Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΝΔΗΜΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΝΔΗΜΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 21 Απριλίου 2020

Η "κανονικότητα" στην οποία ετοιμάζονται να μας επαναφέρουν



Η "κανονικότητα" στην οποία ετοιμάζονται να μας επαναφέρουν
(η οικονομία που αγαπήσαμε).

Πριν 40 χρόνια ξεκίνησε μια αλλαγή στην οικονομία, που μεταμόρφωσε τον κόσμο κυριολεκτικά, για την οποία ποτέ δεν ενημέρωσαν τους ανθρώπους και ποτέ δεν ζήτησαν τη γνώμη του. Λόγω αδυναμίας κερδοφόρας εκμετάλλευσης των κεφαλαίων στην παραγωγή, το χρήμα αποσυνδέθηκε τελείως απ την παραγωγή και την αξία της και ακολούθησε τον δικό του δρόμο, της κερδοσκοπικής διόγκωσης.
Επέτρεψαν σε ιδιώτες/κατόχους τραπεζών να δημιουργούν νέο χρήμα απ το πουθενά, από αέρα κυριολεκτικά, κάθε φορά που χορηγούν κάποιο δάνειο (είναι τα περίφημα λεφτόδεντρα, με τα οποία ειρωνεύτηκαν τους ανθρώπους του μεροκάματου κάποιοι πριν λίγες μέρες). Σήμερα το 95% των νέων χρημάτων, δημιουργούνται απ τις ιδιωτικές εμπορικές τράπεζες, μ αυτό τον τρόπο. Στα δάνεια επιβάλλουν τόκο πάνω στο σύνολο των (αερο)χρημάτων που δανείζουν και όχι πάνω στα πραγματικά χρήματα που κατέχει η τράπεζα, φτάνοντας την τοκογλυφία σε απίστευτα ύψη.
Χάρη στον τραπεζικό δανεισμό, τα κερδοσκοπικά κεφάλαια επωφελούνται από μια γιγάντια πιστωτική μόχλευση, που ενισχύει τη δράση τους. Επινόησαν τα περίφημα παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα, που επιτρέπουν στους κερδοσκόπους να τζογάρουν/στοιχηματίζουν (κάνουν "προβλέψεις" ή "συναλλαγματικές καλύψεις κινδύνου", όπως το λένε αυτοί) πχ για το αν θα χρεοκοπήσει μια χώρα ή όχι (γενικά αν θ ανέβει ή θα πέσει η τιμή μιας μετοχής ή ενός δείκτη) και στη βάση αυτή να κερδίζουν απίστευτα και αδιανόητα ποσά. Σήμερα η αγορά παραγώγων υπολογίζεται ότι ξεπερνά δεκάδες φορές την αξία της πραγματικής οικονομίας, δηλαδή έχει δημιουργηθεί μια τεράστια φούσκα από (αερο)χρήματα. Στις νομισματικές αγορές, οι συναλλαγές που αφορούν την πραγματική οικονομία, αντιπροσωπεύουν μόνο το 1,6% των διατραπεζικών συναλλαγών στον κόσμο.
Τα περισσότερα απ αυτά τα "προϊόντα" δημιουργούνται, τιμολογούνται και αλλάζουν χέρια ή "διασπείρονται" σε επενδυτές, χωρίς καμιά διαφάνεια και έλεγχο, μέσα από "σκοτεινές πλατφόρμες" επενδυτικών τραπεζών. Γνώστες των "αγορών" από μέσα, χαρακτήρισαν τα παράγωγα "όπλα μαζικής οικονομικής καταστροφής, που εμπεριέχουν θανάσιμους κινδύνους για την πραγματική οικονομία".
Τα κέρδη τους οι κερδοσκόποι τα κρύβουν στους περίφημους φορολογικούς παραδείσους, αφήνοντας τα υποζύγια της οικονομίας, δηλαδή όλους εμάς, να πληρώνουμε τους φόρους. Καμιά 20αριά παγκόσμιες τράπεζες αποτελούν τον πυρήνα των αγορών παραγώγων και ελέγχουν τον συντριπτικό όγκο των χρηματιστηριακών συναλλαγών παραγώγων.
