Χρειάζονται μεταβατικά αιτήματα
στο δρόμο
για την
επαναστατική αλλαγή; Η προσέγγιση του
Λένιν
Σάββατο 23 Μαΐου 2015
Τετάρτη 20 Μαΐου 2015
Για τη διάλεξη του καθηγητή αστροφυσικής κ. Μ. Δανέζη στη Λάρισα.
Για τη διάλεξη
του καθηγητή αστροφυσικής κ. Μ. Δανέζη στη Λάρισα.
Στις 16 /5/2015
παρακολούθησα τη διάλεξη του καθηγητή αστροφυσικής κ Μ. Δανέζη, μαζί με πολλούς
συμπολίτες μου. Ήταν μια άκρως ενδιαφέρουσα ξενάγηση, από τον πολυμαθέστατο και
πολυγραφότατο καθηγητή, στις τελευταίες προόδους στην επιστήμη του και
ευρύτερα.
Κάποια σημεία
όμως, μου δημιούργησαν αρνητική εντύπωση και οφείλω να τα επισημάνω, κυρίως
γιατί οι διαλέξεις του κ Δανέζη επηρεάζουν μεγάλες μάζες ανθρώπων.
Αρνητική
εντύπωση μου έκανε η αναφορά του κ Δανέζη στο διαλεκτικό υλισμό, σαν μια θεωρία
που έχει μείνει δεκαετίες πίσω ως προς τις επιστημονικές ανακαλύψεις,
αναφέροντας τη ρήση του θεμελιωτή αυτής της θεωρίας Ένγκελς ότι «ο διαλεκτικός
υλισμός με κάθε ανακάλυψη που αφήνει εποχή, ακόμη και στις φυσικές επιστήμες,
είναι υποχρεωμένος ν αλλάζει μορφή», πράγμα που είναι αλήθεια, αλλά η απλή
αναφορά του όμως, αποπροσανατολίζει ως
προς την ουσία του ζητήματος. Συγκεκριμένα:
Περιέγραψε ο κ
Δανέζης τη σημερινή αντίληψη το κόσμου και της ύλης που μας προσφέρει η φυσική
επιστήμη, σαν «μια θάλασσα κοχλάζουσας συνεχούς ενέργειας, την οποία δεν
μπορούμε να κομματιάσουμε ή να διαιρέσουμε. Ζει και υπάρχει μόνο σαν ολότητα».
Συγκρίνετε αυτή
την περιγραφή, με κείνη που έκανε ο Ένγκελς ήδη απ το 1886, στο έργο του
«Λουδοβίκος Φόϋερμπαχ»: «Η μεγάλη βασική ιδέα, πως δεν πρέπει ν
αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο σαν ένα σύμπλεγμα από έτοιμα πράγματα, μα σαν ένα
σύμπλεγμα από διαδικασίες, όπου τα φαινομενικά σταθερά πράγματα, όχι λιγότερο
απ τις ιδεατές απεικονίσεις τους στο κεφάλι μας, τις έννοιες, περνούν μια
αδιάκοπη αλλαγή γέννησης και εξαφάνισης, όπου παρ όλη τη φαινομενική
συμπτωματικότητα και παρ όλες τις στιγμιαίες πισωδρομήσεις, επιβάλλεται στο
χάος μια προσεκτική εξέλιξη, αυτή η μεγάλη βασική σκέψη, έχει ιδιαίτερα από τον
καιρό του Χέγκελ, τόσο πολύ περάσει στην κοινή συνείδηση, που μόλις είναι
δυνατό να την αμφισβητήσει κανείς στη γενικότητά της αυτή». Και (σαν
υποψιασμένος) προσθέτει αμέσως: «Μα είναι διαφορετικό πράγμα να την παραδέχεσαι
στα λόγια, απ το να την εφαρμόζεις στην πραγματικότητα, στην κάθε ξεχωριστή
περίπτωση και σε κάθε περιοχή έρευνας».
