ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΣΤΟ SCRIBD

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΣΤΟ SCRIBD

https://www.scribd.com/user/11728157/george1957?tab=collections

Η "ουτοπίστρια και ο "ρεαλιστής".

Η "ουτοπίστρια και ο "ρεαλιστής".

"Θα το πω έτσι όπως το σκέφτομαι: Αρκετά ουτοπικά πράγματα ζήσαμε. Αρκετά ακούγαμε ότι μπορούμε να σκίσουμε τα μνημόνια κλπ. Όλα αυτά τα λόγια τα μεγάλα δεν οδηγούν πουθενά...". Αυτά είπε ο Ν. Ευαγγελάτος στη συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου, όταν αυτή αναφέρθηκε στο δικαίωμα των ελλήνων ν αμφισβητήσουν το χρέος. Και συμπλήρωσε: "Αυτό (το δικαίωμα ν αμφισβητήσουμε το χρέος) πρέπει να τ αναγνωρίσουν κι εκείνοι πούχουν δώσει τα λεφτά".

Όταν μάλιστα η Ζ. Κωνσταντοπούλου αναφέρθηκε στην έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ για το χρέος της Ελλάδας, αυτή κατά τον Ευαγγελάτο δεν έχει αξία, επειδή στον ΟΗΕ δεν χρωστάμε τίποτα, και "έχει αξία να το πει κάποιος που μας έχει δανείσει".

Η άποψη του Ευαγγελάτου είναι μια άποψη που προπαγανδίζεται με επιμονή και είναι πλατιά διαδεδομένη. Στην ουσία της λέει πως υπάρχουν ("αιώνια") οι ισχυροί και οι αδύναμοι, και πάντα θα επικρατεί το αυθαίρετο δίκαιο των ισχυρών. Ότι τα δικαιώματα των ατόμων και των λαών είναι ουτοπία, είναι μύθος, και δεν μπορεί να υπάρξει κόσμος που αυτά θ αναγνωρίζονται και θα γίνονται σεβαστά.

Αυτό το αφήγημα έχει μια έλλειψη: κάνει αφαίρεση της ιστορίας και των κατακτήσεων των δικαιωμάτων/ελευθεριών των λαών και των πολιτών (τόσο των ίδιων των δικαιωμάτων, όσο και των αγώνων και της διαπάλης για την κατάκτησή τους).

Υπήρξε μια εποχή που στη γη αναγνωρίζονταν μόνο η αυθαιρεσία (ο "νόμος") του δεσπότη/μονάρχη/βασιλιά και οι άνθρωποι δεν ήξεραν καν την έννοια του δικαιώματος.

Σύμφωνα με τη λογική των Ευαγγελάτων, η σημερινή αναγνώριση πλήθους δικαιωμάτων/ελευθεριών που υπάρχει γραπτά, ρητά και επίσημα σε κάθε σύνταγμα, καταστατικό χάρτη και βασικό κείμενο κάθε στοιχειωδώς πολιτισμένης χώρας και οργανισμού, ακόμη και των πιο ισχυρών και ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, οφείλεται σε θαύμα, ή στη "συμφωνία" των αντιδραστικών και ισχυρών δυνάμεων κάθε εποχής και δεν έχει καμιά σημασία. Γι αυτούς, η πάλη των λαών και των φωτισμένων ηγεσιών τους δεν υπάρχει, δεν παράγει αποτελέσματα, δεν εξαναγκάζει τους ισχυρούς (ή "ισχυρούς") να προσαρμόζονται.

Η ελευθερία ποτέ δεν χαρίζεται απ τον καταπιεστή.

Πρέπει ν απαιτηθεί απ τον καταπιεσμένο.

Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ.

Οι "ρεαλιστές" δεν μπορούν ν αμφισβητήσουν τη συνολική ΠΡΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ κατάκτησης και αναγνώρισης των δικαιωμάτων των λαών, που δείχνει πεντακάθαρα τον μόνο πραγματικό ρεαλισμό (παρόλη την αντιφατικότητα και τις επιμέρους οπισθοδρομήσεις αυτής της πορείας). Το μόνο που μπορούν είναι να την ξεχνούν και να την αποφεύγουν.

ΝΑΙ! Η πορεία είναι αντιφατική. ΝΑΙ! Οι ισχυροί έχουν και σήμερα τη δυνατότητα να επιβάλλουν τις θελήσεις τους, ενάντια στα δικαιώματα των λαών.

