιώματα της κοινωνίας και η μονοπώληση των κοινωνικών κατακτήσεων απ τους ιδιώτες. Τα δικά μας, δικά τους, και τα "δικά τους" ΚΑΤΑδικά τους...,

άρθρο του Γιώργου Παπανικολάου

Διάβασα στον τοπικό τύπο κάποιο άρθρο, που, αναλύει το θέμα του πλούτου (και των πλουσίων) της οικονομίας, μ έναν απίστευτα απλό τρόπο, που θυμίζει παραμύθι. Πως δηλ οι πλούσιοι με τις ανακαλύψεις τους, προσθέτουν πλούτο στην οικονομία και επομένως εισπράττουν το δίκαιο ποσοστό τους. Και πως χάρη σ αυτούς οι φτωχοί γίνονται λιγότερο φτωχοί, αν και η απόστασή τους απ τους πλούσιους μεγαλώνει (δίκαια σύμφωνα με τα παραπάνω). Όσο κι αν προσπάθησα ν αποφύγω τον πειρασμό ν απαντήσω, δεν τα κατάφερα, γιατί ένοιωσα θιγμένος απ την κατηγορία που μου απευθύνεται: ότι δηλ φθονώ και εποφθαλμιώ τον πλούτο των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου, που τους "ανήκει", γιατί είναι καινούργιος πλούτος, που παράγεται εξ αιτίας "ανακαλύψεών τους".

Στην αρχή, το ομολογώ, με κατέλαβαν οι τύψεις, κι αναρωτήθηκα μήπως αδίκως φθονώ κι εποφθαλμιώ τα κέρδη και τις περιουσίες ανθρώπων για τους οποίους μόνο ευγνωμοσύνη θάπρεπε να αισθάνομαι. Αλλά αισθάνθηκα και συγχυσμένος, κι αναρωτήθηκα αν είμαι ξύπνιος ή ονειρεύομαι. Ποιος είναι ο πραγματικός και ποιος ο παραμυθένιος κόσμος;

Άρχισα λοιπόν να τσιμπιέμαι, και ω του θαύματος, σε κάθε τσίμπημα, μούρχονταν στο νου και κάποια πλευρά της πραγματικότητας.

Στο πρώτο τσίμπημα σκέφτηκα την ανθρωπότητα με τις γλώσσες της και τους πολιτισμούς της. Όσο και να το τραβήξεις, η οποιαδήποτε γλώσσα ποτέ δεν προκύπτει σαν αποτέλεσμα της έμπνευσης κάποιων ιδιωτών, αλλά είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας, της επικοινωνίας, της εργασίας και των αγώνων κάθε κοινωνίας. Και είναι η γλώσσα και οι εγγράμματοι και εκπαιδευμένοι άνθρωποι/φορείς της (το σύνολο δηλ των μελών της κοινωνίας) που αποτελούν το θεμελιώδες εργαλείο (ή καλύτερα εργοστάσιο), που πάνω του πατάει και χτίζει ο κάθε ιδιώτης την έμπνευσή του, την παραγωγή και την περιουσία του. Κι αν είναι έτσι, ποια είναι τα δικαιώματα, το μερίδιο ή και η ιδιοκτησία της κοινωνίας, απ τα κάθε είδους επιτεύγματα των ιδιωτών; Τα διεκδίκησε κανείς, ή μήπως τα απέδωσε κάποια κυβέρνηση;

Αλλά κατά τους οπαδούς του καπιταλισμού, αυτό δεν εγείρει δικαιώματα, αλλά είναι απλώς "το πλαίσιο" για την ανάδειξη των ταλέντων (Γι αυτό και αφήνουν τη μισή ανθρωπότητα στην πείνα και την κακομοιριά, "στα όρια" του θανάτου-ανά 36΄΄ και θάνατος από έλλειψη τροφίμων, ένα παιδί πεθαίνει κάθε 3΄΄). Τι ταλέντα μπορεί αναδειχθούν από 3 δισεκατομμύρια εγκεφάλους (που εγώ είχα την εντύπωση ότι αποτελούν τον πραγματικό πλούτο και την ελπίδα της ανθρωπότητας), που βουτηγμένοι στη φτώχεια και την αμάθεια, το μόνο που κάνουν είναι να εκλιπαρούν για βοήθεια; Μ αυτούς (τους εγκεφάλους) θ ασχολούμαστε;