Επίσης ο κ
Δανέζης εκτίμησε πως “με τα σημερινά δεδομένα, η ύλη αποτελεί ένα δημιούργημα
του μυαλού μας” (αφού αυτό όπως περιέγραψε, αντιλαμβάνεται μόνο τις 3
διαστάσεις και όχι την 4η).
Ήδη όμως ο Μαρξ,
πολύ πριν από το 1886, στις θέσεις του για τον Φόϋερμπαχ, έγραφε: «Η κυριότερη
ατέλεια του υλισμού ως τώρα, είναι πως το αντικείμενο, η πραγματικότητα, ο
αισθητός κόσμος, γίνεται αντιληπτός μόνο με τη μορφή του αντικειμένου ή της
άμεσης παράστασης, όχι όμως σαν ανθρώπινη υλική δραστηριότητα ή σαν πράξη, όχι
υποκειμενικά…».
Ο κ Δανέζης
μάλιστα αναφέρθηκε στο Μάτριξ, σαν παράδειγμα για το πόσο μπορεί να διαφέρει η
αντικειμενική πραγματικότητα, απ αυτό που αντιλαμβανόμαστε. Αυτό νομίζω ότι δημιουργεί
μια απαισιόδοξη και αρνητική στάση του κόσμου, ως προς τη δυνατότητα ΓΝΩΣΗΣ της
αντικειμενικής πραγματικότητας. Ο Ένγκελς στο έργο του «Διαλεκτική της Φύσης»
δίνει ένα πιο αισιόδοξο παράδειγμα: «Τα μυρμήγκια έχουν διαφορετικά μάτια απ τα
δικά μας και μπορούν να βλέπουν φωτεινές χημικές ακτίνες. Αλλά όσον αφορά τη
γνώση αυτών των ακτίνων που εμείς δεν μπορούμε να διακρίνουμε, είμαστε κατά
πολύ πιο προχωρημένοι απ τα μυρμήγκια. Και μόνο το γεγονός πως είμαστε ικανοί ν
αποδείχνουμε πως τα μυρμήγκια μπορούν να βλέπουν πράγματα αόρατα για μας και
πως αυτή η απόδειξη βασίζεται αποκλειστικά σε παρατηρήσεις που έγιναν με τα
δικά μας μάτια, αποδείχνει πως η ιδιαίτερη κατασκευή του ανθρώπινου ματιού δεν
αποτελεί απόλυτο εμπόδιο για την ανθρώπινη γνώση. Εκτός απ το μάτι μας, έχουμε
όχι μόνο τις άλλες αισθήσεις, αλλά και την ενέργεια της σκέψης μας».
Το ουσιαστικό
δηλαδή στον άνθρωπο είναι η γνώση, κι αυτή δεν περιορίζεται στις αισθήσεις,
αλλά είναι μια περίπλοκη διαλεκτική διαδικασία, που στην αρχή της βρίσκεται η
πρακτική (στην παραγωγή, στην επιστήμη, στην κοινωνία), που συνοδεύει η
αντίληψη της πραγματικότητας με τις αισθήσεις και τις διαδέχεται η γενίκευση
και η σκέψη και στο τέλος έρχεται η πρακτική επαλήθευση και η αναδημιουργία των
διαδικασιών που έγιναν γνωστές στον άνθρωπο (Λένιν: «Απ τη ζωντανή θεώρηση των
πραγμάτων φτάνουμε στην αφηρημένη έννοια κι απ αυτή στην πραχτική, αυτός είναι
ο διαλεκτικός δρόμος της γνώσης και της αλήθειας της γνώσης της αντικειμενικής
πραγματικότητας»).
Το αν οι γνώσεις
μας αντιστοιχούν στην πραγματικότητα, δεν είναι ζήτημα του μέλλοντος, αλλά
ζήτημα που έχει απαντήσει Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ εκατομμύρια φορές μέχρι σήμερα στην πορεία
της ανθρωπότητας, προχωρώντας και πλησιάζοντας με τις σχετικές αλήθειες (και
απορρίπτοντας τις πλάνες) όλο και πιο πολύ την απόλυτη αλήθεια, χωρίς ποτέ να
φτάνουμε σ αυτή.