Αλλά οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουν τη διαφορά του χθες από το σήμερα: να σηκώσουν το όπλο της νομιμότητας και των δικαιωμάτων/ελευθεριών τους και να το προσθέσουν στη φαρέτρα τους για την αντιμετώπιση της ασυδοσίας των ισχυρών.

Σήμερα υπάρχουν οι διεθνείς συνθήκες, τα συντάγματα, οι καταστατικοί χάρτες, οι συνθήκες και κανόνες λειτουργίας υπερεθνικών ενώσεων. Αυτά είναι όπλα των λαών, που δεν υπήρχαν στο παρελθόν και σήμερα δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση ν αφεθούν ανεκμετάλλευτα. Όχι απ τους ειδικούς (νομικούς, πολιτικούς, ειδικές οργανώσεις κλπ), αλλά απ τους ίδιους τους πολίτες και τους λαούς. Γιατί ο πολίτης σήμερα ξέρει ότι "είναι προικισμένος με λογική και συνείδηση" (Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του Ανθρώπου του ΟΗΕ) και μπορεί να κρίνει αν εφαρμόζονται οι διάφορες συνθήκες, καταστατικοί χάρτες, συντάγματα κλπ.

Το ότι για τα περισσότερα δικαιώματα που περιγράφονται εκεί, η πραγματικότητα βοά και απέχει παρασάγκας, είναι ένας παραπάνω λόγος για ν απαιτήσουμε με μεγαλύτερη προσήλωση και θέρμη την εφαρμογή τους και όχι ν αφήσουμε την υλοποίησή τους στην καλή θέληση και στα χέρια των ισχυρών κι αυτών που τα καταπατούν. Γιατί αυτά τα δικαιώματα αφορούν εμάς, είναι δικά μας, έχουν θεμελιωθεί πάνω στο αίμα και τις θυσίες όλων των προηγούμενων γενιών. Εμείς οφείλουμε να τα υπερασπιστούμε και να παλέψουμε να εφαρμοστούν και να διευρυνθούν.

"Τα μέτρα παρατεταμένης λιτότητας παραβιάζουν ευθέως τις ίδιες τις καταστατικές αρχές της ΕΕ", επισημαίνει η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (Ανεξάρτητη Συμβουλευτική Αρχή του Ελληνικού κράτους). "Τα μέτρα λιτότητας παραβιάζουν θεμελιώδεις συνταγματικές επιταγές (την αρχή της ισότητας, τη συνεισφορά των πολιτών στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους, την ισότιμη πρόσβαση στην παιδεία, στην ιδιοκτησία, στην υγεία, το δικαίωμα στην εργασία, στην κοινωνική ασφάλιση, τη συνδικαλιστική ελευθερία, την αρχή της αναλογικότητας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, την πρωταρχική υποχρέωση της προστασίας της αξίας του ανθρώπου, την ανάπτυξη της προσωπικότητας όλων, το κοινωνικό κράτος δικαίου και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας), καθώς και ευρωπαϊκούς και διεθνείς κανόνες ανθρώπινων δικαιωμάτων".

Παρόμοιες εκτιμήσεις επαναλαμβάνονται και σε εκθέσεις άλλων οργανισμών για το ελληνικό πρόβλημα (όπως του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, της FIDH (Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου), αναφορά οργανώσεων και συνδικάτων από ολόκληρη την Ευρώπη προς το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο κ.α.)

.

Τα δικαιώματα/ελευθερίες των ανθρώπων (ακόμη και τα ανθρώπινα, που χαρακτηρίζονται σαν "εγγενή" σε κάθε ανθρώπινο όν και σύμφωνα προς την ανθρώπινη ιδιότητα), δεν είναι ούτε "φυσικά", ούτε "δεδομένα". Είναι προϊόντα διεκδικητικής πάλης, και επιβάλλονται από πολίτες και ανήκουν σε πολίτες.

