Τα "ίσα πολιτικά δικαιώματα" στη χώρα του MEGA, του SKY και των Βαρδινογιανναίων...

 

 

Giorgos Roussis

15 Αυγούστου στις 12:13 μ.μ. ·

Σχεδιο Εισαγωγής του νέου ανατρεπτικού μου πονήματος με τίτλο "Αστική Δημοκρατία , Εγχειρίδιο Χρήσης" ,που ελπίζω να κυκλοφορήσει τέλη του χρόνου .

Κατά σύμπτωση, η περάτωση της πρώτης γραφής τούτου του πονήματος συνέπεσε με την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας το 1974 .

Και για να είμαι ειλικρινής ένοιωσα κάποια δικαίωση για την απόφαση μου να ασχοληθώ με το θέμα της Αστικής Δημοκρατίας, η οποία ήταν στην πραγματικότητα εκείνη, και όχι η Δημοκρατία γενικώς και αορίστως, κάτι που κατά τη γνώμη μου, είναι όχι μόνο ανύπαρκτη , αλλά και συνιστά αντίφαση εν τοις όροις, που αποκαταστάθηκε .

Στόχος λοιπόν τούτου του πονήματος είναι, με τη μορφή ενός σύντομου εγχειριδίου από μαρξική σκοπιά- εξ ου και οι πυκνές παραπομπές στα έργα των κλασικών- :

1. Να ανατρέψει την κυρίαρχη αντίληψη με βάση την οποία η αστική δημοκρατία ............

Γιώργος Παπανικολάου

Σύντροφε, λες για παροχή ίσων πολιτικών δικαιωμάτων σε άνισους κοινωνικά ανθρώπους, που χαρακτηρίζει την αστική δημοκρατία.

Αν μιλήσεις όμως ειλικρινά για τη σύγχρονη αστική δημοκρατία, εκείνο που τη χαρακτηρίζει, είναι η παροχή τελείως άνισων πολιτικών δικαιωμάτων σε άνισους κοινωνικά ανθρώπους. Γιατί τι άλλο είναι η κυριαρχία των ιδιωτικών καναλιών και εφημερίδων, ιδιοκτησίας μερικών μεγαλοκαπιταλιστών, που καθορίζουν την πολιτική σήμερα;

Μήπως αυτό εξασφαλίζει την ισηγορία των κοινωνικά άνισων ανθρώπων στην πολιτική σκηνή (και στις εκλογές);

Μήπως τους δίνει τη δυνατότητα να προωθήσουν τους δικούς τους εκπροσώπους;

Μήπως έχουν τη δυνατότητα να προβάλλουν κάποια σημαντικά θέματα της δικής τους ατζέντας στο γυαλί, όπου αλωνίζουν και λύνουν και δένουν οι μεγαλοδημοσιογράφοι (επίλεκτοι των μεγαλοκαναλαρχών); Μήπως;... Μήπως;....

Γιατί η «αριστερά» δεν προτείνει ουσιαστικές λύσεις σ αυτό το θέμα (ΤΟ ΘΕΜΑ); Σ αυτό πρέπει ν αναφερθείς και να δώσεις απαντήσεις...

Giorgos Roussis

Δεν είναι θέμα ανειλικρίνειας εκ μέρους μου όπως με κατηγορείς .

Προφανώς κάτ εσε κάνω λάθος κι εγώ και ο Μαρξ στον οποίο παραπέμπω, και ο οποίος πρώτος έκανε λόγο για το οτι στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας παρέχονται μέσω των εκλογών ίσα δικαιώματα στην αφηρημένη κατηγορία του πολιτη, σε μια κοινωνία άνισων στην πραγματικότητα ανθρώπων, κάτι άλλωστε που προκύπτει και από την ύπαρξη ιδιοκτητών και μη ΜΜΕ .

Γιώργος Παπανικολάου

Σύντροφε, το ειλικρινά δεν είχε προσωπικό τόνο, αλλά ήταν ουσιαστικά μια προτροπή να σκεφτείς ουσιαστικά πάνω στο θέμα των ΜΜΕ. Δεν είχα καμιά πρόθεση να σε κατηγορήσω (εκτός ίσως απ την «αριστερά» που παρουσιάζεται σαν αριστερά). Αυτό είναι το πρόβλημα στο να γίνει ουσιαστικός διάλογος σήμερα. Θα μπορούσαμε, αντί να θεωρούμε ότι μας κατηγορούν ή υπονομεύουν τις απόψεις μας, να σκεφτούμε ουσιαστικά πάνω στην αντίθετη ή διαφορετική άποψη και ν απαντήσουμε πιο ουσιαστικά. Η απάντησή σου δεν με έπεισε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.

Giorgos Roussis

Γειά και χαρά .

Θεωρείς ότι το ανήκω στην "αριστερά" που παρουσιάζεται σαν αριστερά δεν αποτελεί κατηγορία ;

Όσο για την άποψη σου επί του θέματος απλώς παρατήρησα ότι αυτή είναι αντίθετη με τους κλασικούς του μαρξισμού και το σύνολο της μαρξιστικής σκέψης .

Δικαίωμα σου να διαφωνείς αλλά δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο αυτή μου η παρατήρηση σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα .

Γιώργος Παπανικολάου

Σύντροφε, όταν λες ότι μια άποψη «είναι αντίθετη με τους κλασικούς του μαρξισμού», θα πρέπει ν αναφέρεις σε τι συγκεκριμένα είναι αντίθετη. Εκτός αν θεωρείς τον εαυτό σου αποκλειστικό συνομιλητή των κλασικών και τους άλλους «μη δυνάμενους να έχουν άποψη». Απο δω ξεκινάει το πρόβλημα...

Giorgos Roussis

Είναι λοιπόν αντίθετη στη σαφέστατη και μη επιδεχομενη καμία διαφορετική ερμηνεία , θέση των κλασικών όπως αυτή προκύπτει ήδη από το Εβραϊκό Ζήτημα, οσον αφορά την παροχή ίσων πολιτικών δικαιωμάτων μέσω της αφηρημένης κατηγορίας του πολίτη σε συγκεκριμένους άνισους κοινωνικά ανθρώπους .

Κάτι που όπως έλεγε ο Αnatole France είναι σαν να λες ότι παραχωρείς ίσα δικαιώματα στον επαίτη και τον τραπεζίτη.

Βλέπε και ανάρτηση μου

.http://vathikokkino.gr/archives/126310.

Δικαίωμα σου λοιπόν να διαφωνείς με τους κλασικούς του μαρξισμού τους οποίους προφανώς έχεις μελετήσει σε βάθος , δεν είναι όμως δικαίωμα σου να μην το αποδέχεσαι .