Αλλά τι είναι
ύλη; Ο κ Δανέζης σωστά επεσήμανε ότι η έννοια της ύλης είναι φιλοσοφική
κατηγορία, δηλαδή μια γενίκευση των δεδομένων
εμπειριών της ύλης και των επιστημονικών πορισμάτων.
Απ ότι γνωρίζω
τα υποατομικά «σωματίδια» που ανακαλύπτονται στον πυρήνα του ατόμου αυξάνουν
ανάλογα με την ισχύ που βομβαρδίζουμε τον πυρήνα και μέχρι σήμερα έχουν
εντοπισθεί κάποιες χιλιάδες. Επίσης «ο κενός χώρος» στην πραγματικότητα δεν
υπάρχει κι ότι εκεί συνεχώς γεννιούνται και εξαφανίζονται άπειρα «σωματίδια»
και μορφές ενέργειας.
Πως λοιπόν
μπορείς να χαρακτηρίσεις «καθυστερημένη» μια θεωρία, όταν ένας από τους
θεμελιωτές της, ο Λένιν, ήδη από το 1908, έδοσε τον ορισμό της ύλης σαν: «φιλοσοφική
κατηγορία, που χρησιμεύει για να υποδηλώνει την αντικειμενική πραγματικότητα
που έχει δοθεί στον άνθρωπο απ τα αισθήματά του και που αντιγράφεται,
φωτογραφίζεται, απεικονίζεται απ τα αισθήματά μας, ενώ υπάρχει ανεξάρτητα από
αυτά», διαχωρίζοντας έτσι την έννοια της ύλης απ τη μάζα (την ουσία) και τις
συγκεκριμένες εκδηλώσεις της και θεωρώντας τη σαν ένα όλο.
Ποιος μέχρι
σήμερα έχει δώσει ακριβέστερο και πιο γενικό ορισμό, τέτοιον που να καλύπτει
και τις σημερινές επιστημονικές γνώσεις;
Ο Ένγκελς μίλησε
για «τα κολοσσιαία συμπεράσματα των Ελλήνων, τα οποία κατά πολύ προηγούνται της
έρευνας («Διαλεκτική της Φύσης»). Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον διαλεκτικό
υλισμό. Εγώ θα πρότεινα στον κ καθηγητή, αντί να μέμφεται και ν απορρίπτει με
τόση ευκολία, τη μόνη επιστημονική μέχρι σήμερα –καλώς ή κακώς- φιλοσοφική
θεωρία, να τη μελετήσει και να τη χρησιμοποιήσει για τη γενίκευση και την
φιλοσοφική ερμηνεία των πορισμάτων της επιστήμης του. Γιατί στη φιλοσοφία
(που είναι η ιστορική εξέλιξη της επιστήμης της σκέψης) και ειδικά στη διαλεκτική (που έχει, όπως λέει
ο Ένγκελς, ξεπεράσει τη φιλοσοφία ως προς τη μορφή, αλλά έχει διατηρήσει το
πραγματικό της περιεχόμενο και είναι η επιστήμη των γενικών νόμων της κίνησης
και της εξέλιξης της φύσης, της ανθρώπινης κοινωνίας και της νόησης), δεν
μπορεί να χρησιμεύσει κανένα μικροσκόπιο ή άλλο επιστημονικό όργανο, ούτε
μπορεί να έχει αξία κάποια μαθηματική απόδειξη, παρά μόνο η δύναμη της
αφαίρεσης και ο χειρισμός του συστήματος των εννοιών που έχει αναπτύξει η
ανθρωπότητα, μέχρι σήμερα. Και άλλο μέσο για την ανάπτυξη της θεωρητικής
σκέψης, δεν υπάρχει μέχρι σήμερα, εκτός απ τη μελέτη της ίδιας της φιλοσοφίας.