Οι θεσμοί και οι ηγεσίες, όλα αυτά τα θεωρούν "νόμιμα" και "λογικά" και τα ονομάζουν "αγορές", συμμετέχοντας στην απάτη και προσπαθώντας όπως λένε "να ελέγξουν την εξάπλωση" ενός καρκίνου, αντί να τον ξερριζώσουν.  Έτσι, με την τεράστια δύναμη των "νόμιμων" (αερο)χρημάτων τους, οι κερδοσκόποι μπορούν ν ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις, ν αλλάζουν πρωθυπουργούς σαν τις γραβάτες, ανάλογα με τα γούστα τους, να επιβάλλουν τιμωρίες σε λαούς και μέτρα λιτότητας και να επιτίθενται και να καταστρέφουν χώρες,  σε όσους δεν υποτάσσονται στην εξουσία τους.
Σήμερα το φτωχότερο μισό του παγκόσμιου πληθυσμού, μοιράζεται λιγότερο από το 1% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ το πλουσιότερο 10% έχει στα χέρια του το 89% του συνολικού πλούτου. Το 1% ελέγχει τα μισά περιουσιακά στοιχεία του πλανήτη.
Όλες οι χώρες, από τις πιο ανεπτυγμένες μέχρι τις πιο υπανάπτυκτες, βουλιάζουν στα χρέη. Το παγκόσμιο χρέος έφτασε στα 257 τρισεκατομμύρια δολάρια (322% του παγκόσμιου ΑΕΠ).
Εν μέσω αυτής της "κοσμογονίας", όταν τα υποζύγια της οικονομίας διεκδικούν "μια δεκάρα τσακιστή" για να μπορέσουν να ικανοποιήσουν κάποιες απ τις βασικές τους ανάγκες, υψώνεται ομοβροντία από ειδήμονες στα ΜΜΕ που βεβαιώνουν πως "θα πέσει έξω ο προϋπολογισμός", "δεν υπάρχουν λεφτά (ή λεφτόδεντρα)", "είναι αδικία σε βάρος των χ ή ψ άλλων υποζυγίων" κοκ.
Σ αυτή την "κανονικότητα" λοιπόν ετοιμάζονται να μας επαναφέρουν, λέγοντας ότι θ ακολουθήσει "η επανεκκίνηση της οικονομίας".
Η κρίση του 2008 απέδειξε ότι τα παράγωγα δημιουργούν τοξικές χρηματοπιστωτικές "βόμβες μεγατόνων" στα θεμέλια του συστήματος, που κανείς δεν τις ελέγχει και κανείς δεν γνωρίζει σε ποια έκταση είναι διεσπαρμένες, ούτε και το μέγεθός τους, που απειλούν ανά πάσα στιγμή να σκάσουν και να δημιουργήσουν αλυσιδωτή αντίδραση στην παγκόσμια οικονομία και να καταστρέψουν μεγάλο μέρος του πλανήτη Ό,τι έγινε το 2008 με τα σπίτια, μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή σε ένα σωρό άλλους τομείς, ειδικά σήμερα με το σταμάτημα της οικονομίας λόγω πανδημίας.
Για όσους πιστεύουν ότι μετά την κρίση του 2008 "πάρθηκαν μέτρα" και "έβαλαν μυαλό", ο Γκόρντον Μπράουν (πρωθυπουργός της Βρετανίας την τριετία 2007-2010) προειδοποιεί: "Υπνοβατούμε προς μια νέα οικονομική κρίση. Η παγκόσμια οικονομία απέτυχε να εισάγει μηχανισμούς συναγερμού και ελέγχου των χρηματοοικονομικών ροών, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί πού έχουν δανεισθεί χρήματα και με ποιους όρους".
Υπάρχει καπιταλισμός και καπιταλισμός. Αυτός που ζούμε σήμερα δεν έχει καμιά σχέση μ αυτόν που υπήρχε πριν 40 χρόνια. Υπήρξε μια αντεπανάσταση μέσα στον καπιταλισμό, που μπορεί να ξεπεραστεί μόνο με μια μεγάλη επανάσταση και αφορά όλη την ανθρωπότητα.
Το ζήτημα μπαίνει έτσι: Θάχουμε οργανωμένη κοινωνία με στοιχειώδη έλεγχο των ανθρώπων σ αυτή ή μια σύγχρονη εκδοχή ζούγκλας που τείνει στο χάος;