Παλιά η νομιμότητα ορίζονταν απ τους ισχυρούς και ήταν με το μέρος τους.  Σήμερα η ουσιαστική νομιμότητα είναι με το μέρος των λαών. Τα όργανα των ισχυρών κρίνουν και καθορίζουν τη "νομιμότητα". Αλλά υπάρχει και η λογική και η συνείδηση των ενημερωμένων πολιτών. "Όλοι οι άνθρωποι είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση" (Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του Ανθρώπου του ΟΗΕ). Αυτή η έννοια, αυτή η ελευθερία, δίνει το δικαίωμα στους ανθρώπους/πολίτες να κρίνουν και να διεκδικήσουν αυτό που θεωρούν δίκαιο με τη λογική και τη συνείδησή τους. Αυτή μπορεί να κρίνει τη ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ και να κατακτήσει τη συνείδηση της πλειοψηφίας των πολιτών. Εμείς δεν θα σεβαστούμε τη "νομιμότητα". Θα επιβάλλουμε τη ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ.

Βία είναι στον κόσμο των λέξεων, ό,τι είναι το μαχαίρι για τον κόσμο των πραγμάτων, των αντικειμένων. Αν το δώσεις σ έναν κακούργο, θ αφαιρέσει μια ζωή. Αν το δώσεις σ έναν χειρουργό, θα σώσει μια ζωή. Το μαχαίρι είναι δίκοπο. Έχει την κακή του, έχει και την καλή του κ-όψη.

Η λέξη βία δεν προσδιορίζει απολύτως τίποτα. Αν δεν συγκεκριμενοποιήσεις την αντικειμενική πραγματικότητα στην οποία αναφέρεται, η γενική έννοια βία, είναι σαν να μην λες τίποτε. Ποιος ασκεί τη βία, με τι μέσα, σε βάρος τίνος, σε ποιο περιβάλλον. Όχι βία γενικά λοιπόν, αλλά ανάλυση των όρων που ξεχωρίζουν τις συγκεκριμένες μορφές βίας.

«Όμως πως μπορείς ν ασκήσεις βία ενάντια στη νόμιμη κυβέρνηση;», είναι το μόνιμο ρεφρέν των κυβερνητικών και παρατρεχάμενων, που σπάνια το παραλείπουν, στην εκστρατεία τους ενάντια στη βία.

Αν δηλαδή κάποιοι έχουν καταλάβει την εξουσία κοροϊδεύοντας το λαό με ψέματα, κουρελιάζοντας το Σύνταγμα, παραδίδοντας την πραγματική εξουσία σε ξένες δυνάμεις, εφαρμόζοντας πολιτικές που οδηγούν το λαό στην αυτοκτονία, μη τηρώντας τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν απ το Σύνταγμα (π.χ. η υποχρέωση του Προέδρου της Δημοκρατίας να μεριμνά για την πιστή τήρηση του Συντάγματος και των νόμων, την υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας της χώρας, σαν ρυθμιστής του Πολιτεύματος), όταν οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου πέφτουν σαν το χαλάζι (ενώ το Σύνταγμα ορίζει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τις εκδίδει μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης), εκμηδενίζοντας έτσι κάθε έννοια κοινοβουλευτικής δημοκρατίας (σας θυμίζουν τίποτε όλα αυτά;), τότε οι Έλληνες δεν θα εφαρμόσουν το Σύνταγμα, που τους υποχρεώνει ν αντισταθούν με κάθε μέσο εναντίον των «νόμιμων» εξουσιαστών τους;

(Γιώργος Παπανικολάου, "Για τη βία και τη νομιμότητα").

1 Ιούνη 2016

Γιώργος Παπανικολάου

Στην εποχή των μεγάλων παγκόσμιων στροφών, η χρεοκοπία ορισμένων ατόμων δεν είναι πράγμα παράξενο. Και ζούμε ακριβώς σε μια τέτοια εποχή.

"Πυροβολείστε πρώτοι, κύριοι αστοί!", έγραφε ο Ένγκελς το 1891, υποστηρίζοντας (και πολύ δικαιολογημένα) ότι στην εποχή της λεγόμενης ειρηνικής συνταγματικής εξέλιξης, εμείς, οι επαναστάτες, πρέπει να επωφελούμαστε από την αστική νομιμότητα.

Η ιδέα του Ένγκελς ήταν πεντακάθαρη: εμείς οι συνειδητοί εργάτες, θα πυροβολήσουμε δεύτεροι, εμάς μας συμφέρει τώρα περισσότερο να εκμεταλλευτούμε για το πέρασμα από το ψυφοδέλτιο στον "πυροβολισμό" (δηλ στον εμφύλιο πόλεμο), το στοιχείο της παραβίασης απομέρους της ίδιας της αστικής τάξης της νόμιμης βάσης που δημιούργησε η ίδια.