VATHIKOKKINO.GR

Βαθύ Κόκκινο | Η ανισότητα του ίσου αστικού δίκαιου

Βαθύ Κόκκινο | Η ανισότητα του ίσου αστικού δίκαιου

Γιώργος Παπανικολάου

Σε μια χώρα όπου τα ΜΜΕ (των μεγαλοκαπιταλιστών) έχουν εκπορνευτεί στον ακραίο βαθμό, εκείνο που έχεις να πεις είναι ότι «η θέση των κλασικών είναι ότι παρέχονται ίσα πολιτικά δικαιώματα μέσω της αφηρημένης κατηγορίας του πολίτη σε συγκεκριμένους άνισους κοινωνικά ανθρώπους». Αυτό το θεωρείς «μαρξισμό» και όχι ...τρίλιζα, όπου με τις «αρχές» του «μαρξισμού» συμπληρώνεις προβλεπόμενα κουτάκια. Και ξεχνάς τα λεγόμενα του Λένιν ότι «...κι όλοι οι άλλοι νόμοι του καπιταλισμού που ανακαλύφθηκαν απ τον Μάρξ, απεικονίζουν απλά το ιδανικό του καπιταλισμού, δεν απεικονίζουν όμως καθόλου την πραγματικότητά του». Και ο Μάρξ μας προειδοποίησε ότι: «Άλλο πράγμα είναι να παρουσιάσει κανείς την πραγματική διαδικασία, όπου και τα δύο – αυτό που ονομάζει περιστασιακή κίνηση, που όμως είναι το μόνιμο και πραγματικό και ο νόμος του, η μέση σχέση – και τα δύο εμφανίζονται σαν εξίσου ουσιαστικά».

Ποια ισηγορία – που είναι μια πολιτική κατηγορία και όχι κοινωνική ιδιότητα – υπάρχει μεταξύ ενός Βαρδινογιάννη και εκατομμυρίων μισθωτών σκλάβων στις εκλογές; Δεν έχεις κανένα επιχείρημα και καμία πρόταση να προσφέρεις στους εργαζόμενους για να τους βοηθήσεις, εκτός απ το να επαναλαμβάνεις ότι «η θέση των κλασικών είναι ότι παρέχονται ίσα πολιτικά δικαιώματα μέσω της αφηρημένης κατηγορίας του πολίτη σε συγκεκριμένους άνισους κοινωνικά ανθρώπους»;

Λένιν («Σχετικά με τη γελοιογραφία του μαρξισμού»):

Ο σοσιαλισμός είναι ανέφικτος χωρίς δημοκρατία, με 2 έννοιες.

1. Το προλεταριάτο δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τη σοσιαλ επανάσταση αν δεν προετοιμάζεται γι αυτή με τον αγώνα για δημοκρατία.

2. Ο νικηφόρος σοσιαλισμός δεν μπορεί να διατηρήσει τη νίκη του και να οδηγήσει την ανθρωπότητα στην απονέκρωση του κράτους, χωρίς να πραγματοποιήσει στο ακέραιο τη δημοκρατία.

...Όλη η «δημοκρατία» συνίσταται στη διακήρυξη και στην παραχώρηση «δικαιωμάτων», που στον καπιταλισμό είναι πολύ λίγο και πολύ συμβατικά πραγματοποιήσιμα, όμως χωρίς μια τέτοια διακήρυξη, χωρίς αγώνα για δικαιώματα αμέσως, αυτή τη στιγμή, χωρίς διαπαιδαγώγηση των μαζών στο πνεύμα αυτού του αγώνα, ο σοσιαλισμός είναι ανέφικτος».

 

ΛΕΝΙΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΡΩΜΑΝΤΙΣΜΟΥ

 

ΛΕΝΙΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΡΩΜΑΝΤΙΣΜΟΥ

https://onedrive.live.com/?cid=19E9C5945CF603EC&id=19E9C5945CF603EC%21136&parId=19E9C5945CF603EC%21104&o=OneUp

Greenpeace Το Μάθημα που πήραμε απ την Πανδημία

 

Greenpeace Το Μάθημα που πήραμε απ την Πανδημία

 

https://www.scribd.com/document/499089976/Greenpeace-%CE%A4%CE%BF-%CE%9C%CE%AC%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AE%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CF%80-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AF%CE%B1

Γενετίστρια Alexandra H Caude : τι δεν θα σου πουν ποτέ για τα εμβόλια mRNA

 

 

Γενετίστρια Alexandra H Caude : τι δεν θα σου πουν ποτέ για τα εμβόλια mRNA

(αυτά που κρύβουν οι εμβολιαστές)

Το RNA εισέρχεται στο κύτταρο και το αγγίζει με μεταβολικό προσανατολισμό.

Έπιφέρει ΕΠΙΓΕΝΕΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ !

 

https://www.facebook.com/GeorgD78/videos/2861856644035203/

Το νόημα της παρέμβασης της Αλεξάνδρας  και της απλουστευμένης (αναγκαστικά) μετάδοσης στους πολλούς της γνώσης που έχει ήδη αποκτήσει η επιστημονική κοινότητα στα θέματα της επίδρασης στις λειτουργίες του κυττάρου και του DNA, κατά τη γνώμη μου δεν σημαίνει άρνηση του εμβολίου για τον κορωνοϊό. Αλλά προειδοποίηση ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και η σχετική τεχνολογία που χρησιμοποιείται για τη λύση τους, μπορούν να έχουν επικίνδυνες και καταλυτικές επιδράσεις, στην εξέλιξη και λειτουργικότητα του ανθρώπινου γένους. Εδώ δεν έχουν θέση οι μικρές (ή «μικρές») εταιρείες που παρακινούνται απ το κέρδος και τον ανταγωνισμό, αλλά η ανθρωπότητα πρέπει να θέσει όλες τις δυνάμεις της, συγχρονισμένα, οργανωμένα, με πλήρη συναίσθηση των ευθυνών τους, στη διερεύνηση και λύση αυτών των προβλημάτων, κάτω από το πρίσμα μιας μακροπρόθεσμης ματιάς. Η σύγχυση με τους «αρνητές του εμβολίου» δεν θα πρέπει να μας αποτρέψει απ το να υπερασπιστούμε αυτή την άποψη. Η γελοιότητα του «κινήτρου του κέρδους» και της ανταγωνιστικότητας, εδώ φαντάζει τεράστια...