Το δεύτερο τσίμπημα, μούφερε στο νου τους φορολογικούς παραδείσους, όπου λέγεται πως κάποιοι παρκάρουν αμέτρητες περιουσίες, για να μην αποδώσουν στις κοινωνίες έστω εκείνους τους φόρους που τους αναλογούν, σύμφωνα με την καπιταλιστική "λογική" (που υπόψη βαίνουν μειούμενοι με το χρόνο).

Τρίτο τσίμπημα και στο νου μου ήρθαν οι αποικιοκρατικές πρακτικές κάποιων εκπροσώπων των "εμπνευσμένων", που αρπάζουν τις πρώτες ύλες και τον πλούτο καθυστερημένων εθνών, με όχι και τόσο εμπνευσμένο τρόπο.

Τέταρτο τσίμπημα και θυμήθηκα τις χρηματιστηριακές εμπνεύσεις που οδήγησαν στη φούσκα του 2008 και την κατάρρευση του συστήματος, και τη διάσωσή του με τα χρήματα του δημοσίου και των πολιτών. Φτωχαδάκια θα μου πείτε οι χρηματιστές...

Αλλά με το πέμπτο τσίμπημα θυμήθηκα τους μεγιστάνες απ τη Ρωσία, που απ τη μια νύχτα στην άλλη, με μερικά ψωροδολάρια, απέκτησαν επιχειρήσεις αξίας δισεκατομμυρίων. Εκεί να δεις έμπνευση κι εκτίναξη στην κορυφή.

Θα συνέχιζα να τσιμπιέμαι, αλλά τα γονίδιά μου άρχισαν να διαμαρτύρονται ότι δεν τους έχω πλέον εμπιστοσύνη και κινδύνευα να χάσω την αυτοπεποίθησή μου. Και σταμάτησα.

Λάρισα 21 Γενάρη 2017

Γιώργος Παπανικολάου

Η έννοια αριθμός είναι μια "επινόηση" κάποιου σοφού, μόνο αν τη δούμε ξεκομμένη απ την κοινωνία και την εξέλιξή της. Αλλά για να μπορέσει ο σοφός να μετρήσει χρειάστηκε μια ικανότητα αφαίρεσης απ όλες τις άλλες ιδιότητες των πραγμάτων, και συγκράτησης μόνο του ποσοτικού στοιχείου τους.  

Αυτή την ικανότητα την απέκτησε η ανθρωπότητα μέσα σε μια μακριά σειρά χιλιετιών δράσης και αντίδρασης με τη φύση, εμπειρίας. Αν το δούμε έτσι, τότε η έννοια αριθμός προβάλλει σαν αφομοίωση και άντληση της λογικής της φύσης, με την πράξη του ανθρώπου.

(Ένγκελς).


Η τεχνολογία συνεργάζεται με την επιστήμη και η επιστήμη με την τεχνολογία για να προχωρήσουν, άρα είναι αλληλένδετες.
Για μια τεχνολογική ανακάλυψη είναι απαραίτητες οι θεωρητικές γνώσεις από διάφορες επιστήμες. Για την επιστημονική ανακάλυψη είναι απαραίτητος ο τεχνολογικός εξοπλισμός.

Ας πάρουμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, την ιστορία του iphone, που αντιστοιχεί περίπου στη μισή αγορά των smartphones, από τα πλέον εμβληματικά προϊόντα της λεγόμενης “Νέας Οικονομίας”. Το iphone είναι προϊόν της Apple, της μεγαλύτερης πολυεθνικής στον τομέα της Πληροφορικής. Η εταιρεία έχει τα κεντρικά της γραφεία και το τμήμα έρευνας και ανάπτυξης στην Κοιλάδα του Πυριτίου (Silicon Valley), στην Καλιφόρνια, όπου σχεδιάζονται και ελέγχονται τα νέα προϊόντα.