(Λένιν, τ. 26, σελ 100, "Νεκρός σωβινισμός και ζωντανός σοσιαλισμός").

 

«Έχω ένα όνειρο»...

Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ (28 Αυγούστου 1963): «Έχω ένα όνειρο ότι τα τέσσερα μικρά μου παιδιά θα ζουν μια μέρα σε ένα έθνος όπου δεν θα κριθούν από το χρώμα του δέρματος τους, αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους. Έχω ένα όνειρο σήμερα! »

Ο εξειδικευμένος συντάκτης ομιλιών, Άντονι Τρέντλ γράφει: «Ο κατάλληλος άνδρας εκφώνησε τις κατάλληλες λέξεις στους κατάλληλους ανθρώπους στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή».

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο των ΗΠΑ, Τζον Λεβίς, ο οποίος επίσης μίλησε εκείνη την ημέρα ως πρόεδρος της φοιτητικής μη βίαιης συντονιστικής επιτροπής, «ο Δρ. King είχε την εξουσία, την ικανότητα και τη δυνατότητα να μετατρέψει αυτά τα σκαλιά του Μνημείου του Λίνκολν σε μια μνημειακή περιοχή που θα αναγνωρίζεται για πάντα. Μιλώντας με τον τρόπο που μίλησε, εκπαίδευσε, ενέπνευσε, ενημέρωσε όχι μόνο τους ανθρώπους εκεί, αλλά τους ανθρώπους σε ολόκληρη την Αμερική και τις αγέννητες γενιές».

ο πράκτορας του FBI Ουίλλιαμ Κ. Σάλιβαν έγραψε ένα σημείωμα σχετικά με την αυξανόμενη επιρροή του Κίνγκ:

«Υπό το φως της ισχυρής δημαγωγικής ομιλίας του Κίνγκ χθες, στέκεται ολόκληρος πάνω από όλους τους άλλους ηγέτες των Νέγρων που συγκεντρώνονται όταν πρόκειται να επηρεάσουν τις μεγάλες μάζες των Νέγρων. Πρέπει να τον θεωρήσουμε τώρα, αν δεν το κάναμε προηγουμένως, ως τον πιο επικίνδυνο νέγρο του μέλλοντος αυτού του Έθνους, από την άποψη του κομμουνισμού, του νέγρου και της εθνικής ασφάλειας».

 

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%88%CF%87%CF%89_%CE%AD%CE%BD%CE%B1_%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF?fbclid=IwAR3yy6qi79Vgw3Foo927uCbEaFDUIRxgnBusRwFl0JgL8aAY4TKibTzkxZw

 

Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, η ομιλία που άλλαξε τον κόσμο. [Εχω ένα όνειρο - I have a dream] Με υπότιτλους

https://www.youtube.com/watch?v=XW1o7rgCp1Q

 

 

 

 

 

Ανοιχτή επιστολή προς Δημήτρη Μπαμπαλή και Γραφείο Τύπου ΛΑΕ

Ανοιχτή επιστολή προς Δημήτρη Μπαμπαλή και Γραφείο Τύπου ΛΑΕ.

Σύντροφε Δημήτρη,

Τι την ήθελες την ανακοίνωση "διαφοροποίησής σου" απ την απόφαση του Δήμου ν ανακηρύξει επίτιμο δημότη Λάρισας τον ΠτΔ Παυλόπουλο; Καλύτερα ν απείχες σιωπηλά. Όχι να λες αυτά που λες στην ανακοίνωσή σου, που "σηματοδοτούν μια πολιτική στάση τόσο ατομική, όσο και της Λαϊκής Ενότητας, της οποίας είσαι μέλος"; Αλλά το Γραφείο Τύπου της ΛΑΕ (που εγώ ακόμα δεν ξέρω ποιοί το αποτελούν) δεν συνεργάστηκαν μαζί σου πριν την ανακοινώσεις; Δεν έκρινε (το γραφείο τύπου) πως έπρεπε  σ αυτό το θέμα να παρέμβει με μια ανακοίνωση; Είναι τόσο δευτερεύον ζήτημα, τόσο λίγα και ασήμαντα πέρασε το καθεστώς των μνημονίων μέσω του θεσμού του ΠτΔ, ώστε να μην χρειάζεται ούτε μια ανακοίνωση διαφοροποίησης της ΛΑΕ; Ή συμφωνεί μαζί σου σ όσα λες;

