Νομίζετε (ακόμη) ότι είναι η οικονομία, αλλά αναδεικνύεται η αξία της ζωής και της αξιοπρέπειας εκατομμυρίων, που δεν υπολογίζατε.

Νομίζετε (ακόμη) ότι είναι η οικονομία, αλλά αναδεικνύεται η αξία της ζωής και της αξιοπρέπειας εκατομμυρίων, που δεν υπολογίζατε. Καπούτ κύριοι!

Νομίζετε - ακόμη - ότι πρόκειται για την οικονομία. Αλλά η οικονομία σας καταρρέει με τρομακτική ταχύτητα. Ακόμη και ο Bill Gates το κατάλαβε και για να προλάβει το χρόνο, ρίχνει στη μάχη δισεκατομμύρια, χωρίς να υπολογίζει το κόστος.

Τώρα αναδεικνύονται άλλες αξίες. Οι αξίες της ζωής και της αξιοπρέπειας εκατομμυρίων και εκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτές που δεν υπολογίζατε. Αυτές που την αίσθησή τους δεν τη χάνει ούτε και το τελευταίο ανθρώπινο πλάσμα (αν δεν έχει πουλήσει την ψυχή του στο διάβολο). Εδώ βασιλεύει άλλου είδους "οικονομία", που δεν την κατέχετε. Κανείς δεν την κατέχει. Όλοι έχουμε να μάθουμε. Όπως πχ που είναι συγκεντρωμένα τα "πενηνταράκια" και που υπάρχουν "όγκοι θησαυρού". Πάρτε μια ιδέα απ τα λόγια της Σοφίας, της νεαρής ηθοποιού: "Δεν έχω ούτε μακαρόνια, αλλά δεν θυσιάζω τα όνειρά μου, δεν θα ζητιανέψω".

Εδώ δεν έχει θέση το "μυθικό" κίνητρό σας, το κέρδος. Οι άνθρωποι δεν είναι ("εκ φύσεως" όπως λέτε) τεμπέληδες. Τι θέση έχει το κέρδος στη μάχη και τον αγώνα που δίνουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές στα δημόσια νοσοκομεία; Περιμένουν το κέρδος; Γι αυτό τους δίνετε το μπόνους, τα 500 ευρώ (μείον τις κρατήσεις);

Αυτές τις αξίες θα διεκδικήσουν τώρα, εκατομμύρια εκατομμυρίων. Κι εκεί θα χρειαστούν λεφτόδεντρα. Και τα πρώτα λεφτόδεντρα (τα μόνα ορατά τώρα) θα είναι οι περιουσίες σας: Τα κλοπιμαία απ την εργασία και την περιουσία της ανθρωπότητας.

Οι αληθινοί επιστήμονες, μπροστά στον κίνδυνο για την ανθρωπότητα, θ αναγκαστούν να αποστασιοποιηθούν. Θα πάρουν θέση. Κι αυτό θ αλλάξει τα πάντα. Γιατί άρχουσα τάξη χωρίς επιστήμονες, είναι φαϊ χωρίς αλάτι. Κανείς δεν θα σας θέλει. Καπούτ* κύριοι! Η αξιοπρέπεια θα νικήσει!

«Ευρώπη δεν σημαίνει μόνο οικονομία, στην Ευρώπη ανήκει και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου».

Τζ. Κόντε, Ιταλός Πρωθυπουργός

9 Απρίλη 2020

Γιώργος Παπανικολάου

*καπούτ = τελειωμένος, νεκρός.

Κατά την οικονομική κρίση του 2008, φαινόταν ότι η “στέγη” – το χρηματοπιστωτικό σύστημα – είχε καταρρεύσει στην κύρια δομή η οποία, αν και είχε ζημιά, στεκόταν γερή και τελικά ανοικοδομήσαμε την οροφή.

Αυτή τη φορά, αντιθέτως, είναι τα θεμέλια που καταρρέουν – γιατί όλη η οικονομική ζωή ενός καπιταλιστικού συστήματος βασίζεται στο να υποχρεώνονται οι άνθρωποι να πηγαίνουν για δουλειά και να ξοδεύουν τους μισθούς τους.