Ωστόσο ας μην αυτοϊκανοποιούμαστε και πάρα πολύ με τις νίκες μας πάνω στη φύση. Για κάθεμια τέτοια νίκη μας, η φύση μας εκδικείται. Η καθεμιά από αυτές, στην πρώτη φάση της, έχει πραγματικά τις συνέπειες που υπολογίσαμε, αλλά στη δεύτερη και Τρίτη φάση, έχει τελείως διαφορετικές, απρόβλεπτες συνέπειες, που πάρα πολύ συχνά, εκμηδενίζουν πάλι τις πρώτες.

Οι άνθρωποι που στη Μεσοποταμία, την Ελλάδα, τη Μικρασία και αλλού, κατάστρεψαν τα δάση για ν αποχτήσουν καλλιεργήσιμη γη, ποτέ δεν μπορούσαν να φανταστούν πως εκαφανίζοντας μαζί με τα δάση και τα κέντρα συλλογής και διατήρησης της υγρασίας, δημιουργούσαν έτσι τις προϋποθέσεις της σημερινής ερήμωσης των χωρών αυτών.

Αλλά αν ώσπου να μάθουμε σε κάποιο βαθμό να υπολογίζουμε τις απώτερες φυσικές συνέπειες των ενεργειών μας που έχουν για σκοπό τους την παραγωγή, χρειάστηκε εργασία χιλιάδων χρόνων, αυτό ήταν κατά πολύ δυσκολότερο σε σχέση με τις κοινωνικές συνέπειες αυτών των ενεργειών μας.

Αναφέραμε την πατάτα και τη διάδοση της χοιράδωσης που είχε σαν συνέπειά της. Αλλά τι είναι η χοιράδωση μπροστά στην επίδραση που είχε πάνω στις βιοτικές συνθήκες των λαϊκών μαζών ολόκληρων χωρών, η υποβολή των εργατών σε πατατοφαγία αποκλειστικά, ή μπροστά στο λιμό που έπληξε την Ιρλανδία το 1847, εξ αιτίας της ασθένειας της πατάτας και έστειλε στον τάφο 1 εκατομμύριο Ιρλανδούς, που τρέφονταν μονάχα με πατάτα ή σχεδόν μονάχα με πατάτα και ανάγκασε να ξενιτευτούν πέρα απ τον ωκεανό, άλλα 2 εκατομμύρια;

Και όταν αργότερα ο Κολόμβος ανακάλυψε την Αμερική, δεν ήξερε πως μ αυτό ξαναζωντάνευε τη δουλεία, που από πολύ καιρό πριν, είχε καταργηθεί στην Ευρώπη και πως έβαζε το θεμέλιο για τα σκλαβοπάζαρα των νέγρων.

Και σ αυτό το πεδίο, ωστόσο, ύστερα από μακρόχρονη και συχνά σκληρή πείρα, μθαίνουμε σιγά-σιγά συγκεντρώνοντας και εξετάζοντας το ιστορικό υλικό, να διακρίνουμε καθαρά τις έμμεσες, περισσότερο απόμακρες κοινωνικές συνέπειες της παραγωγικής μας δράσης, και έτσι μας δίνεται η δυνατότητα να γινόμαστε κύριοι και ρυθμιστές και αυτών ακόμα των συνεπειών.

Για να επιτύχουμε όμως τη ρύθμιση αυτή, απαιτείται κάτι περισσότερο απ την απλή γνώση. Χρειάζεται μια πλήρης επανάσταση στον τρόπο παραγωγής που ισχύει ως τώρα, και σύγχρονα και σ όλο το σημερινό κοινωνικό μας σύστημα.

Όλοι οι τρόποι παραγωγής που ίσχυσαν μέχρι σήμερα έβαζαν σα σκοπό τους την πραγματοποίηση του πιο άμεσου, του πιο κοντινού χρήσιμου αποτελέσματος της εργασίας. Οι παραπέρα συνέπειες, που μόνο αργότερα εμφανίζονται, και παράγουν αποτελέσματα με τη βαθμιαία επανάληψη και συσσώρευση, παραβλέπονταν ολότελα.

Το πρωτόγονο σύστημα κοινοτικής ιδιοκτησίαςπάνω στη γη, αντιστοιχούσε σ ένα επίπεδο ανάπτυξης των ανθρώπων που ο ορίζοντάς τους δεν έφτανε πιο πέρα απ το αμεσότατα κοντινό. Στην πορεία της εξέλιξης, οι ανώτερες μορφές παραγωγής οδήγησαν στη διάκριση του πληθυσμού σε διάφορες τάξεις και επομένως στην αντίθεση ανάμεσα σε κυρίαρχες και καταπιεζόμενες τάξεις. Με τον τρόπο αυτό όμως, το συμφέρον της κυρί;ρχης τάξης έγινε η κινητήρια δύναμη της παραγωγής.

Οι ξεχωριστοί καπιταλιστές που ρυθμίζουν την παραγωγή και την ανταλλαγή, μπορούν να ενδιαφέρονται μόνο για το πιο άμεσα χρήσιμο αποτέλεσμα των ενεργειών τους.

Πραγματικά, ακόμα κι αυτό το χρήσιμο αποτέλεσμα – εφόσον πρόκειται μόνο για τη χρησιμότητα του είδους που παράγεται ή ανταλλάσσεται – περνάει εντελώς στο περιθώριο και μοναδικό κίνητρο γίνεται το κέρδος που πρόκειται να πραγματοποιηθεί από την πώληση.

Η κοινωνική επιστήμη της αστικής τάξης, η κλασική πολιτική οικονομία, ασχολείται πρωταρχικά μόνο με τα αμέσως επιδιωκόμενα κοινωνικά αποτελέσματα των ανθρώπινων ενεργειών, που έχουν για σκοπό τους την παραγωγή και ανταλλαγή.

Τόσο σχετικά με τη φύση, όσο και σχετικά με την κοινωνία, ο σημερινός τρόπος παραγωγής λαβαίνει υπόψη κυρίως μόνο το πρώτο, το πιο χειροπιαστό αποτέλεσμα, και ύστερα τους φαίνεται παράξενο που οι απώτερες συνέπειες των ενεργειών που κατευθύνονται προς αυτό το σκοπό, είναι στο τέλος τελείως διαφορετικές, πιο συχνά μάλιστα, τελείως αντίθετες απ αυτό.

(Φρ. Ένγκελς., «Διαλεκτική της φύσης»).

Γ. Βαρουφάκης: Το λεφτόδενδρο υπάρχει και μοίρασε απ το 2015 μέχρι σήμερα 5,5 τρις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα!

 

Γ. Βαρουφάκης: Το λεφτόδενδρο υπάρχει και μοίρασε απ το 2015 μέχρι σήμερα 5,5 τρις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα!

