Άπαντα Λένιν
Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2015
Κυριακή 30 Αυγούστου 2015
Μία είναι η εναλλακτική: εναλλακτική στην ΤΙΝΑ!
Μία είναι η
εναλλακτική: εναλλακτική στην ΤΙΝΑ!
Ο Τσίπρας και οι
αυλικοί του έκριναν λοιπόν, ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στα θανατηφόρα
μνημόνια. Μόνη λύση γι αυτούς είναι η ΤΙΝΑ (There is not alternative).
[Κι αυτό το
αποφάσισαν γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις συλλογικές αποφάσεις που
πήραν με τους συντρόφους τους στο κόμμα, μη κρίνοντας άξιους να εκφέρουν γνώμη,
ακόμη και τους βουλευτές τους. Αριστερός φεουδαρχισμός…].
ΤΙΝΑ λοιπόν, από
αυτοονομαζόμενους αριστερούς, σ έναν τόπο που η ιστορία του είναι γεμάτη με
εναλλακτικές απόπειρες που έγραψαν ιστορία, στις κατά καιρούς παρουσιαζόμενες
ΤΙΝΑ.
Γιατί τι είναι η
αντίσταση του Λεωνίδα και των 300 του, στην κάθοδο των μυρίων της περσικής
αυτοκρατορίας;
Τι είναι ο
ξεσηκωμός του έθνους, που ξεκίνησε από μερικούς «τρελούς» ενάντια στην
οθωμανική αυτοκρατορία και την Ιερή Συμμαχία και τις συμβουλές των τότε
«ρεαλιστών» κοτσαμπάσηδων/επικεφαλής των τοπικών διοικήσεων και κεφαλών του
έθνους;
Τι είναι το ΟΧΙ
ενός κοντού στο σώμα και το μυαλό δικτάτορα, ενάντια στις στρατιές των ιταλών
και γερμανών ομοϊδεατών του;
Δυστυχώς για
τους αριστερούς φεουδάρχες, δεν υπάρχει ούτε ένα επιχείρημα, ότι αυτές οι
επιλογές οδήγησαν τους έλληνες στην καταστροφή. Το αντίθετο, είναι αυτές που
έγραψαν ιστορία.
Αλλά, το
κυριότερο, αυτοί οι «αριστεροί» μιλάνε για ΤΙΝΑ, απέναντι στους εκβιασμούς των
«αγορών» και των «εταίρων» τους, την εποχή του ηλεκτρονικού χρήματος. Τι
πρωτότυπη αριστερά, που ανοίγει νέους δρόμους για την ανθρωπότητα…
Σήμερα δεν
έχουμε ν αντιμετωπίσουμε αυτοκρατορίες. Έχουμε απέναντί μας μια σκοτεινή δύναμη
(κάποιοι ελάχιστοι στον κόσμο), που έχουν αποκτήσει τόσο τεράστια επιρροή και
δύναμη, που είναι πρωτοφανείς στην ιστορία. Ο θανάσιμος κίνδυνος προέρχεται απ
τα κεφάλαια που έχουν συσσωρεύσει, που είναι πολλαπλάσια του εισοδήματος της
πραγματικής οικονομίας, δηλαδή των οικονομικών δυνατοτήτων των λαών. Δεν έχει
καμιά σημασία αν αυτός ο πλούτος είναι αέρας κοπανιστός ή χαρτιά χωρίς
αντίκρισμα. Αυτοί τα θεωρούν κεφάλαιο, μπορούν να τα επιβάλλουν σαν κεφάλαιο
και επομένως απαιτούν «ένα λογικό κέρδος» αντίστοιχο σ αυτά τα κεφάλαια. Μα πως
μπορεί ν αντληθεί «λογικό κέρδος» από λαούς που το εισόδημά τους είναι
υποπολλαπλάσιο αυτών των κεφαλαίων;
Μόνο με μεθόδους
όχι μόνο πέραν της λογικής και της δημοκρατίας, αλλά και πέραν των μέχρι σήμερα
γνωστών μεθόδων της βίας και της αρπαγής. Η σκοτεινή αυτή δύναμη είναι ικανή να
τις επιβάλλει: γιατί είναι η συνένωση του «νόμιμου» και του εγκληματικού
κεφαλαίου, σε έκταση που ΚΑΝΕΝΑΣ στον κόσμο δεν γνωρίζει.