Θα σηματοδοτήσει το τέλος του καπιταλισμού ο κορονοϊός;

https://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/tha-simatodotisei-telos-toy-kapitalismoy-o-koronoios

Η αλήθεια για τον αρμαγεδώνα που έρχεται

http://www.freepen.gr/2020/04/h_11.html

Οι μισθοί και οι συντάξεις,

ή πως η προπαγάνδα

μπορεί να κάνει το άσπρο μαύρο.

 https://politikofilosofikesanazitiseis.blogspot.com/2019/02/blog-post_23.html

Σε απόγνωση η ηθοποιός Σοφία Αλεξανιάν

https://www.youtube.com/watch?time_continue=205&v=VQe-bmV0yNA&feature=emb_title

Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,

της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,

και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι,

του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα!

Κώστας Βάρναλης

Εις δόξαν του κέρδους,

Εις δόξαν του κέρδους,

"του μεγαλύτερου και μοναδικού κινήτρου κάθε νέας ιδέας"...

Το Διαδίκτυο (Internet), η μεγαλύτερη και πιο σημαντική τεχνολογία του 21ου αιώνα, δημιουργήθηκε χάρη σε μια κρατική πρωτοβουλία.

(Το ARPANET, ο πρόγονος του Internet, δημιουργήθηκε απ το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ στο τέλος της δεκαετίας του '60. Το Internet δημιουργήθηκε το 1983 με τη σύνδεση στο ARPANET όλων των ερευνητικών δικτύων).

Η ιδέα του Internet γεννήθηκε όταν οι επιστήμονες των υπολογιστών θέλησαν να μοιραστούν τις πληροφορίες των ερευνών τους και να κάνουν διαθέσιμους τους πόρους υπολογιστικών συστημάτων, ακόμα και στον πιο απομακρυσμένο χρήστη.

"Η ανάγκη είναι η μητέρα κάθε εφεύρεσης", Μάρτιν Κούπερ, εφευρέτης του κινητού τηλεφώνου, υπάλληλος στη MOTOROLA την εποχή της εφεύρεσης.

Ο Παγκόσμιος Ιστός (WWW), δημιουργήθηκε σαν ένα έργο του CERN (Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικής Έρευνας), απ τον επιστήμονα Tim Berners-Lee, to 1989, ο οποίος δημιούργησε και το πρώτο πρόγραμμα πλοήγησης στον Ιστό. Ο Tim Berners-Lee και οι συνεργάτες του, δεν διεκδίκησαν καμιά πατέντα, αλλά αποφάσισαν  η εφεύρεσή τους να μην αποτελέσει τμήμα κάποιας συγκεκριμένης εταιρείας, αλλά κτήση όλου του κόσμου (σε αντίθεση βεβαίως με τον Bill Gates και τα Windows του).

Τζόζεφ Στίγκλιτς, οικονομολόγος, πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων των ΗΠΑ επί κυβέρνησης Bill Clinton:

"Στο Συμβούλιο υπολογίσαμε τη μέση κοινωνική απόδοση των κρατικών προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης και βρήκαμε ότι ξεπερνούσε κατά πολύ το 50% (πολύ υψηλότερη από προγράμματα άλλων τομέων επένδυσης και από προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα".

(Απ το Βιογραφικό του Γιατρού Γεωργίου Παπανικολάου, του ανθρώπου που ανακάλυψε την πρωτοποριακή κυτταροδιαγνωστική μέθοδο γνωστή ως Τεστ Παπ)

Όταν γύρισε στην Ελλάδα (1910), ο Παπανικολάου διαπίστωσε ότι οι συνθήκες δεν ήταν ευνοϊκές για τα μελλοντικά του σχέδια. Αμέσως μετά το γάμο του με την Ανδρομάχη Μαυρογένη, αποφάσισε να φύγει πάλι για το εξωτερικό, διευκρινίζοντας στους γονείς του πως «το ιδανικόν μου δεν είναι να πλουτίσω, ούτε να ζήσω ευτυχής αλλά να εργασθώ, να δράσω, να δημιουργήσω, να κάμω κάτι τι αντάξιον ενός ανθρώπου ηθικού και δυνατού».