Το λεφτόδενδρο υπάρχει. Το λεφτόδενδρο λειτουργεί συστηματικά, καθημερινά.

Γιατί νομίζετε ότι τα χρηματιστήρια παγκοσμίως αυτή τη στιγμή, βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο στην ιστορία του καπιταλισμού, την ώρα που ο καπιταλισμός είναι στα τάρταρα; Λόγω του λεφτόδενδρου! Λόγω του γεγονότος ότι οι κεντρικές τράπεζες τυπώνουν τρις ευρώ και δολάρια κάθε μέρα – αυτό είναι το λεφτόδενδρο – και τα δίνουν στους δικούς τους, στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Η κ. Λαγκάρντ, πόσα χρήματα έχει τυπώσει απ το 2015; (Ο Ντράγκι και η κ Λαγκάρντ). Να σας πω εγώ. 5,5 τρις. Αν αυτό δεν είναι λεφτόδενδρο, τι είναι;

Θα μπορούσατε σαν Ευρωπαϊκό Συμβούλιο νάχετε πει ότι ένα κομμάτι απ τα χρήματα τα οποία τυπώνει η ΕΚΤ, εκ μέρους υποτίθεται των ευρωπαίων πολιτών, θα πάνε για να εξασφαλίσουν τις δόσεις.

(Απ την ομιλία του Γιάνη Βαρουφάκη στη Βουλή στις 15/1/2021 για τη διαχείριση της πανδημίας).

Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ): Μια απάτη της στατιστικής που κρύβει την πραγματικότητα.

Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ):

Μια απάτη της στατιστικής που κρύβει την πραγματικότητα.

Ο Disraeli (Άγγλος Πρωθυπουργός) είπε: "Υπάρχουν 3 ειδών ψέματα: τα συνηθισμένα, τα καταστροφικά και η στατιστική".

Κατά τη γνώμη μου, η στατιστική χωρίς να λέει ψέματα, μπορεί να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα σε τέτοιο βαθμό, που να αποτελέσει ένα τρομερό μέσο εξαπάτησης γι αυτούς που θα θελήσουν να τη χρησιμοποιήσουν σαν τέτοιο.

Ένα παράδειγμα: Όταν το Πανεπιστήμιο John Hopkins είχε αρχίσει να δέχεται για πρώτη φορά γυναίκες, κάποιος επισήμανε κάτι πραγματικά "συγκλονιστικό": το 33% των φοιτητριών του Hopkins είχαν παντρευτεί καθηγητές του πανεπιστημίου τους. "Η αλήθεια είναι" ότι υπήρχαν τότε 3 μόνο εγγεγραμμένες γυναίκες και μία απ αυτές τύχαινε να είναι παντρεμένη με καθηγητή...

Ένα άλλο παράδειγμα: Μια εταιρεία ανακοίνωσε ότι το μετοχικό της κεφάλαιο μοιράζονταν σε 3.003 ανθρώπους μ έναν μέσο όρο 660 μετοχών ο καθένας. Αυτό ήταν αλήθεια. Αλλά ήταν επίσης αλήθεια ότι απ τα 2.000.000 μερίδια του μετοχικού κεφαλαίου, 3 άνθρωποι κατείχαν τα 3/4 και οι υπόλοιποι 3.000 μοιράζονταν το 1/3 που απέμενε.

Σήμερα ο δείκτης που χρησιμοποιείται για να δείξει το "επίπεδο ανάπτυξης", την "πρόοδο" και την "ευημερία" των λαών, είναι το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ). ΑΕΠ είναι η συνολική αξία σε χρηματικές μονάδες όλων των τελικών αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται σε μια χώρα και διακινούνται μέσω της αγοράς, στη διάρκεια ενός χρόνου.

Κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μια χώρα, είναι ο μέσος όρος εισοδήματος των κατοίκων (το ΑΕΠ της χώρας διαιρούμενο με τον συνολικό πληθυσμό της).

Συνολικό εισόδημα, μέσος άνθρωπος, μέσο εισόδημα: Που υπάρχουν αυτά; Μόνο στα νούμερα και στη φαντασία των ανθρώπων. Πρόκειται για τον ορισμό της ταχυδακτυλουργίας: κρύβει την κατανομή του πλούτου, εξαφανίζει τις ανισότητες και τους εξαθλιωμένους. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα πχ, όπου το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού κατέχει το 42% του καθαρού πλούτου (έρευνα του ΣΕΒ, 2020), τι μπορεί να παριστά το ΑΕΠ; Ένα φανταστικό "μερίδιο" για τους μη έχοντες. Και τι να πει κανείς για τις ΗΠΑ, όπου το 10% του πληθυσμού κατέχει το 78% του πλούτου!... Κι όμως, μόνο το 42% των αμερικανών πιστεύει ότι η ανισότητα έχει αυξηθεί την τελευταία δεκαετία (όταν στην πραγματικότητα η αύξηση είναι τεραστίου μεγέθους).

Με την επιβολή και χρήση δεικτών όπως το ΑΕΠ, οι ελίτ πείθουν τη μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου, ότι έχουν κοινά συμφέροντα. Η στρατηγική αυτή απαιτεί εντυπωσιακές ταχυδακτυλουργικές ικανότητες. Το ΑΕΠ δεν κάνει μόνο μια "δουλειά". Είναι "πολυεργαλείο".

Το ΑΕΠ δεν διακρίνει ανάμεσα στις επιζήμιες και βλαβερές δραστηριότητες και τις επωφελείς. Μια μεγάλη οικολογική καταστροφή αποτελεί πλήγμα στο φυσικό πλούτο μιας χώρας. Τα χρήματα όμως που διατίθενται για την αποκατάσταση της καταστροφής,  αυξάνουν σημαντικά το ΑΕΠ, μέσω των δαπανών αποκατάστασης. Δηλαδή, αυξάνεται το ΑΕΠ, την ίδια στιγμή που ο φυσικός πλούτος της χώρας, μειώνεται. Με το μέγεθος του ΑΕΠ δηλαδή, η φυσική καταστροφή του πλανήτη, μοιάζει ν αντιμετωπίζεται σαν κάτι θετικό (...).

Το ΑΕΠ αυξάνεται (με ταυτόχρονη μείωση της ευημερίας), όταν:

·       Μια οικογένεια παίρνει διαζύγιο (γιατί δημιουργούνται αμειβόμενες υπηρεσίες/έξοδα δικηγόρων κλπ).

·       Οι άνθρωποι αρρωσταίνουν πιο συχνά και πιο βαριά (γιατί αυξάνουν τα έξοδα σε γιατρούς, φάρμακα κλπ).