Αυτά δεν χρειάζεται
να είναι κανείς οικονομολόγος για να τα σκεφτεί. Είναι απλή λογική. Και για
όποιον μπορεί να σκεφτεί λογικά, μία είναι η επιλογή σήμερα: εναλλακτική στην
ΤΙΝΑ.
«Οι δυνάμεις που σχεδίασαν και
μετατρέπουν τώρα μια
χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ιράκ
ή Λιβύη με
«οικονομικούς βομβαρδισμούς», αν επικρατήσουν, θα καταστρέψουν όχι μόνο
την Ελλάδα, αλλά
ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μπροστά στον
νέο ολοκληρωτισμό των
«Αγορών», το ίδιο,
αν όχι περισσότερο επικίνδυνο από
τους ολοκληρωτισμούς των
δεκαετιών του 1930 και
του 1940, δεν έχουμε
άλλη επιλογή από
το να ενωθούμε και να πολεμήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε τώρα. Αύριο κινδυνεύει να είναι πολύ αργά για όλη την Ευρώπη, για όλη την ανθρωπότητα».
(απ
το κείμενο που υπογράφουν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιώργος Κασιμάτης και άλλοι
στις 29/7/2015).
30
Αυγούστου 2015
Γιώργος
Παπανικολάου
Του Δημήτρη Καζάκη
Τρίτη 18 Αυγούστου 2015
Nα Υπερασπιστούμε Το Οχι του ελληνικού λαού!
Nα Υπερασπιστούμε Το Οχι του ελληνικού λαού!
Να υπερασπιστούμε την πατρίδα και τη δημοκρατία!
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015
Σάββατο 23 Μαΐου 2015
Χρειάζονται μεταβατικά αιτήματα στο δρόμο για την επαναστατική αλλαγή; Η προσέγγιση του Λένιν
Χρειάζονται μεταβατικά αιτήματα
στο δρόμο
για την
επαναστατική αλλαγή; Η προσέγγιση του
Λένιν
Τετάρτη 20 Μαΐου 2015
Για τη διάλεξη του καθηγητή αστροφυσικής κ. Μ. Δανέζη στη Λάρισα.
Για τη διάλεξη
του καθηγητή αστροφυσικής κ. Μ. Δανέζη στη Λάρισα.
Στις 16 /5/2015
παρακολούθησα τη διάλεξη του καθηγητή αστροφυσικής κ Μ. Δανέζη, μαζί με πολλούς
συμπολίτες μου. Ήταν μια άκρως ενδιαφέρουσα ξενάγηση, από τον πολυμαθέστατο και
πολυγραφότατο καθηγητή, στις τελευταίες προόδους στην επιστήμη του και
ευρύτερα.
Κάποια σημεία
όμως, μου δημιούργησαν αρνητική εντύπωση και οφείλω να τα επισημάνω, κυρίως
γιατί οι διαλέξεις του κ Δανέζη επηρεάζουν μεγάλες μάζες ανθρώπων.
Αρνητική
εντύπωση μου έκανε η αναφορά του κ Δανέζη στο διαλεκτικό υλισμό, σαν μια θεωρία
που έχει μείνει δεκαετίες πίσω ως προς τις επιστημονικές ανακαλύψεις,
αναφέροντας τη ρήση του θεμελιωτή αυτής της θεωρίας Ένγκελς ότι «ο διαλεκτικός
υλισμός με κάθε ανακάλυψη που αφήνει εποχή, ακόμη και στις φυσικές επιστήμες,
είναι υποχρεωμένος ν αλλάζει μορφή», πράγμα που είναι αλήθεια, αλλά η απλή
αναφορά του όμως, αποπροσανατολίζει ως
προς την ουσία του ζητήματος. Συγκεκριμένα:
Περιέγραψε ο κ
Δανέζης τη σημερινή αντίληψη το κόσμου και της ύλης που μας προσφέρει η φυσική
επιστήμη, σαν «μια θάλασσα κοχλάζουσας συνεχούς ενέργειας, την οποία δεν
μπορούμε να κομματιάσουμε ή να διαιρέσουμε. Ζει και υπάρχει μόνο σαν ολότητα».