21 Απρίλη 2020
Γιώργος Παπανικολάου



Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ
https://analyst.gr/2010/12/11/1868/

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ



Η Πίστη, όπως ήταν ανεπτυγμένη ήδη στον καιρό του Μάρξ, πολλαπλασιάζει το κεφάλαιο:
"Με την ανάπτυξη του τοκοφόρου κεφαλαίου και του πιστωτικού συστήματος φαίνεται σαν να διπλασιάζεται όλο το κεφάλαιο και που και που, να τριπλασιάζεται, από τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο το ίδιο κεφάλαιο ή ακόμα η ίδια μόνο χρεωστική απαίτηση εμφανίζεται σε διάφορα χέρια με διάφορες μορφές. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του "χρηματικού κεφαλαίου" είναι καθαρά πλασματικό".

(Κ. Μάρξ, Το Κεφάλαιο, τ. 3, σελ. 594).




Πέμπτη 26 Μαρτίου 2020

Η σημασία της κρίσης της επιδημίας του κορωνοϊού. Τι πρέπει να κάνει η ανθρωπότητα ενάντια στους θεσμούς και τις ηγεσίες που αποφασίζουν.




Η σημασία της κρίσης της επιδημίας του κορωνοϊού.
Τι πρέπει να κάνει η ανθρωπότητα
ενάντια στους θεσμούς και τις ηγεσίες που αποφασίζουν.


Ο Bill Gates (ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη), σε ομιλία που έκανε το 2015, προφητικά (ή εντελώς προβλεπτικά) εντόπιζε τον μεγαλύτερο κίνδυνο μιας παγκόσμιας καταστροφής, στην πιθανότητα να χτυπηθεί η ανθρωπότητα από έναν ιδιαίτερα μολυσματικό ιό, παρά σε έναν πόλεμο.
Μια απ τις αιτίες γι αυτό, θεωρούσε τα τεράστια ποσά που επενδύθηκαν για την πυρηνική αποτροπή και την έλλειψη επενδύσεων σ ένα σύστημα αποτροπής μιας πανδημίας.
Μιλούσε για ένα παγκόσμιο σύστημα υγείας, κάτι ανάλογο με τα συστήματα πολέμου, όπως έλεγε. ("Οι ιοί δεν γνωρίζουν σύνορα και κράτη. Ή θα υπάρξει παγκόσμιος μηχανισμός ή δεν θα υπάρξει πραγματική αποτροπή", B.G.). Πλήρους απασχόλησης "στρατιώτες", έτοιμους για αποστολή με κινητές μονάδες, έφεδρους σε μεγάλους αριθμούς, έτοιμους ν αναλάβουν αποστολή σε κάθε στιγμή. Πρώτ απ όλα, ανάπτυξη δυνατών συστημάτων υγείας στις φτωχές χώρες. Πολύ προχωρημένη έρευνα και ανάπτυξη στα πεδία του εμβολιασμού και της διαγνωστικής.
Εκτιμούσε, πολύ σωστά, ότι ο προϋπολογισμός μιας τέτοιας προετοιμασίας, θα είναι πολύ μικρός, συγκριτικά με την πιθανή βλάβη. Προειδοποιούσε ότι πρέπει να ξεκινήσουμε άμεσα, γιατί ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας. Η επιδημία του Έμπολα θεωρούσε ότι ήταν μια πρώϊμη προειδοποίηση για να ετοιμαστούμε.
Ανάλογες εκτιμήσεις και προειδοποιήσεις για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, περιέχονται και στις εκθέσεις ειδικών του Π.Ο.Υ. και του Ο.Η.Ε.  που συντάχθηκαν τα προηγούμενα χρόνια.
Η επιδημία του κορωνοϊού έρχεται να τις επιβεβαιώσει και να δείξει ότι οι συνάδελφοι του Bill Gates, οι σημερινοί παγκόσμιοι ηγέτες και οι θεσμοί που αποφασίζουν, έγραψαν αυτόν και τις εκθέσεις των επιστημόνων, στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.