·       Πολλαπλασιάζεται η εγκληματικότητα (αυξάνουν οι δαπάνες για ασφάλεια, φυλακές, αποκατάσταση ζημιών).

·       Αυξάνονται τα δάνεια των νοικοκυριών (μεγαλώνει ο κύκλος εργασιών των τραπεζών).

Η φροντίδα ενός βρέφους από τους γονείς του δεν αυξάνει το ΑΕΠ, ενώ η φροντίδα από τροφό το αυξάνει.

Ο ελεύθερος χρόνος αυξάνει την ευημερία, δραστηριότητες που διεξάγονται εκτός αγορών (όπως εθελοντική εργασία, ανατροφή παιδιών, οικιακές εργασίες), συμβάλλουν στην ευημερία, αλλά δεν περιλαμβάνονται στο ΑΕΠ.

Συχνά παρατηρούμε τα ίδια επίπεδα ευημερίας, πχ προσδόκιμο ζωής, κοινωνική συνοχή κλπ σε χώρες με πολύ μικρότερο οικονομικό πλούτο.

Μπορεί το κατά κεφαλήν ΑΕΠ ν αυξάνεται, αλλά οι περισσότεροι πολίτες σε μια χώρα να βρίσκονται σε στάσιμη ή ακόμα και σε χειρότερη θέση, χρόνο με τον χρόνο.

["Επί χρόνια η κοινώς αποδεκτή μονάδα μέτρησης οικονομικών επιδόσεων ήταν το ΑΕθνΠ, το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, που χοντρικά ισούται με το ακαθάριστο εισόδημα των πολιτών μιας χώρας. Όμως γύρω στο 1990 έγινε η στροφή στο ΑΕΠ, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, την αξία των αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται στο εσωτερικό μιας χώρας. Στην περίπτωση χωρών που βρίσκονται σε απομόνωση, που δεν συναλλάσσονται με άλλες χώρες, ούτε δέχονται εισερχόμενες επενδύσεις, τα δύο νούμερα είναι ταυτόσημα. Όμως η στροφή έγινε ακριβώς τη στιγμή που αυξανόταν ο ρυθμός της παγκοσμιοποίησης. Το γεγονός αυτό είχε βαθιές επιπτώσεις: αν το εισόδημα που σχετίζεται με τα αγαθά που παράγονται στο εσωτερικό της χώρας κατέληγε αλλού, το ΑΕΠ θα αυξανόταν, αλλά το ΑΕθνΠ θα μειωνόταν. Και δεν επρόκειτο μόνο για θεωρητική λεπτομέρεια. Τα χρυσορυχεία της Παπούα Νέας Γουϊνέας (ΠΝΓ) τα εκμεταλλεύονταν ξένες εταιρείες, από την Αυστραλία, τον Καναδά και αλλού. Το μεγαλύτερο μέρος της αξίας της παραγωγής τους πιστωνόταν στις ξένες εταιρείες. Η ΠΝΓ εισέπραττε ψίχουλα -που δεν αρκούσαν ούτε για να αποζημιωθεί για την καταστροφή του περιβάλλοντός της ή άλλες δυσμενείς επιπτώσεις στην οικονομία της και την υγεία του λαού της. Η επικέντρωση στο ΑΕΠ παρότρυνε τις χώρες να αναλαμβάνουν τέτοιου είδους εγχειρήματα -το μέτρο της επιτυχίας τους είχε βελτιωθεί. Όμως αν η προσοχή είχε επικεντρωθεί στην παλιά μονάδα μέτρησης, το ΑΕθνΠ, τέτοιου είδους εγχειρήματα ίσως να είχαν απορριφθεί".

(Από το βιβλίο "Το τίμημα της Ανισότητας", του Γιόζεφ Στίγκλιτς, τ.1, σελ. 246)].

[Σε διαφορετικές ομιλίες ο βραβευμένος με Νόμπελ οικονομολόγος Joseph Stiglitz καθώς και ο καθηγητής του ΜΙΤ Erik Brynjolfsson διατύπωσαν την άποψη πως όπως ο κόσμος αλλάζει, έτσι πρέπει να αλλάζουν και οι τρόποι μέτρησης της ευημερίας και της προόδου. Ο Brynjolfsson πιο συγκεκριμένα ανέφερε: «Το ΑΕΠ αποτελεί μια προσέγγιση των συνολικών αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται σε μια χώρα. Όμως όταν κατασκευάστηκε σαν δείκτης στο τέλος της δεκαετίας του 1930, ακόμα και ο ίδιος ο άνθρωπος που κατασκεύασε τον δείκτη, ο Simon Kuznets, προειδοποίησε πως ο εν λόγω δείκτης δεν είναι κατάλληλος για την μέτρηση της οικονομικής ανάπτυξης. Είχε καταλάβει πως το ΑΕΠ δεν αποτελεί έναν δείκτη ευημερίας και σε καμία περίπτωση δεν δείχνει το πόσο καλά περνάει ο πληθυσμός και αρκετές φορές μπορεί να πηγαίνει σε αντίθετη κατεύθυνση απ’ την ευημερία». Τέλος συμπλήρωσε πως όπως γίνεται ένας επαναπροσδιορισμός στις επιχειρήσεις, έτσι πρέπει να πραγματοποιηθεί και ένας επαναπροσδιορισμός του τρόπου μέτρησης της οικονομικής προόδου. Ο Joseph Stiglitz σημείωσε: «To AEΠ στις ΗΠΑ αυξανόταν συνεχώς μέχρι το 2009. Παρ όλ αυτά, η ευημερία των Αμερικανών πολιτών ήταν σε χειρότερη κατάσταση απ’ ότι ήταν 30 χρόνια πριν.»

(Απ τη Διπλωματική Εργασία του Α. Πετράκη " Κριτική Ανάλυση του ΑΕΠ και Ανάπτυξη Καινοτόμου Υγειοκεντρικού Δείκτη Ευημερίας")].

Στη Γαλλία, με νόμο του 2015, προβλέπεται η δυνατότητα θέσπισης νέων δεικτών πλούτου, συμπληρωματικών του ΑΕΠ (απ την επιτροπή προβλέπονται 10, περιβαλλοντικοί και κοινωνικοί), που θα καθοδηγούν τις δημόσιες πολιτικές.

Άλλοι δείκτες κοινωνικής ευημερίας:

Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ (λαμβάνει υπόψη εισόδημα, προσδόκιμο επιβίωσης, βαθμό αλφαβητισμού, επίπεδο κατάρτισης).