6 Οκτώβρη 2018

Γιώργος Παπανικολάου

BONUS

Ο Άλμπερτ Αινστάιν για την Έμι Νέδερ, τη μεγάλη  μαθηματικό, στο αποχαιρετιστήριο-ευχαριστήριο γράμμα του:

“Οι προσπάθειες των περισσότερων ανθρώπων αναλίσκονται στην πάλη για το καθημερινό ψωμί τους, αλλά και οι περισσότεροι από εκείνους που, είτε μέσω της τύχης ή με  κάποιο ιδιαίτερο δώρο, απαλλάσσονται από αυτό τον αγώνα, απορροφώνται σε μεγάλο βαθμό στην περαιτέρω βελτίωση της περιουσίας τους. Κάτω από την προσπάθεια αυτή, που κατευθύνεται προς τη συσσώρευση υλικών αγαθών, βρίσκεται πολύ συχνά η ψευδαίσθηση, ότι αυτός είναι ο πιο σημαντικός και επιθυμητός στόχος προς επίτευξη. Όμως υπάρχει, ευτυχώς, μια μειοψηφία που αποτελείται από εκείνες και εκείνους που αναγνωρίζουν νωρίς στη ζωή τους ότι οι πιο όμορφες και ικανοποιητικές εμπειρίες διαθέσιμες σε όλη την ανθρωπότητα, δεν προέρχονται από τον εξωτερικό κόσμο, αλλά σχετίζονται με την ανάπτυξη των αισθημάτων της σκέψης και δράσης των ατόμων. Οι γνήσιοι καλλιτέχνες, ερευνητές και διανοητές ήταν πάντα άνθρωποι αυτού του είδους. Και όσο διακριτική είναι η ζωή των ανθρώπων αυτών, τόσο -και παρά ταύτα- οι καρποί των προσπαθειών τους είναι τα πιο πολύτιμα δώρα που μια γενιά μπορεί να κάνει στις επόμενες….”

Ο κατά κόσμον Οδυσσέας Αλεπουδέλης, του Παναγιώτη και της Μαρίας Βρανά, με πατρική καταγωγή από την Παναγιούδα Λέσβου και γεννημένος στις 2 Νοεμβρίου του 1911 στο Ηράκλειο Κρήτης, ήταν το τελευταίο παιδί από τα έξι της οικογένειας. Ανατρεπτικός κι επαναστάτης από πολύ μικρή ηλικία, επέλεξε το ψευδώνυμο Ελύτης με το οποίο θα χαράξει τη δική του πορεία στον κόσμο και θα καταξιωθεί, αντί να χρησιμοποιήσει το κανονικό του επίθετο. Η επιλογή του αυτή συνοδεύτηκε με εκείνη της άρνησης να αναλάβει το πατρικό εργοστάσιο σαπωνοποιίας και πυρηνελαιουργίας που διατηρούσε η οικογένεια στο Ηράκλειο Κρήτης.

Όπως δηλώνει ο ίδιος σε συνέντευξή του που φυλάσσεται στην ψηφιακή βιβλιοθήκη του ΑΠΘ: «Το πραγματικό μου όνομα κουβαλούσε το βάρος μιας μικρής εμπορικής και βιομηχανικής φήμης που για όσους το έφεραν με υπερηφάνεια -και ήταν όλοι τους άνθρωποι που μόνη τους φιλοδοξία ήτανε το κέρδος – θα ήταν μεγάλη δυστυχία να το δούνε να ταυτίζεται με την υπόσταση ενός ποιητικού έργου παράξενου και ριψοκίνδυνου… Πήρα ψευδώνυμο γιατί θα ήτανε ντροπή να φτιάξω ένα έργο για το οποίο αφιέρωνα όλες μου τις δυνάμεις, όλο μου το πάθος μου για την αφιλοκέρδεια και να το ταυτίσω, ύστερα, με ένα όνομα συνυφασμένο με ο, τι ατομικά εγώ μισώ, δηλαδή, το πρακτικό πνεύμα, την εμπορική πίστη, τον άκρατο ωφελιμισμό».