Η επιδημία του COVID-19 δεν είναι τυχαία, ούτε μεμονωμένο γεγονός.
Η βίαιη επέμβαση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στο περιβάλλον, το υποβιβάζει και προκαλεί την κλιματική αλλαγή και φαινόμενα ανεξέλεγκτα.
Σε 7 χρόνια (2011-2018) ο Π.Ο.Υ. αντιμετώπισε 1483 επιδημίες. Υπήρξε επιδείνωση των οικονομικών επιπτώσεων αυτών των επιδημιών.
Η πυκνότητα του πληθυσμού αυξάνει τη μεταδοτικότητα μολυσματικών ασθενειών. Αυξάνει ο αριθμός ανθρώπων που ζουν σε υποβαθμισμένες συνθήκες υγιεινής (μόνο στις ΗΠΑ, εκατομμύρια άστεγοι και ανασφάλιστοι, στοιβάζονται σε σκηνουπόλεις, δίπλα ή μέσα σε μεγάλες πόλεις και παραμένουν άφαντοι για τα ΜΜΕ).
Χωρίς νερό και σαπούνι ζουν 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο. Το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν μπορούν να πλύνουν τα χέρια στο σπίτι τους.

Μπορούμε ήδη να διακρίνουμε 2 είδη σκέψης πάνω στα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ανθρωπότητα.
Το ένα βρίσκει τη "λύση" διασπώντας την ανθρωπότητα, αποκόπτοντας και θυσιάζοντας τμήματα "μη παραγωγικά", "υποδεέστερα", "καθυστερημένα", "τεμπέλικα", αναδεικνύοντας "δικτατορικά καθεστώτα" (που υπονομεύουν τα κέρδη τους), θεωρώντας λογικές τις "παράπλευρες απώλειες" (σε πεδία δοκιμών των οπλικών συστημάτων τους), δημιουργώντας χώρες ανάσχεσης/στρατόπεδα συγκέντρωσης των προσφύγων που φεύγουν απ τα πεδία δοκιμών κλπ κλπ.
Σ αυτή τη λογική εντάσσονται και τα προγράμματα λιτότητας, η μείωση των πόρων για τα συστήματα υγείας, παιδείας κλπ, που πλήττουν ειδικά τους πιο αδύναμους.
"Η παρούσα αναπτυξιακή πολιτική της Ε.Ε. υπονομεύει το δικαίωμα κάθε πολίτη στη ζωή, την υγεία, την πρόσβαση σε τροφή και στέγη και ένα επαρκές βιοτικό επίπεδο" (έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος).
Αυτή η λογική, προεκτεινόμενη και "αναβαθμιζόμενη", σε εποχές κρίσης όπως η σημερινή, φτάνει και σε λύσεις ευγονικής, όπως εκφράστηκε απ τον νομικό και αναλυτή στις ΗΠΑ, Σκοτ ΜακΜίλλαν: "Το δομικό πρόβλημα είναι, εάν θ αποφασίσουμε να διαλύσουμε ολόκληρη την οικονομία για να σώσουμε το 2,5% του πληθυσμού, που πρώτον, είναι γενικά ακριβό να συντηρηθεί, και δεύτερον, δεν είναι παραγωγικό".
Φυσικά αυτή η λογική "της αραίωσης του πληθυσμού" δεν έχει καμιά πιθανότητα επιτυχίας. Γιατί το σημερινό σύστημα δημιουργεί διαρκώς νέους "απόβλητους".