Γιώργος
Παπανικολάου
20 Μάη 2015
Πέμπτη 9 Απριλίου 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΑΛΑΗΣ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Ο ΣΥΡΙΖΑ και το σύστημα
Του Βασίλη Μπαλαή
σ. Βασίλη, συγχαρητήρια για
το άρθρο σου. Ελπίζω να γίνει εγερτήριο σάλπισμα για όλους τους συναγωνιστές
στο ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο). Χρειάζονται ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ απενεργοποίησης των
μηχανισμών του ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ/ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ και για να γίνει αυτό είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ η
παρέμβαση ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ του ΣΥΡΙΖΑ και (σαν αποτέλεσμα αυτής)
και όλου του λαού. Απαιτείστε πρωτοβουλίες απ την τοπική οργάνωση για να δοθεί
ο λόγος σε όλα τα μέλη της οργάνωσης και στην κοινωνία, για να εκφράσουν τη
βούλησή τους πάνω σ αυτό το ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ζήτημα. Ήδη τα μέλη ζητούν πρωτοβουλίες,
όπως άκουσα ο ίδιος έναν συναγωνιστή απ τη γαλαρία της συγκέντρωσης στο
Δημοτικό Ωδείο, να μονολογεί φωναχτά (σχεδόν κραυγάζοντας) και ο σ. Γιώργος της
γνώσης τον άκουσε κι αυτός και μπορεί να σας το επιβεβαιώσει. Μόνο μην
σκεφτείτε να περιορίσετε το ζήτημα σε κάποιους εκλέκτορες που θα συζητήσουν για
τη φιλοσοφία της οργάνωσης… Αντίθετα, δώστε δείγματα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
μέσα στο κόμμα και είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα καλύψετε τα κενά σας στην
στρατολογία μελών, αλλά και φίλων του κόμματος.
Ο συναγωνιστής σου
Γιώργος Παπανικολάου
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΑΛΑΗΣ Ο
ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Επίθεση Χρυσαυγιτών σε
μετανάστες και στη δικηγόρο Ιωάννα Κούρτοβικ
Το πριν και
μετά τα
μνημόνια καθεστώς,
έχασε την
κυβέρνησή του!!
Ανοιχτή επιστολή προς τους συναγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ.
Ανοιχτή επιστολή προς τους συναγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ.
«Δημιουργική καταστροφή»: Θεωρία ή απολογία του μαχαιροβγάλτη;
«Δημιουργική
καταστροφή»: Θεωρία ή απολογία του μαχαιροβγάλτη;
Στις 8/4/2015
δημοσιεύτηκε στην «Ελευθερία» άρθρο του κ. Γ. Καραβάνα με τίτλο «Η δημιουργική
καταστροφή του δημοσίου». Επειδή ο διάλογος κάνει καλό στη δημοκρατία και
τονώνει το ενδιαφέρον των αναγνωστών της εφημερίδας, παρακαλώ να δημοσιεύσετε
μια απάντησή μου.
Το νόημα του
άρθρου είναι πως, μέσω της «δημιουργικής καταστροφής» (μιας αναπόδραστης
διαδικασίας κατά τον συγγραφέα) η οικονομία δημιουργεί νέες τεχνολογίες και
πρόοδο, καταστρέφοντας τις παλιές και «δυσαρεστεί», «φτωχαίνει» ή και
«δυσκολεύει» τους παλιούς και λιγότερο εξειδικευμένους εργαζόμενους. Το δίλημμα
κατ αυτόν είναι: με τις μηχανές (την πρόοδο) ή με την στασιμότητα (με τους