Πολύ καλά επισημαίνεις πως, ενώ "ο θεσμός του ΠτΔ είναι ο θεματοφύλακας του Συντάγματος", μέσω του συγκεκριμένου ΠτΔ "είδε να πετιέται στα σκουπίδια το συντριπτικό αποτέλεσμα ενός δεσμευτικού για την κυβέρνηση δημοψηφίσματος και δεν αντέδρασε", "έκανε εξωθεσμικές συναντήσεις για την αποτροπή εφαρμογής της βούλησης του ελληνικού λαού απ την κυβέρνηση", "υπερέβη όλα τα συνταγματικά όρια για την προκήρυξη εκλογών το Σεπτέμβρη του ΄15", "αναμένεται να είναι ο εγγυητής της συνταγματικής εκτροπής που δρομολογείται με τον περίφημο "κόφτη", που καταργεί ουσιαστικά τη βουλή".

Πως όμως καταλήγεις στα συμπεράσματά σου (ότι "η διαφοροποίησή σου αφορά στον κ Παυλόπουλο και όχι στον θεσμό της ΠτΔ", "ούτε συνδέεται με τη δημοτική αρχή" και ότι "ελπίζεις σύντομα ο κ Παυλόπουλος να κατανοήσει τον θεσμικό του ρόλο και ν αναλάβει πρωτοβουλίες για την προάσπιση της Δημοκρατίας");

Δηλαδή ό,τι έκανε και κάνει ο Παυλόπουλος δεν τα κάνει σαν ΠτΔ, δεν τα κάνει Ο ΠτΔ; Μήπως ο "θεσμός" διαφοροποίησε τη θέση του και δεν το ξέρουμε; Μήπως είναι ο μοναδικός ΠτΔ που "βόλεψε και με το παραπάνω" το μνημονιακό καθεστώς και τους κατακτητές της χώρας μας; Μήπως πρέπει να ξεχάσουμε τα έργα και τις ημέρες του προηγούμενου ΠτΔ Κ. Παπούλια; Δεν είναι μέσω του ΠτΔ, της κυβέρνησης, της Δικαιοσύνης, όλων αυτών των "θεσμών" που οι ξένοι κατακτητές επιβάλλουν τις θελήσεις τους, καταλύουν το σύνταγμα και "θεσμοθετούν" την εξαθλίωση και τη γενοκτονία του λαού μας;  

Φαντάσου να έλεγαν οι πατριώτες στην 1η κατοχή, ότι "σέβονται το θεσμό της κυβέρνησης", αλλά τάχουν με το Ράλλη, που "ελπίζουν να κατανοήσει το θεσμικό του ρόλο και ν αναλάβει πρωτοβουλίες για την προάσπιση της Δημοκρατίας". Τι ακριβώς σου δημιουργεί τις ελπίδες που αναφέρεις; Ποια πράξη ή ποια έστω λόγια του Παυλόπουλου; Μπορείς να μας πεις;

Όταν αυτός ο θεσμός χρησιμοποιείται απ τους κατακτητές μας (με όπλο αυτή τη φορά το χρέος και όχι τα συμβατικά όπλα) για να παραμυθιάζει τους έλληνες ότι μαζί "με τους εταίρους μας" θα προωθήσουμε έννοιες-αξίες, όπως Ανθρωπισμός, Ειρήνη, Δημοκρατία, Κοινωνική Δικαιοσύνη (δες μήνυμα του ΠτΔ απ τη Λάρισα, "Ελευθερία", 16/5/16), τη στιγμή που απροσχημάτιστα εκβιάζεται η χώρα και μετατρέπονται οι "θεσμοί" σε εργαλεία κατάργησης της δημοκρατίας, της εθνικής ανεξαρτησίας και σε "νομοθέτες" της εξαθλίωσης και της γενοκτονίας των ελλήνων, εσύ από που αντλείς την ελπίδα που αναφέρεις;

Δεν ξέρεις ότι ο πραγματικός του ρόλος είναι να δημιουργεί ακριβώς ψεύτικες ελπίδες στο λαό μας, για να καταστέλλει την αγανάκτησή του και να μην αντιδρά;