Η συναρμολόγηση- παραγωγή του iphone γίνεται στην Κίνα, κυρίως από τη βιομηχανίαFoxconn, που έχει την έδρα της στην Ταϊβάν. Οι άθλιες συνθήκες υπερεκμετάλλευσης της εργασίας στην Foxconn, αντίστοιχες της εποχής “πρωταρχικής συσσώρευσης του κεφαλαίου” στην Ευρώπη, ήρθαν στο φως το 2010, με τις 14 αυτοκτονίες Κινέζων εργατών που κατασκεύαζαν τα iphones στο Σεντζέν της “κομμουνιστικής” Κίνας. Η Apple καρπώνεται το μεγαλύτερο μέρος της υπεραξίας που παράγουν οι Κινέζοι εργάτες, αφήνοντας μόνο ένα μικρό μέρος στους Κινέζους καπιταλιστές. Το ποσοστό κέρδους (προ φόρων) του iphoneφτάνει το εξωφρενικό 40%, έναντι 10-15% περίπου των ανταγωνιστών της. Μέσω των θυγατρικών της σε φορολογικούς παραδείσους σε Ιρλανδία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο και τις βρετανικές Νήσους της Παρθένου, απαλλάσσεται από το μεγαλύτερο μέρος των φορολογικών της υποχρεώσεων.

Υπό αυτό το πρίσμα το iphone, αυτή η μικρή, κομψή και πολυδύναμη συσκευή που στάζει αόρατο αίμα, συμπυκνώνει τις βασικές κοινωνικές και διεθνείς σχέσεις της λεγόμενης “παγκοσμιοποίησης”. Φαντάζεται κανείς ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα εκβιάσει την Apple να αποσυρθεί από την Κίνα και να ανοίξει κατασκευαστικές βιομηχανίες στις ΗΠΑ ή ότι θα της απαγορέψει να λειτουργεί θυγατρικές της σε φορολογικούς παραδείσους (ένας από τους οποίους είναι και η αμερικανική Πολιτεία του Ντελαγουέαρ); Μα αυτό θα σήμαινε, με τα σημερινά δεδομένα, ότι μέσα σε λίγους μήνες η Apple θα έχανε τεράστιο μέρος του μεριδίου της στην παγκόσμια αγορά σε βάρος των ανταγωνιστών της, όπως η Samsung, η LG και η Motorola.

Το Ίντερνετ αντιπροσωπεύει την πρώτη, πραγματικά παγκόσμια παραγωγική δύναμη (και τί δύναμη!) στην ιστορία της ανθρωπότητας, έξω από τον έλεγχο οποιουδήποτε έθνους- κράτους, ακόμη και των ισχυρότερων. Η διεθνοποίηση της ίδιας της παραγωγής έχει ξεπεράσει ποιοτικά το πλαίσιο των εξαγωγών κεφαλαίων ή την απλή ύπαρξη πολυεθνικών εταιρειών. Το κεντρικό χαρακτηριστικό της σήμερα είναι η διαμόρφωση πολυεθνικών παραγωγικών αλυσίδων, όπου η παραγωγή του προϊόντος (δηλαδή, της αξίας και της υπεραξίας) συνίσταται σε μια τεμαχισμένη, διεθνή διαδικασία, που μπορεί να ξεκινάει από τη Σίλικον Βάλεϊ για να φτάσει στο Σεντζέν, έχοντας περάσει από καμιά εικοσαριά χώρες.

(Απ το άρθρο του Π.Παπακωνσταντίνου "Ο Τραμπ, η παγκοσμιοποίηση και η αριστερά").

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ:ΑΥΤΗ είναι η αλήθεια που μας κρύβουν!

https://www.facebook.com/zhta.beterani/videos/895424747270238/

https://www.scribd.com/document/337139738/%CE%A4%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%80%CF%8E%CE%BB%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CF%80-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%A4%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82