λουδίτες όπως λέει χαρακτηριστικά, δηλ αυτούς που έσπαζαν τις μηχανές στην αρχή
της βιομηχανικής επανάστασης);
Ο συγγραφέας μας
δεν καταλαβαίνει (ή παραβλέπει σκόπιμα;) ότι οι τεχνολογικές διαδικασίες και
εξελίξεις είναι υποταγμένες και κατευθύνονται από κοινωνικές σχέσεις και
διαδικασίες, είναι δηλ σύνθετα, περίπλοκα φαινόμενα, που στην εξέλιξή τους
δημιουργούν αντιφάσεις, που πρέπει κανείς να μελετήσει, για να κατανοήσει την
κοινωνική πραγματικότητα (και επομένως και την οικονομία). Με απλά λόγια, είναι
ζήτημα του πως χρησιμοποιείται η τεχνολογία. Η «αφελής» αντίληψη που παίρνει
υπόψη της μόνο την τεχνολογική διάσταση των κοινωνικών φαινομένων, πολύ λίγους
μπορεί να ξεγελάσει σήμερα και θυμίζει έντονα την επιχειρηματολογία του
διαβόητου μαχαιροβγάλτη Μπιλ Σάϊκς:
«Είναι αλήθεια
κύριοι ένορκοι, πως έχει κοπεί το λαρύγγι αυτού του παραγγελιοδόχου. Δεν φταίω
όμως εγώ για το γεγονός αυτό. Φταίει το μαχαίρι. Μήπως θάπρεπε εξαιτίας αυτών
των προσωρινών, δυσάρεστων γεγονότων, να καταργήσουμε τη χρήση του μαχαιριού;
Για σκεφτείτε το ζήτημα! Σε ποια κατάσταση θα βρίσκονταν σήμερα η γεωργία και η
χειροτεχνία χωρίς το μαχαίρι; Μήπως το μαχαίρι δεν είναι εξίσου σωτήριο στη
χειρουργική, όσο σοφό είναι στην ανατομία; Καταργήστε το μαχαίρι και μας πετάτε
πίσω, στην πιο βαθιά βαρβαρότητα!».
Η θεωρία της
«δημιουργικής καταστροφής» είναι πολύ παλιά (αν και σαν ορολογία σχετικά
πρόσφατη (βλ. Γ. Σουμπέτερ, 1942), γι αυτό βρίσκω χρήσιμο εδώ να παραθέσω
αυτούσια την περικοπή ενός γραπτού του 1867 (αν υπάρχει ευχέρεια χώρου
περιλάβετέ τη στο άρθρο μου, αλλιώς παρακαλώ να την παραλείψετε, αν υπάρχει
κίνδυνος εξ αυτού, να μην δημοσιεύσετε την απάντησή μου):
«Επειδή λοιπόν
οι μηχανές εξεταζόμενες αυτές καθαυτές, περιορίζουν το χρόνο εργασίας, ενώ όταν
χρησιμοποιούνται καπιταλιστικά παρατείνουν την εργάσιμη ημέρα, επειδή αυτές
καθαυτές ευκολύνουν την εργασία, ενώ όταν χρησιμοποιούνται καπιταλιστικά
αυξάνουν την εντατικότητά της, επειδή αυτές καθαυτές αποτελούν νίκη του
ανθρώπου πάνω στις δυνάμεις της φύσης, ενώ όταν χρησιμοποιούνται καπιταλιστικά
υποδουλώνουν τον άνθρωπο στις δυνάμεις της φύσης, επειδή αυτές καθαυτές
αυξάνουν τον πλούτο του παραγωγού, ενώ όταν χρησιμοποιούνται καπιταλιστικά
εξαθλιώνουν τον παραγωγό κλπ, ο αστός οικονομολόγος δηλώνει απλούστατα πως όταν
εξετάσουμε αυτές καθαυτές τις μηχανές αποδείχνεται με απόλυτη ακρίβεια ότι όλες
αυτές οι χειροπιαστές αντιφάσεις αποτελούν απλή επίφαση της κοινής
πραγματικότητας, ενώ αυτές καθαυτές, επομένως και στη θεωρία, δεν υπάρχουν
καθόλου. Έτσι απαλλάσσεται από κάθε παραπέρα σπαζοκεφαλιά και επιπλέον φορτώνει
στον αντίπαλό του την ανοησία ότι δεν καταπολεμάει την κεφαλαιοκρατική
χρησιμοποίηση των μηχανών, αλλά τις ίδιες τις μηχανές.
Ο αστός
οικονομολόγος δεν αρνείται καθόλου πως εδώ προβάλλουν και προσωρινά δυσάρεστα.