Η άλλη λογική προτείνει μια πολιτική που αντιμετωπίζει την ανθρωπότητα ενιαία, ισότιμα, που μειώνει την ανισότητα, που αναγνωρίζει την αλληλεξάρτηση και σχέση όλων των πλευρών και τομέων της σημερινής κοινωνίας. Η επιδημία του κορωνοϊού αναδεικνύει την κρισιμότητα της ενότητας και της συνεργασίας όλης της ανθρωπότητας.
Προτάσεις σ αυτή τη λογική (ενάντια στις σημερινές ηγεσίες και τους θεσμούς που αποφασίζουν):
Ενιαίο παγκόσμιο σύστημα υγείας, εκσυγχρονισμός κατά προτεραιότητα των συστημάτων υγείας των αδύναμων χωρών.
Αποπυρηνικοποίηση (δηλ εξάλειψη ενός δυναμικού που δεσμεύει τεράστιους πόρους που αλλιώς θα ήταν χρήσιμοι στην κοινωνία και ικανό να καταστρέψει πολλές φορές τον πλανήτη, στα χέρια ηγετών ανίκανων ν αντιληφθούν τους σημερινούς κινδύνους και προτεραιότητες, που επανειλημμένα στο παρά ένα δεν έσπειρε έναν πυρηνικό όλεθρο στον πλανήτη και που ο μόνος λόγος ύπαρξής του- σύμφωνα με τα λόγια των κατόχων πυρηνικών- είναι "ο φόβος πυρηνικής αποτροπής").
[Σύμφωνα με μελέτη, τα 35 δις δολ που δαπάνησαν οι ΗΠΑ το 2019 για πυρηνικά όπλα, αντιστοιχούν σε 300.000 κλίνες εντατικής θεραπείας, 35.000 αναπνευστήρες, μισθοδοσία 150.000 νοσηλευτών και 75.000 γιατρών, δηλ  σ ένα δυναμικό ικανό για την αντιμετώπιση της επιδημίας του κορωνοϊού].
Ενιαίο παγκόσμιο σύστημα χρηματοδότησης (διάφανο και υπό δημόσιο έλεγχο).
Διεθνές σύστημα διαφάνειας και δημοκρατίας (όχι βέβαια μια "επιτροπή", αλλά κάτι ανάλογο του παγκόσμιου συστήματος υγείας, που θα μεριμνήσει για το σταμάτημα των πειραμάτων βιολογικού πολέμου, το θέμα των ΜΜΕ κλπ).
Άνοιγμα της συζήτησης: Ποιο είναι το σημαντικότερο στοιχείο στην κοινωνία; Είναι η οικονομία; Πως συνδέονται οι τομείς της κοινωνίας; Η οικονομία εξαρτάται από άλλους τομείς και πως;
Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας. Ένας νέος ιός, πιο θανατηφόρος, μπορεί να βρίσκεται ήδη σε πορεία δημιουργίας. Η κινητοποίηση πρέπει ν αρχίσει από σήμερα, ενάντια στις σημερινές ηγεσίες και τους θεσμούς που αποφασίζουν...


25 Μάρτη 2020
Γιώργος Παπανικολάου


Το άρθρο υπογράφει η Έλενα Μολινάρι, Νέα Υόρκη την Τετάρτη 25 Μαρτίου 2020
Μακάρι να μην είναι αλήθεια...
"Δεν υπάρχουν αναπνευστήρες για άτομα με ειδικές ανάγκες" Περισσότερες από 10 πολιτείες επιλέγουν ποιος θα ζήσει
Οι ΗΠΑ, όπου όσοι δεν έχουν ιδιωτική ασφάλιση αφήνονται στη μοίρα τους, έχουν ήδη αποφασίσει ποιοι θα ζήσουν και ποιοι θα πεθάνουν, αντιμετωπίζοντας το πρώτο κύμα της επιδημίας του κορωνοιού. Τα κριτήρια περιλαμβάνουν διανοητικές ή σωματικές ενστάσεις προς τα άτομα με αναπηρίες. Η Αλαμπάμα, χωρίς κανένα δισταγμό ή ντροπή, δηλώνει ότι «οι άνθρωποι με νοητική υστέρηση είναι απίθανοι υποψήφιοι για υποστήριξη αναπνοής», ενώ το Maryland ή η Πενσιλβάνια βάζουν στο στόχαστρο όσους πάσχουν από "σοβαρές νευρολογικές διαταραχές". Με τα ίδια σχεδόν κριτήρια το Τενεσί αποφασίζει ποιοι θα "αποκλειστούν" από την εντατική φροντίδα. Ο κατάλογος είναι μακρύς και τρομακτικός, διότι, στην πραγματικότητα, αποκλείουν τα άτομα με αναπηρίες από την πρόσβαση σε θεραπείες, θεωρώντας τα λιγότερο σημαντικά από τα άλλα. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες απαιτεί από τα προσχωρούντα Κράτη να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσουν την πλήρη άσκηση των δικαιωμάτων τους, αποτρέποντας την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διακρίσεων. Είναι τρομακτικό αυτό που συμβαίνει και μας φέρνει πίσω στις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας της ανθρωπότητας που νομίζαμε ότι είχαμε αφήσει οριστικά πίσω μας. Και το κάνουμε προς τους ανθρώπους, οι οποίοι υποφέρουν περισσότερο από άλλους σε αυτή τη δραματική κρίση επειδή είναι πιο εύθραυστοι και ευάλωτοι.