Αντί εμείς να παίζουμε το ρόλο του ¨κόφτη" όλων αυτών των ψεύτικων ελπίδων (ανάπτυξης, σταθερότητας, δημοκρατίας, και, και, και) που καλλιεργούν οι εκπρόσωποι και οι εθελοντές υπάλληλοι των κατακτητών μας, είναι σωστό να συμβάλλουμε και μεις στη διάδοσή τους και να δυναμώνουμε το μήνυμα των εχθρών μας;

Κι αν η διαφοροποίησή σου δεν συνδέεται με τη Δημοτική Αρχή, που δια στόματος του Δημάρχου υποδέχθηκε τον Παυλόπουλο "με αισθήματα χαράς και με τη βεβαιότητα ότι θα συνεχίσετε να επιτελείτε τον θεσμικό σας ρόλο, με βαθιά προσήλωση στους δημοκρατικούς θεσμούς και σε αρχές και αξίες που υπηρετούν πρώτα απ’ όλα τον άνθρωπο και τις κοινωνίες. Με την καθαρή σας στάση και με τη βαρύτητα του θεσμικού σας ρόλου, στηρίξατε με όλες σας τις δυνάμεις και με το επιστημονικό σας κύρος, την εθνική προσπάθεια", τότε τι την ήθελες την "διαφοροποίηση"; Για να προσθέσεις τον τόνο σου στη "δημιουργία ελπίδων" στους άμοιρους συμπολίτες σου, μέχρι να βγει η ψυχή τους;

Ελπίζω και εύχομαι εσύ και το γραφείο τύπου της ΛΑΕ ν αντιληφθείτε τον αυστηρό τόνο της κριτικής μου, και ότι εγώ διαφοροποιούμαι τελείως απ τη "διαφοροποίηση" της ανακοίνωσής σου.

16 Μάη 2016

Γιώργος Παπανικολάου

Ανοιχτή Επιστολή Προς Δημήτρη Μπαμπαλή Και Γραφείο Τύπου ΛΑΕ (με συνημμένα σχετικά).

https://www.scribd.com/doc/312798964/%CE%91%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CF%87%CF%84%CE%AE-%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7-%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%AE-%CE%9A%CE%B1%CE%B9-%CE%93%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%A4%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%9B%CE%91%CE%95

Τι θα έκανε ένας Πειρατής βουλευτής αυτό το Σαββατοκύριακο (7 και 8/5) στη Βουλή

Τι θα έκανε ένας Πειρατής βουλευτής αυτό το Σαββατοκύριακο (7 και 8/5) στη Βουλή
Ας υποθέσουμε ότι σήμερα το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας διέθετε ένα Πειρατή βουλευτή στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Με δεδομένη την επείγουσα σύγκληση της Βουλής για την ψήφιση εντός 3ημέρου, με ονομαστική ψηφοφορία, του ασφαλιστικού και φορολογικού νομοσχεδίου, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε τι θα έκανε και πως θα λειτουργούσε ο Πειρατής βουλευτής μας.
Άμεσα ο Βουλευτής θα έθετε το σχετικό ερώτημα στην πλατφόρμα διαβούλευσης και ψηφοφορίας του Σώματος των Μελών του Κόμματος Πειρατών Ελλάδας, έτσι ώστε να καταγραφεί η θέληση τους, αν θεωρούν ότι πρέπει να ψηφίσει η να καταψηφίσει το νομοσχέδιο, με προθεσμία λήξης συμμετοχής στη ψηφοφορία 1-2 ώρες πριν από την ψηφοφορία στη Βουλή. Το κάθε μέλος του κόμματος θα μπορούσε να εκφράσει τις απόψεις του και τελικά να ψηφίσει. Κάθε μέλος έχει δικαίωμα μιας ψήφου, δηλαδή θα μπορεί να ψηφίζει μόνο μία φορά και ανάλογα με το login του ακόμα και σε ανοικτή ψηφοφορία.
Παράλληλα με την κατάθεση της ερώτησης προς το Σώμα των Μελών, θα έθετε υπ’ όψιν τους όλα τα στοιχεία που θα είχε στη διάθεση του ως βουλευτής, δηλαδή, το σχετικό νομοσχέδιο, άλλο πληροφοριακό υλικό, άλλες σχετικές ψηφοφορίες που έγιναν στο παρελθόν και έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με την παρούσα ψηφοφορία, είτε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, είτε από άλλα κοινοβούλια άλλων χωρών, είτε από το Ευρωκοινοβούλιο και γενικά οτιδήποτε θα μπορούσε να χρησιμεύσει για τη λήψη μιας ορθής απόφασης.
Τέλος καθ’ ‘όλη την διάρκεια του τριημέρου θα υπήρχε μέσω του Mumble (Ελεύθερο πρόγραμμα επικοινωνίας) και άλλων πλατφορμών επικοινωνίας του κόμματος, συνεχής ενημέρωση ξεχωριστά για το κάθε άρθρο του νομοσχεδίου, τόσο από τον ίδιο τον βουλευτή όσο και από εξωτερικούς συνεργάτες/τεχνοκράτες που θα γνώριζαν και άρα θα μπορούσαν να έχουν άποψη για το αντικείμενο της ψηφοφορίας, έτσι ώστε πριν ψηφίσουν ακόμα και οι αδαείς να έχουν μια σαφή και ξεκάθαρη εικόνα για το ερώτημα της ψηφοφορίας, ενώ θα απαντούσαν άμεσα στα ερωτήματα των ενδιαφερομένων
Το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας θεωρεί ότι οι πολίτες πρέπει να συμμετέχουν άμεσα στις διαδικασίες διαβούλευσης και λήψης των αποφάσεων, χωρίς αποκλεισμούς, με διαφάνεια στην ενημέρωση και έχοντας στη διάθεση τους όλα εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία που εξασφαλίζουν μια ορθή και με διαύγεια απόφαση…