Δείκτης Κοινωνικής ευημερίας, Social Progress Index (SPI) (λαμβάνει υπόψη βασικές ανθρώπινες ανάγκες, υποδομές για ευημερία, ευκαιρίες).

Δείκτης Ευτυχισμένου Πλανήτη (HPI). O Δείκτης χρησιμοποιεί δεδομένα όπως το προσδόκιμο ζωής, η ευημερία, και το οικολογικό αποτύπωμα. 

Το ΑΕΠ μπορεί να μετράει τις επιτυχίες των ελίτ, αλλά με την ευημερία των κοινωνιών δεν έχει καμιά σχέση. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ κάθε άλλο παρά αποτελεί δείκτη ευημερίας και προόδου μιας χώρας.

Η προώθηση και καθιέρωση δεικτών όπως το ΑΕΠ, δημιουργεί τα "πρίσματα" εκείνα, μέσα απ τα οποία η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου βλέπει τα πράγματα και υποτάσσεται στην επιρροή των ελίτ. Χρειάζεται μια επίθεση στα "πρίσματα", για να σπάσουμε την επιρροή των ελίτ και των πολιτικών τους στον κόσμο.

["Η έρευνα έχει τονίσει το πόσο επηρεάζονται οι αντιλήψεις μας από το πλαίσιο μέσα στο οποίο τοποθετείται η ανάλυση... Οι αντιλήψεις και οι πεποιθήσεις είναι εύπλαστες... Τα πλαίσια της προοπτικής, άρα και οι αντιλήψεις και η συμπεριφορά, μπορούν να χειραγωγηθούν... Οι ισχυροί προσπαθούν να πλαισιώσουν τη συζήτηση, έτσι ώστε να ευνοούνται τα συμφέροντά τους, καθώς αντιλαμβάνονται ότι σε μια δημοκρατία δεν μπορούν απλώς να επιβάλλουν την κυριαρχία τους στους άλλους... Οι εύποροι διαθέτουν τα μέσα, τους πόρους και τα κίνητρα για να διαμορφώνουν τις πεποιθήσεις με τρόπους που εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους...".

(Από το βιβλίο "Το τίμημα της Ανισότητας", του Γιόζεφ Στίγκλιτς)].

Ρόμπερτ Κένεντυ (Γερουσιαστής των ΗΠΑ που δολοφονήθηκε το 1968):

"Το ΑΕΠ μετρά τα πάντα, εκτός από εκείνα που κάνουν τη ζωή ν αξίζει να τη ζεις".

19 Μάη 2020

Γιώργος Παπανικολάου

Πάνω απ το 60% του ΑΕΠ της χώρας παράγεται σε Αττική και Κεντρική Μακεδονία, ενώ τεράστιες είναι οι ανισότητες στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ μεταξύ των Περιφερειών της χώρας. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Αττική είναι διπλάσιο σχεδόν απ την Περιφέρεια που είναι στην τελευταία θέση (Ανατολική Μακεδονία).

(Από το βιβλίο "Το τίμημα της Ανισότητας", του Γιόζεφ Στίγκλιτς, τ.1, σελ. 246-247):

Επί χρόνια η κοινώς αποδεκτή μονάδα μέτρησης οικονομικών επιδόσεων ήταν το ΑΕθνΠ, το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, που χοντρικά ισούται με το ακαθάριστο εισόδημα των πολιτών μιας χώρας. Όμως γύρω στο 1990 έγινε η στροφή στο ΑΕΠ, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, την αξία των αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται στο εσωτερικό μιας χώρας. Στην περίπτωση χωρών που βρίσκονται σε απομόνωση, που δεν συναλλάσσονται με άλλες χώρες, ούτε δέχονται εισερχόμενες επενδύσεις, τα δύο νούμερα είναι ταυτόσημα. Όμως η στροφή έγινε ακριβώς τη στιγμή που αυξανόταν ο ρυθμός της παγκοσμιοποίησης. Το γεγονός αυτό είχε βαθιές επιπτώσεις: αν το εισόδημα που σχετίζεται με τα αγαθά που παράγονται στο εσωτερικό της χώρας κατέληγε αλλού, το ΑΕΠ θα αυξανόταν, αλλά το ΑΕθνΠ θα μειωνόταν. Και δεν επρόκειτο μόνο για θεωρητική λεπτομέρεια. Τα χρυσορυχεία της Παπούα Νέας Γουϊνέας (ΠΝΓ) τα εκμεταλλεύονταν ξένες εταιρείες, από την Αυστραλία, τον Καναδά και αλλού. Το μεγαλύτερο μέρος της αξίας της παραγωγής τους πιστωνόταν στις ξένες εταιρείες. Η ΠΝΓ εισέπραττε ψίχουλα -που δεν αρκούσαν ούτε για να αποζημιωθεί για την καταστροφή του περιβάλλοντός της ή άλλες δυσμενείς επιπτώσεις στην οικονομία της και την υγεία του λαού της. Η επικέντρωση στο ΑΕΠ παρότρυνε τις χώρες να αναλαμβάνουν τέτοιου είδους εγχειρήματα -το μέτρο της επιτυχίας τους είχε βελτιωθεί. Όμως αν η προσοχή είχε επικεντρωθεί στην παλιά μονάδα μέτρησης, το ΑΕθνΠ, τέτοιου είδους εγχειρήματα ίσως νάχαν απορριφθεί.

...Σήμερα αναγνωρίζεται σχεδόν καθολικά ότι πρέπει ν αλλάξουμε τις μονάδες μετρήσεών μας. Ο Γάλλος Πρόεδρος Σαρκοζί σύστησε τη Διεθνή Επιτροπή για τη Μέτρηση των Οικονομικών Επιδόσεων και της Κοινωνικής Προόδου, της οποίας προήδρευσα. Επιστρατεύτηκαν ειδικοί από την στατιστική, την οικονομική και την πολιτική επιστήμη, ενώ η ομάδα περιελάμβανε 3 νομπελίστες. Συμφωνήσαμε ομόφωνα ότι το ΑΕΠ δεν ήταν απλώς μια κακή, ενδεχομένως ιδιαίτερα παραπλανητική, μονάδα μέτρησης, αλλά κι ότι μπορούσε να βελτιωθεί. Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να πω ότι έχουμε κερδίσει ολοκληρωτικά τη μάχη, αλλά η πλάστιγγα έχει γύρει. Ακόμα και οι ΗΠΑ έχουν αρχίσει την προσπάθεια να διευρύνουν τις μονάδες μέτρησης που χρησιμοποιούν. Η λέσχη G-20 ενέκρινε τις εργασίες για την επινόηση καλύτερων μεθόδων μέτρησης. Ο ΟΟΣΑ, ο οργανισμός των προηγμένων βιομηχανικών χωρών, έχει αναλάβει ένα μεγάλο πρόγραμμα συνέχισης του έργου μας. Και χώρες απ όλο τον κόσμο έχουν αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες. Στις δημοκρατικές κοινωνίες, ακόμα και με δεδομένη τη δύναμη των πλουσίων να ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης και να διαμορφώνουν τις αντιλήψεις, είναι αδύνατον να καταπνιγούν εντελώς οι ιδέες. Και όταν αυτές οι ιδέες έχουν απήχηση σε τόσο πολλούς πολίτες, μπορούν να αποκτήσουν δική τους ζωή.