Η κρίση του Κορωνοϊού: η υγεία πρέπει να είναι ένα οικουμενικό δικαίωμα πάνω από τα κέρδη



Πρόσθεσε τη φωνή σου στην παγκόσμια έκκληση για ανακούφιση χρέους για τον κορωνοϊό:
https://tvxs.gr/news/kosmos/i-epoxi-ton-teraton


Η τραγική προειδοποίηση που αγνοήθηκε: «Θέμα χρόνου μια πανδημία και ο κόσμος είναι απροετοίμαστος»


https://tvxs.gr/news/kosmos/o-koronaios-einai-pagkosmia-pandimia-kai-eimaste-aproetoimastoi




Υπάρχει παγκόσμιο σχέδιο για τις πανδημίες αλλά δεν εφαρμόζεται





Από πού έρχονται οι κορωνοϊοί;





Πυρηνικές δαπάνες έναντι δαπανών για την υγεία



Τα συστήματα υγείας , συνεχίζει, «στις ανεπτυγμένες χώρες είναι στην ουσία συστήματα ιατρικής περίθαλψης. Δηλαδή βασίζονται στην μονοτεχνική προσέγγιση της ατομιστικής θεραπευτικής ιατρικής και αποσκοπούν στην ίαση και την ανακούφιση των ασθενών. Όμως η υγεία είναι διαφορετικό πράγμα από την ιατρική περίθαλψη και έχει επενδυτικό και πολυπαραγοντικό χαρακτήρα.


Δημόσια υγεία ενιαία και παγκόσμια για τον «αιώνα των ιών» - Τι έφταιξε και χάνονται τόσες ζωές

«Eυκταίο να ευδοκιμήσουν οι ιδέες που θέλουν τη δημόσια υγεία 'ενιαία' και 'παγκόσμια'», τονίζει χαρακτηριστικά ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ), Γιάννης Κυριόπουλος


Γιώργος Παπανικολάου: η ανοικτότητα μας προστατεύει από την κακής ποιότητας επιστήμη



«Ευρώπη δεν σημαίνει μόνο οικονομία, στην Ευρώπη ανήκει και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου»

 Προειδοποιεί για διάλυση της Ευρώπης ο Ιταλός πρωθυπουργός




Μπιλ Γκέιτς (Μάρτιος 2015): Μια επιδημία θα θέσει σε κίνδυνο τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων



Έχει αξία να θυμηθούμε τι έγραφε κάποιος πριν 150 περίπου χρόνια, και αναφέρονταν στην ουσία αυτών που ζούμε σήμερα.
Φρ. Ένγκελς, "Διαλεκτική της Φύσης":
"Το ζώο απλώς χρησιμοποιεί την εξωτερική φύση και προκαλεί μεταβολές σ αυτή μόνο με την παρουσία του, ενώ ο άνθρωπος με τις μεταβολές του, την κάνει να υπηρετεί τους σκοπούς του, την υποτάσσει.
...Για κάθε μια τέτοια νίκη μας, η φύση μας εκδικείται. Η κάθε μια απ αυτές, στην πρώτη φάση της, έχει πραγματικά τις συνέπειες που υπολογίσαμε, αλλά στη 2η και 3η φάση, έχει τελείως διαφορετικές, απρόβλεπτες συνέπειες, που πάρα πολύ συχνά, εκμηδενίζουν τις πρώτες.
...Με κανένα τρόπο δεν κυριαρχούμε πάνω στη φύση όπως κάποιος κατακτητής κυριαρχεί πάνω σ ένα ξένο λαό, όπως κι ένας που θα έστεκε έξω απ τη φύση. Αλλά εμείς, με τη σάρκα και το αίμα και τον εγκέφαλό μας, ανήκουμε σ αυτή και βρισκόμαστε μέσα της, και όλη η κυριαρχία μας πάνω της συνίσταται στο ότι διαθέτουμε απέναντι σ όλα τ άλλα δημιουργήματα της φύσης, το πλεονέκτημα ότι μπορούμε να διακρίνουμε και να εφαρμόζουμε σωστά τους νόμους της.
...Οι ενέργειές μας στη φύση, έχουν φυσικές και κοινωνικές συνέπειες.
Όλοι οι τρόποι παραγωγής μέχρι σήμερα, έβαζαν σαν σκοπό τους, την πραγματοποίηση του πιο άμεσου, του πιο κοντινού χρήσιμου αποτελέσματος της εργασίας. Οι παραπέρα συνέπειες που μόνο αργότερα εμφανίζονται, παραβλέπονταν ολότελα.
...Η κοινωνική επιστήμη της αστικής τάξης, η κλασική πολιτική οικονομία, ασχολείται πρωταρχικά μόνο με τα αμέσως επιδιωκόμενα κοινωνικά αποτελέσματα των ανθρώπινων ενεργειών.
...Όσο πιο πολύ τα ανθρώπινα όντα απομακρύνονται απ τα ζώα, με τη στενή έννοια της λέξης, τόσο πιο πολύ δημιουργούν μόνα τους την ιστορία τους συνειδητά, τόσο πιο πολύ εξασθενίζουν οι επιδράσεις των απρόβλεπτων αποτελεσμάτων και των ανεξέλεγκτων δυνάμεων πάνω σ αυτή την ιστορία και με τόση περισσότερη ακρίβεια το ιστορικό αποτέλεσμα αντιστοιχεί προς τον προδιαγεγραμμένο σκοπό.
...Στην ανθρώπινη ιστορία υπάρχει ακόμη μια κολοσσιαία δυσαναλογία ανάμεσα στους προδιαγεγραμμένους σκοπούς και στα πραγματοποιηθέντα αποτελέσματα: πως τα απρόβλεπτα αποτελέσματα προεξάρχουν (κυριαρχούν).
Και δεν θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά, εφ όσον η σημαντικότερη ιστορική δράση των ανθρώπων, αυτή που τους ανέβασε απ τη ζωώδη στην ανθρώπινη κατάσταση και που αποτελεί την υλική βάση κάθε άλλης δράσης τους, δηλ η παραγωγή των απαιτούμενων για τη ζωή τους αγαθών, η σημερινή κοινωνική παραγωγή, βρίσκεται υποταγμένη κατά κύριο λόγο, στην αυθαίρετη εξουσία απρόβλεπτων επιδράσεων που προκαλούνται από ανεξέλεγκτες δυνάμεις.
...Μόνο η συνειδητή οργάνωση της κοινωνικής παραγωγής, όπου η παραγωγή και η διανομή γίνονται με σχεδιασμένο τρόπο, μπορεί να ανεβάσει τον άνθρωπο πάνω από τον υπόλοιπο ζωϊκό κόσμο και από κοινωνική επίσης άποψη, κατά τον ίδιο τρόπο που η παραγωγή γενικά, τον ανέβασε από άποψη είδους.
Η ιστορική εξέλιξη κάνει από μέρα σε μέρα, μια τέτοια οργάνωση περισσότερο απαραίτητη, συγχρόνως όμως, και περισσότερο πραγματοποιήσιμη".



Μπιλ Γκέιτς: «Πιθανό να έχουμε μια πανδημία σαν τον κορωνοϊό ανά 20 χρόνια»

https://www.rp.gr/mpil-gkeits-pithano-na-echoyme-mia-pandimia-san-ton-koronoio-ana-20-chronia/