Συγκρίνετε αυτή
την περιγραφή, με κείνη που έκανε ο Ένγκελς ήδη απ το 1886, στο έργο του
«Λουδοβίκος Φόϋερμπαχ»: «Η μεγάλη βασική ιδέα, πως δεν πρέπει ν
αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο σαν ένα σύμπλεγμα από έτοιμα πράγματα, μα σαν ένα
σύμπλεγμα από διαδικασίες, όπου τα φαινομενικά σταθερά πράγματα, όχι λιγότερο
απ τις ιδεατές απεικονίσεις τους στο κεφάλι μας, τις έννοιες, περνούν μια
αδιάκοπη αλλαγή γέννησης και εξαφάνισης, όπου παρ όλη τη φαινομενική
συμπτωματικότητα και παρ όλες τις στιγμιαίες πισωδρομήσεις, επιβάλλεται στο
χάος μια προσεκτική εξέλιξη, αυτή η μεγάλη βασική σκέψη, έχει ιδιαίτερα από τον
καιρό του Χέγκελ, τόσο πολύ περάσει στην κοινή συνείδηση, που μόλις είναι
δυνατό να την αμφισβητήσει κανείς στη γενικότητά της αυτή». Και (σαν
υποψιασμένος) προσθέτει αμέσως: «Μα είναι διαφορετικό πράγμα να την παραδέχεσαι
στα λόγια, απ το να την εφαρμόζεις στην πραγματικότητα, στην κάθε ξεχωριστή
περίπτωση και σε κάθε περιοχή έρευνας».
Επίσης ο κ
Δανέζης εκτίμησε πως “με τα σημερινά δεδομένα, η ύλη αποτελεί ένα δημιούργημα
του μυαλού μας” (αφού αυτό όπως περιέγραψε, αντιλαμβάνεται μόνο τις 3
διαστάσεις και όχι την 4η).
Ήδη όμως ο Μαρξ,
πολύ πριν από το 1886, στις θέσεις του για τον Φόϋερμπαχ, έγραφε: «Η κυριότερη
ατέλεια του υλισμού ως τώρα, είναι πως το αντικείμενο, η πραγματικότητα, ο
αισθητός κόσμος, γίνεται αντιληπτός μόνο με τη μορφή του αντικειμένου ή της
άμεσης παράστασης, όχι όμως σαν ανθρώπινη υλική δραστηριότητα ή σαν πράξη, όχι
υποκειμενικά…».
Ο κ Δανέζης
μάλιστα αναφέρθηκε στο Μάτριξ, σαν παράδειγμα για το πόσο μπορεί να διαφέρει η
αντικειμενική πραγματικότητα, απ αυτό που αντιλαμβανόμαστε. Αυτό νομίζω ότι δημιουργεί
μια απαισιόδοξη και αρνητική στάση του κόσμου, ως προς τη δυνατότητα ΓΝΩΣΗΣ της
αντικειμενικής πραγματικότητας. Ο Ένγκελς στο έργο του «Διαλεκτική της Φύσης»
δίνει ένα πιο αισιόδοξο παράδειγμα: «Τα μυρμήγκια έχουν διαφορετικά μάτια απ τα
δικά μας και μπορούν να βλέπουν φωτεινές χημικές ακτίνες. Αλλά όσον αφορά τη
γνώση αυτών των ακτίνων που εμείς δεν μπορούμε να διακρίνουμε, είμαστε κατά
πολύ πιο προχωρημένοι απ τα μυρμήγκια. Και μόνο το γεγονός πως είμαστε ικανοί ν
αποδείχνουμε πως τα μυρμήγκια μπορούν να βλέπουν πράγματα αόρατα για μας και
πως αυτή η απόδειξη βασίζεται αποκλειστικά σε παρατηρήσεις που έγιναν με τα
δικά μας μάτια, αποδείχνει πως η ιδιαίτερη κατασκευή του ανθρώπινου ματιού δεν
αποτελεί απόλυτο εμπόδιο για την ανθρώπινη γνώση. Εκτός απ το μάτι μας, έχουμε
όχι μόνο τις άλλες αισθήσεις, αλλά και την ενέργεια της σκέψης μας».