Στη Γαλλία, με νόμο του 2015, προβλέπεται η δυνατότητα θέσπισης νέων δεικτών πλούτου, συμπληρωματικών του ΑΕΠ (απ την επιτροπή προβλέπονται 10, περιβαλλοντικοί και κοινωνικοί), που θα καθοδηγούν τις δημόσιες πολιτικές.

Άλλοι δείκτες κοινωνικής ευημερίας:

Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ (λαμβάνει υπόψη εισόδημα, προσδόκιμο επιβίωσης, βαθμό αλφαβητισμού, επίπεδο κατάρτισης).

Δείκτης Κοινωνικής ευημερίας, Social Progress Index (SPI) (λαμβάνει υπόψη βασικές ανθρώπινες ανάγκες, υποδομές για ευημερία, ευκαιρίες).
Δείκτης Ευτυχισμένου Πλανήτη (HPI) O Δείκτης δείχνει σε ποιες χώρες οι κάτοικοι μακροημερεύουν, είναι χαρούμενοι και έχουν μια καλή ζωή. Αυτό γίνεται χρησιμοποιώντας δεδομένα όπως το προσδόκιμο ζωής, η ευημερία, και το οικολογικό αποτύπωμα. 

"Η οικονομική μεγέθυνση πρέπει να είναι δευτερεύον ή παρεπόμενο στοιχείο και όχι στόχος στον οποίο θ αποσκοπεί κάποιος, ούτε αυτοσκοπός" (Διακήρυξη της 1ης Παγκόσμιας Διάσκεψης του ΟΗΕ για το ανθρώπινο περιβάλλον στη Στοκχόλμη, το 1972).

Ρόμπερτ Κένεντυ (Γερουσιαστής των ΗΠΑ που δολοφονήθηκε το 1964):

"Το ΑΕΠ μετρά τα πάντα, εκτός από εκείνα που κάνουν τη ζωή ν αξίζει να τη ζεις".

Σε διαφορετικές ομιλίες η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Christine Lagarde, ο βραβευμένος με Νόμπελ οικονομολόγος Joseph Stiglitz καθώς και ο καθηγητής του ΜΙΤ Erik Brynjolfsson διατύπωσαν την άποψη πως όπως ο κόσμος αλλάζει, έτσι πρέπει να αλλάζουν και οι τρόποι μέτρησης της ευημερίας και της προόδου. Ο Brynjolfsson πιο συγκεκριμένα ανέφερε: «Το ΑΕΠ αποτελεί μια προσέγγιση των συνολικών αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται σε μια χώρα. Όμως όταν κατασκευάστηκε σαν δείκτης στο τέλος της δεκαετίας του 1930, ακόμα και ο ίδιος ο άνθρωπος που κατασκεύασε τον δείκτη, ο Simon Kuznets, προειδοποίησε πως ο εν λόγω δείκτης δεν είναι κατάλληλος για την μέτρηση της οικονομικής ανάπτυξης. Είχε καταλάβει πως το ΑΕΠ δεν αποτελεί έναν δείκτη ευημερίας και σε καμία περίπτωση δεν δείχνει το πόσο καλά περνάει ο πλυθησμός και αρκετές φορές μπορεί να πηγαίνει σε αντίθετη κατεύθυνση απ’ την ευημερία». Τέλος συμπλήρωσε πως όπως γίνεται ένας επαναπροσδιορισμός στις επιχειρήσεις, έτσι πρέπει να πραγματοποιηθεί και ένας επαναπροσδιορισμός του τρόπου μέτρησης της οικονομικής προόδου. Μιλώντας σε μια άλλα ημερίδα η Christine Lagarde πραγματοποίησε μια παρόμοια δήλωση λέγωντας το εξής: «Πρέπει να δούμε το ΑΕΠ από τη βάση του, τη μέτρηση της παραγωγικότητας, την αξία των πραγμάτων, ίσως και το τρόπο που βλέπουμε και προσεγγίζουμε την οικονομία.» Τέλος ο Joseph Stiglitz σημείωσε: «To AEΠ στις ΗΠΑ αυξανόταν συνεχώς μέχρι το 2009. Παρόλαυτα, η ευημερία των Αμερικανών πολιτών ήταν σε χειρότερη κατάσταση απ’ ότι ήταν 30 χρόνια πριν.»

(Απ τη Διπλωματική Εργασία του Α. Πετράκη " Κριτική Ανάλυση του ΑΕΠ και Ανάπτυξη Καινοτόμου Υγειοκεντρικού Δείκτη Ευημερίας").

Σύνοψη κριτικής για το ΑΕΠ  

• δεν μετρά επίπεδο υγείας, βρεφική θνησιμότητα και νοσηρότητα.
• δεν μετρά ποσοστά αυτοκτονιών και εγκλημάτων.  
• δεν υπολογίζει το επίπεδο υποδομών (δρόμοι, γέφυρες κλπ).
• δεν λαμβάνει υπόψιν την αμισθή εργασία και συνεισφορά, όπως η φροντίδα παιδιών και η εθελοντική εργασία.  
• δεν έχει σχεδιαστεί για να μετράει περιβαντολογικές αλλαγές και καταστροφές.
• δεν λαμβάνει υπόψιν αν η οικονομική δραστηριότητα είναι αποτέλεσμα δραστηριοτήτων που έχουν βλάψει το κοινωνικό σύνολο, εγκληματικών ενεργειών κλπ.

 (Απ τη Διπλωματική Εργασία του Α. Πετράκη " Κριτική Ανάλυση του ΑΕΠ και Ανάπτυξη Καινοτόμου Υγειοκεντρικού Δείκτη Ευημερίας").