Υπάρχει όμως νόμισμα χωρίς ανάποδη όψη; Γι αυτόν είναι αδύνατη άλλη εκμετάλλευση
των μηχανών, εκτός απ την κεφαλαιοκρατική. Επομένως γι αυτόν η εκμετάλλευση του
εργάτη μέσω της μηχανής, ταυτίζεται με την εκμετάλλευση της μηχανής μέσω του
εργάτη. Όποιος λοιπόν ξεσκεπάζει το πώς έχει στην πραγματικότητα το ζήτημα της
κεφαλαιοκρατικής χρησιμοποίησης της μηχανής, δεν θέλει καθόλου τη χρησιμοποίησή
της, είναι εχθρός της κοινωνικής προόδου».
(Κ. Μαρξ, «Το
Κεφάλαιο, τ. 1, σελ. 458).
Ο συγγραφέας μας
παραλείπει επίσης ν αναφέρει ότι οι δυνάμεις που κυριαρχούν στη σημερινή
κοινωνία, μοιράζονται τις ίδιες αντιλήψεις μ αυτόν και τα αποτελέσματα της
πολιτικής «των μηχανών», «της τεχνολογικής εξέλιξης» και της «δημιουργικής
καταστροφής» τα λουζόμαστε όλοι.
Αλλά σήμερα, τα
προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικονομολόγοι απολογητές του καπιταλισμού,
είναι πολύ πιο σύνθετα, όπως φαίνεται από μια γρήγορη αλίευση από οικονομικό
άρθρο:
«Οι κεντρικές
τράπεζες δεν μπορούν να μετακινήσουν τα επιτόκια απ το μηδενικό επίπεδο στο
οποίο τα έχουν γκρεμίσει, ενώ έχουν δαπανήσει τεράστια ποσά για την αγορά
κρατικών ομολόγων, διαστρεβλώνοντας εντελώς τις τιμές τους –ποσά που παραμένουν
εγκλωβισμένα στον χρηματοπιστωτικό τομέα, αδυνατώντας να κατευθυνθούν στην
πραγματική οικονομία.
Ακόμη κι αν
βρισκόταν όμως ο τρόπος για να «περάσουν απέναντι» οι επιχειρήσεις στις ΗΠΑ,
στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, έχουν σχεδόν πάψει να επενδύουν σε μηχανήματα και
εργοστάσια, με αποτέλεσμα να έχουν εκτιναχθεί στα ύψη οι τιμές των μετοχών, των
ακινήτων, καθώς επίσης των υπόλοιπων παγίων».
Για τη
«δυσαρέσκεια» και «δυσκολία» που προκάλεσε παλιότερα ο καπιταλιστικός
εκσυγχρονισμός στους εργαζόμενους, μας εξηγεί ο γενικός διοικητής των
ανατολικών Ινδιών το 1835: «Ζήτημα είναι αν η ιστορία του εμπορίου έχει να
παρουσιάσει παρόμοια αθλιότητα. Τα κόκκαλα των μπαμπακοϋφαντουργών λευκαίνουν
τις πεδιάδες των Ινδιών».
Στην Αγγλία, «η
παγκόσμια ιστορία δεν έχει να παρουσιάσει πιο φρικτό θέαμα από το σιγανό
αφανισμό των άγγλων χειροτεχνών μπαμπακοϋφαντουργών, που κράτησε δεκαετίες
ολόκληρες. Πολλοί απ αυτούς πέθαναν απ την πείνα, πολλοί φυτοζωούσαν χρόνια
συνέχεια, μαζί με τις οικογένειές τους» (Κ. Μαρξ, «Το Κεφάλαιο, τ. 1, σελ.
447).
«Δημιουργική
καταστροφή» δεν είναι μόνο οι απολύσεις χιλιάδων και εκατομμυρίων εργαζομένων,
όπως φαίνεται από πρώτη ματιά ή όπως φαντάζεται ο συγγραφέας μας.