Το ουσιαστικό
δηλαδή στον άνθρωπο είναι η γνώση, κι αυτή δεν περιορίζεται στις αισθήσεις,
αλλά είναι μια περίπλοκη διαλεκτική διαδικασία, που στην αρχή της βρίσκεται η
πρακτική (στην παραγωγή, στην επιστήμη, στην κοινωνία), που συνοδεύει η
αντίληψη της πραγματικότητας με τις αισθήσεις και τις διαδέχεται η γενίκευση
και η σκέψη και στο τέλος έρχεται η πρακτική επαλήθευση και η αναδημιουργία των
διαδικασιών που έγιναν γνωστές στον άνθρωπο (Λένιν: «Απ τη ζωντανή θεώρηση των
πραγμάτων φτάνουμε στην αφηρημένη έννοια κι απ αυτή στην πραχτική, αυτός είναι
ο διαλεκτικός δρόμος της γνώσης και της αλήθειας της γνώσης της αντικειμενικής
πραγματικότητας»).
Το αν οι γνώσεις
μας αντιστοιχούν στην πραγματικότητα, δεν είναι ζήτημα του μέλλοντος, αλλά
ζήτημα που έχει απαντήσει Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ εκατομμύρια φορές μέχρι σήμερα στην πορεία
της ανθρωπότητας, προχωρώντας και πλησιάζοντας με τις σχετικές αλήθειες (και
απορρίπτοντας τις πλάνες) όλο και πιο πολύ την απόλυτη αλήθεια, χωρίς ποτέ να
φτάνουμε σ αυτή.
Αλλά τι είναι
ύλη; Ο κ Δανέζης σωστά επεσήμανε ότι η έννοια της ύλης είναι φιλοσοφική
κατηγορία, δηλαδή μια γενίκευση των δεδομένων
εμπειριών της ύλης και των επιστημονικών πορισμάτων.
Απ ότι γνωρίζω
τα υποατομικά «σωματίδια» που ανακαλύπτονται στον πυρήνα του ατόμου αυξάνουν
ανάλογα με την ισχύ που βομβαρδίζουμε τον πυρήνα και μέχρι σήμερα έχουν
εντοπισθεί κάποιες χιλιάδες. Επίσης «ο κενός χώρος» στην πραγματικότητα δεν
υπάρχει κι ότι εκεί συνεχώς γεννιούνται και εξαφανίζονται άπειρα «σωματίδια»
και μορφές ενέργειας.
Πως λοιπόν
μπορείς να χαρακτηρίσεις «καθυστερημένη» μια θεωρία, όταν ένας από τους
θεμελιωτές της, ο Λένιν, ήδη από το 1908, έδοσε τον ορισμό της ύλης σαν: «φιλοσοφική
κατηγορία, που χρησιμεύει για να υποδηλώνει την αντικειμενική πραγματικότητα
που έχει δοθεί στον άνθρωπο απ τα αισθήματά του και που αντιγράφεται,
φωτογραφίζεται, απεικονίζεται απ τα αισθήματά μας, ενώ υπάρχει ανεξάρτητα από
αυτά», διαχωρίζοντας έτσι την έννοια της ύλης απ τη μάζα (την ουσία) και τις
συγκεκριμένες εκδηλώσεις της και θεωρώντας τη σαν ένα όλο.