Ζήσης Αργυρόπουλος

1 ώρα  · 

Παγκόσμια μέρα της μέλισσας, σήμερα. Και νομίζω πως είναι ώρα να σκεφτούμε τι υπηρεσίες προσφέρει αυτό το μικρό πλασματακι στην Ανθρωπότητα! Οι πολλοί από μας την έχουμε συνδέσει μόνο με την παραγωγή μελιού. Κι όχι μόνο εμείς. Το παγκόσμιο ΑΕΠ εκτιμά αυτή του τη συνεισφορά σε 32 δις ευρώ, ετησίως! Είναι, όμως, μόνον αυτά; Όχι, βέβαια! Η συνεισφορά της στην επικονίαση των παραγωγικών φυτών εκτιμάται στα 158 δις ευρώ ανά έτος! Εκτιμάται αλλά δεν εισάγεται στο παγκόσμιο ΑΕΠ! Η συνεισφορά της στην επικονιαση της άγριας χλωρίδας, άρα και της βιοποικιλοτητας, ανυπολογιστη! Ούτε εκτιμάται, ούτε φυσικά υπεισερχεται ως αξία στο ΑΕΠ! Απεναντίας, σ' αυτό, υπεισερχονται με θετικό πρόσημο και η παραγωγή και διακίνηση των νεονικοτινοειδων σκευασματων, που θεωρούνται ύποπτα για το φαινόμενο της κατάρρευσης του μελισσιου αλλά και όλες οι δραστηριότητες που παράγουν τα φονικά μικροσωματιδια, τα οποία παρεμποδιζουν τη μεταφορά της γυρης!

Στρεβλωση, θα αναρωτηθείτε; Όχι, αλλά αυτές οι οικονομικες παράμετροι μετράνε ως δείκτες προόδου άρα και ως δείκτες ευημερίας μιας κοινωνίας! Και οι δραστηριότητες που μπορούν να καταστρέφουν το Περιβαλλον και να υπονομεύουν την υγεία, είτε των ανθρώπων είτε των φυσικών οικοσυστηματων, να προσμετρωνται θετικά στο ΑΕΠ!

Στρεβλωση, λοιπόν, θα πω! Έως και διαστροφή, πολλές φορες η καταστροφή να λογίζεται ως πρόοδος! Η λογική του απερχόμενου βιομηχανικού μοντελου, έχει ακόμα γερά ερείσματα! Κι όπως απλοποιεί τη λογιστική της, ομοίως απλοποιεί, πιο σωστά απλοϊκοποιεί τον κόσμο, τον κάνει ευάλωτο κι επικινδυνα αρρωστημένο!

Αυτο το μικρό πλάσμα, που έρχεται να ζήσει στον κόσμο μας μόνο για λίγες μέρες, φτιάχνει την κοινωνία της κυψέλης, με απαράμιλλη οργάνωση και ακρίβεια. Κι είναι ένα, ίσως όμως το κορυφαίο, από τα παμπολλα παραδείγματα στη Φύση, που δείχνουν το πόσες δραστηριότητες της μας διαφεύγουν η δεν είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε! Γιατί; Γιατί ορίσαμε την άμεση οικονομική απόδοση, ως το μοναδικό δείκτη προόδου, όχι όμως της κοινωνικής ισορροπίας! Μήπως ήρθε η ώρα να αναζητήσουμε τις ισορροπίες, που θα μας κάνουν όχι πλουσιότερους αλλ' ισως πιο αυτάρκεις; Μήπως ήρθε η ώρα να μετατραπουμε σε κοινωνία της γυρης;

Ζήσης Αργυρόπουλος

Γιώργος Παπανικολάου μια απ' τις πολλές απάτες του ΑΕΠ. Δύο μητέρες έχουν από δύο παιδιά κι η καθεμία κρατάει τα παιδιά της άλλης. Ενώ το άθροισμα των συναλλαγων ισούται με το μηδεν(α-α=0),στο ΑΕΠ λογίζεται ως α+α=2α!

Για παράδειγμα, για να μετρηθεί το ΑΕΠ πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί κάποια συναλλαγή μέσω της αγοράς. Αρκετά όμως αγαθά και υπηρεσίες παράγονται και καταναλώνονται χωρίς να ανταλλαχθούν με χρήματα, είτε γιατί παράγονται για ίδια κατανάλωση είτε γιατί ανταλλάσσονται με άλλα προϊόντα είτε γιατί προσφέρονται χωρίς αμοιβή (καλλιέργεια κήπων για οικογενειακή χρήση, εργασία των γυναικών στο σπίτι, ανατροφή των παιδιών από τους γονείς, συντήρηση και επισκευή σπιτιών από τους ιδιοκτήτες τους, μη αμειβόμενη προσφορά ιατρικών υπηρεσιών σ’ ένα κοινωνικό ιατρείο, εθελοντική εργασία για δράσεις προστασίας του περιβάλλοντος κ.λπ.).

(“Το ΑΕΠ ως δείκτης ψευδούς ευημερίας”, του Χάρη Ναξάκη).

Emeric Sillo

20 Ιουλίου 2021  · 

«Το ποδήλατο είναι ο αργός θάνατος του πλανήτη. "

Ένας τραπεζίτης έκανε τους οικονομολόγους να το σκεφτούν αυτό όταν είπε: «Ένας ποδηλάτης είναι καταστροφή για την οικονομία της χώρας: δεν αγοράζει αυτοκίνητα και δεν δανείζεται χρήματα για να αγοράσει. Δεν πληρώνει ασφαλιστήρια συμβόλαια. Δεν αγοράζει καύσιμα, δεν πληρώνει για να έχει το αυτοκίνητο σέρβις και χρειάζονται επισκευές. Δεν χρησιμοποιεί πληρωμένο πάρκινγκ. Δεν προκαλεί σοβαρά ατυχήματα. Δεν χρειάζονται αυτοκινητόδρομοι πολλαπλών λωρίδων. Δεν παχύσαρκοι

Οι υγιείς άνθρωποι δεν είναι απαραίτητοι ή χρήσιμοι για την οικονομία. Δεν αγοράζουν το φάρμακο. Δεν πηγαίνουν σε νοσοκομεία ή γιατρούς. Δεν προσθέτουν τίποτα στο ΑΕΠ της χώρας.

"Αντιθέτως, κάθε νέο κατάστημα McDonald’s δημιουργεί τουλάχιστον 30 θέσεις εργασίας-στην πραγματικότητα 10 καρδιολόγους, 10 οδοντίατροι, 10 διαιτολόγους και διατροφολόγους- προφανώς καθώς και τους ανθρώπους που εργάζονται στο ίδιο το κατάστημα. "

Επιλέξτε σοφά: ποδήλατο ή McDonald's; Είναι κάτι για να σκεφτείς.

ΥΓ: το περπάτημα είναι ακόμα χειρότερο. Οι πεζοί δεν αγοράζουν ούτε ποδήλατο!