Μήπως οι 2
παγκόσμιοι πόλεμοι, δεν ήταν αποτέλεσμα του εκσυγχρονισμού και της χρήσης της
τεχνολογίας; Πόση «δυσαρέσκεια» και «δυσκολίες» προκάλεσε στους λαούς;
Μήπως η σημερινή
κρίση, δεν σχετίζεται με τις εξελίξεις και την καινοτομία στην παραγωγή; Πόσες
«δυσκολίες» και «δυσαρέσκεια» προκάλεσε και προκαλεί στα θύματά της, άνεργους
και αυτόχειρες;
Ποιος μπορεί να
πει πόση «δημιουργική καταστροφή» κρύβουν οι σημερινές εξελίξεις και πόση
μπορεί ν αντέξει ο κόσμος;
9 Απρίλη 2015
Γιώργος
Παπανικολάου
Η
«Δημιουργική
Καταστροφή»
του
Δημοσίου
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΘΕΩΡΙΑ
Ή ΑΠΟΛΟΓΙΑ
ΤΟΥ ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΗ,
του Γιώργου
Παπανικολάου, "Ελευθερία" Λάρισας
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015
Ανακοινώθηκε η σύσταση επιτροπής λογιστικού ελέγχου του χρέους. Το πνεύμα του ραγιά ζει και βασιλεύει…
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θέμα: Συνέντευξη Τύπου για την συγκρότηση Επιτροπής του Κοινοβουλίου για τον Λογιστικό Έλεγχο του Χρέους και την προαγωγή της διεθνούς συνεργασίας της Βουλής με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα Κοινοβούλια άλλων χωρών και άλλους διεθνείς οργανισμούς σε θέματα χρέους
Θέμα: Συνέντευξη Τύπου για την συγκρότηση Επιτροπής του Κοινοβουλίου για τον Λογιστικό Έλεγχο του Χρέους και την προαγωγή της διεθνούς συνεργασίας της Βουλής με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα Κοινοβούλια άλλων χωρών και άλλους διεθνείς οργανισμούς σε θέματα χρέους
Τρίτη 17 Μαρτίου 2015
12 μ.μ.
Αίθουσα 150 – Βουλή
Θα μιλήσουν:
Ζωή Κωνσταντοπούλου, Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων
Σοφία Σακοράφα, Ευρωβουλευτής
Eric Toussaint, ειδικός επιστήμων για θέματα επονείδιστου και παράνομου χρέους.
12 μ.μ.
Αίθουσα 150 – Βουλή
Θα μιλήσουν:
Ζωή Κωνσταντοπούλου, Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων
Σοφία Σακοράφα, Ευρωβουλευτής
Eric Toussaint, ειδικός επιστήμων για θέματα επονείδιστου και παράνομου χρέους.
Θα υπάρξει ταυτόχρονη διερμηνεία στην αγγλική και στη γαλλική γλώσσα για τους εκπροσώπους του ξένου τύπου
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ιστοσελίδα: sakorafa.gr
Πολιτικό Γραφείο: Τζωρτζ 30-32, Αθήνα 106 82
τηλ. 210 3814451 fax: 210 3814681
e-mail: sofia@sakorafa.gr
facebook: SofiaSakorafa
Ιστοσελίδα: sakorafa.gr
Πολιτικό Γραφείο: Τζωρτζ 30-32, Αθήνα 106 82
τηλ. 210 3814451 fax: 210 3814681
e-mail: sofia@sakorafa.gr
facebook: SofiaSakorafa
Ανακοινώθηκε η σύσταση επιτροπής λογιστικού ελέγχου του χρέους
Το πνεύμα του ραγιά ζει και βασιλεύει… (προσέξτε
την υποδοχή της είδησης απ όλο τον τύπο και τις πολιτικές δυνάμεις…)
Αντιδράσεις για την επιτροπή ελέγχου του χρέους
Στη Λάρισα στην τοπική εφημερίδα, η είδηση δημοσιεύτηκε κάτω-κάτω, στην 4η σελίδα…
Τρίτη 3 Μαρτίου 2015
Συζήτηση για τη συμφωνία του Eurogroup
Συζήτηση για τη συμφωνία
του Eurogroup
Το κείμενο της
συμφωνίας του Eurogroup
Σε δυο σελίδες
Κυβερνητικές πηγές: Οι
εκβιασμοί έπεσαν στο κενό
Βαρουφάκης: Δεν είναι
ώρα για
πανηγυρισμούς
Κρούγκμαν: Είναι μια
ήττα μόνο
αν οι
Έλληνες τη
δεχτούν ως
ήττα
Έλληνες αναλυτές στην
Guardian: Επεκτείναμε το πρόγραμμα,
αλλά με
τους δικούς
μας όρους
Ο Μουαμαρ Καντάφι
όταν πλήρωσε
τα 2,5 δις
δολάρια για
το Λοκερμπυ
και την
άρση του
εμπαργκο είπε
ότι με
αυτά τα
χρηματα "αγόρασα χρόνο και ειρήνη
για το
λαό μου".