Ποιος μέχρι
σήμερα έχει δώσει ακριβέστερο και πιο γενικό ορισμό, τέτοιον που να καλύπτει
και τις σημερινές επιστημονικές γνώσεις;
Ο Ένγκελς μίλησε
για «τα κολοσσιαία συμπεράσματα των Ελλήνων, τα οποία κατά πολύ προηγούνται της
έρευνας («Διαλεκτική της Φύσης»). Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον διαλεκτικό
υλισμό. Εγώ θα πρότεινα στον κ καθηγητή, αντί να μέμφεται και ν απορρίπτει με
τόση ευκολία, τη μόνη επιστημονική μέχρι σήμερα –καλώς ή κακώς- φιλοσοφική
θεωρία, να τη μελετήσει και να τη χρησιμοποιήσει για τη γενίκευση και την
φιλοσοφική ερμηνεία των πορισμάτων της επιστήμης του. Γιατί στη φιλοσοφία
(που είναι η ιστορική εξέλιξη της επιστήμης της σκέψης) και ειδικά στη διαλεκτική (που έχει, όπως λέει
ο Ένγκελς, ξεπεράσει τη φιλοσοφία ως προς τη μορφή, αλλά έχει διατηρήσει το
πραγματικό της περιεχόμενο και είναι η επιστήμη των γενικών νόμων της κίνησης
και της εξέλιξης της φύσης, της ανθρώπινης κοινωνίας και της νόησης), δεν
μπορεί να χρησιμεύσει κανένα μικροσκόπιο ή άλλο επιστημονικό όργανο, ούτε
μπορεί να έχει αξία κάποια μαθηματική απόδειξη, παρά μόνο η δύναμη της
αφαίρεσης και ο χειρισμός του συστήματος των εννοιών που έχει αναπτύξει η
ανθρωπότητα, μέχρι σήμερα. Και άλλο μέσο για την ανάπτυξη της θεωρητικής
σκέψης, δεν υπάρχει μέχρι σήμερα, εκτός απ τη μελέτη της ίδιας της φιλοσοφίας.
Γιώργος
Παπανικολάου
20 Μάη 2015
Πέμπτη 9 Απριλίου 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΑΛΑΗΣ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Ο ΣΥΡΙΖΑ και το σύστημα
Του Βασίλη Μπαλαή
σ. Βασίλη, συγχαρητήρια για
το άρθρο σου. Ελπίζω να γίνει εγερτήριο σάλπισμα για όλους τους συναγωνιστές
στο ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο). Χρειάζονται ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ απενεργοποίησης των
μηχανισμών του ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ/ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ και για να γίνει αυτό είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ η
παρέμβαση ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ του ΣΥΡΙΖΑ και (σαν αποτέλεσμα αυτής)
και όλου του λαού. Απαιτείστε πρωτοβουλίες απ την τοπική οργάνωση για να δοθεί
ο λόγος σε όλα τα μέλη της οργάνωσης και στην κοινωνία, για να εκφράσουν τη
βούλησή τους πάνω σ αυτό το ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ζήτημα. Ήδη τα μέλη ζητούν πρωτοβουλίες,
όπως άκουσα ο ίδιος έναν συναγωνιστή απ τη γαλαρία της συγκέντρωσης στο
Δημοτικό Ωδείο, να μονολογεί φωναχτά (σχεδόν κραυγάζοντας) και ο σ. Γιώργος της
γνώσης τον άκουσε κι αυτός και μπορεί να σας το επιβεβαιώσει. Μόνο μην
σκεφτείτε να περιορίσετε το ζήτημα σε κάποιους εκλέκτορες που θα συζητήσουν για
τη φιλοσοφία της οργάνωσης… Αντίθετα, δώστε δείγματα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
μέσα στο κόμμα και είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα καλύψετε τα κενά σας στην
στρατολογία μελών, αλλά και φίλων του κόμματος.
Ο συναγωνιστής σου
Γιώργος Παπανικολάου
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΑΛΑΗΣ Ο
ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Επίθεση Χρυσαυγιτών σε
μετανάστες και στη δικηγόρο Ιωάννα Κούρτοβικ
Το πριν και
μετά τα
μνημόνια καθεστώς,
έχασε την
κυβέρνησή του!!
Ανοιχτή επιστολή προς τους συναγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ.
Ανοιχτή επιστολή προς τους συναγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)