Δεκα χρόνια
αργότερα, όταν με αυτο το
τεχνασμα η
Λιβύη ξεφυγε,
έκτιζε ακόμη
και ολοκαίνουργια
δεύτεερη πρωτεύουςα,
χρηματοδοτούσε το ΔΝΤ, δεν χρώσταγε
πουθενά και
είχε τρελή
ανάπτυξη, οι πρώην νταβατζήδες της
εισέβαλαν με τα οπλα... Xenofon Issaris
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΣΤΟΥΣ
ΕΚΒΙΑΣΤΕΣ
Ανακοίνωση της Κομμουνιστικής
Τάσης του
ΣΥΡΙΖΑ που
ζητά αλλαγή
ηγεσίας μετά
το αποτέλεσμα
του χθεσινού
eurogroup
Γλέζος: Ζητώ συγγνώμη
από τον
ελληνικό λαό
Μετά το Γλέζο
κριτική στην
κυβέρνηση και από τη Σακοράφα
Ο «έντιμος συμβιβασμός»:
Τι κερδίζουμε
και τι
δίνουμε
TVXS Ανάλυση
Κρούγκμαν: Η Ελλάδα
τα πήγε
καλά
Κατρούγκαλος:«Θα
φύγω
από
την
κυβέρνηση
αν
δεν
τηρήσει
όλες
τις
κόκκινες
γραμμές,
αλλά
θα
τις
τηρήσει»
Μίκης Θεοδωράκης προς
Τσίπρα: Πες
«Όχι» στο
«Nein» του Σόιμπλε
του Γιώργου Δελαστικ
Βολές και από
Λαπαβίτσα: Πώς θα γίνουν προοδευτικές
αλλαγές όταν
οι «θεσμοί»
θα ασκούν
αυστηρή εποπτεία;
Διαβάστε πέντε λόγους
για τους
οποίους η
συμφωνία του
Eurogroup δεν είναι μνημόνιο
Του Βασίλη Κοψαχείλη
Σμπαράλια κάνει ο
βουλευτής του Σύριζα Μητρόπουλος την
κυβερνητική προπαγάνδα περί επιτυχίας της
κυβέρνησης στο eurogroup (Βίντεο)
Τρίζουν οι «κόκκινες γραμμές»
«Είμαστε στην κόψη
του ξυραφιού
της κόκκινης
γραμμής »
Γ. Κασιμάτης
Σφοδρή κριτική Μηλιού
για τη
συμφωνία στο
Eurogroup
ΤΣΙΠΡΑΣ: ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ
ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ
TΙ ΗΤΤΗΘΗΚΕ ΣΤΟ EUROGROUP ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΘΕΙ Η ΗΤΤΑ
Tου
ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ
Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ EUROGROUP
ΓΙΑΤΙ ΧΑΙΡΟΝΤΑΝ
Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ;
Του ΓΙΩΡΓΟΥ
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΔΟΛΙΑ ΚΑΙ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΜΕΝΗ
Η ΕΠΙΘΕΣΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΑΠΟΒΛΕΠΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ
ΠΑΛΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗΣ ΒΑΣΗΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)