Το σημερινό αντιπροσωπευτικό σύστημα χρειάζεται άμεσα αναθεώρηση. Στην ψηφιακή εποχή που ζούμε, έχουμε την τεχνολογική δυνατότητα να εγγυηθούμε ότι η κάθε φωνή μπορεί να ακουστεί και να καταγραφεί με την αξιοπρέπεια και τον σεβασμό που αρμόζει στον κάθε πολίτη.
Για τους λόγους αυτούς το κόμμα Πειρατών Ελλάδας, κάνοντας πράξη την πάγια δέσμευσή του για αποφάσεις μόνο από τους ίδιους τους πολίτες πραγματοποιεί στο Φόρουμ (https://forum.pirateparty.gr/viewforum.php?f=163) έκτακτες δοκιμαστικές ψηφοφορίες μεταξύ των μελών και των πολιτών που επιθυμούν να συμμετέχουν ως αύριο, Κυριακή 8 Μαϊου και ώρα λήξης της ψηφοφορίας τις 21:30.
Ψηφοφορία για το Ασφαλιστικό https://forum.pirateparty.gr/viewtopic.php?f=163&t=7836
Ψηφοφορία για το Φορολογικό https://forum.pirateparty.gr/viewtopic.php?f=163&t=7837
Σημ: (Στην βουλή έχουν κατατεθεί και θα ψηφιστούν ως ενιαίο ΕΝΑ νομοσχέδιο)
Ολόκληρο το ασφαλιστικό και φορολογικό θα το βρείτε στο φόρουμ μας.
Για τα αποτελέσματα της εσωτερικής ψηφοφορίας θα σας ενημερώσουμε με νέο δελτίο τύπου πριν από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της ψηφοφορίας στη Βουλή.
Κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας, όσοι ψηφίσουν μπορούν να δουν το τρέχον αποτέλεσμα.
-------------------------------Tέλος Δελτίου Τύπου--------------------------------------
Σχετικά με την άδεια χρήσης στα κείμενα που προέρχονται απ' τις σελίδες του Κόμματος Πειρατών Ελλάδας

Ως Πειρατές, πιστεύουμε στη δύναμη των λέξεων, στην ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας αλλά και στο σεβασμό στον πρωτότυπο δημιουργό. Ως εκ τούτου, όλα τα κείμενα μας διατίθενται με άδεια χρήσης CC BY [1]

Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να αντιγράψετε και να αναδιανέμετε το υλικό με κάθε μέσο και τρόπο, ακόμη και να τροποποιήσετε και να δημιουργήσετε πάνω στο υλικό, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

- Αναφορά πηγής με σύνδεσμο προς την σελίδα που βρήκατε το άρθρο [2]

- Αν τροποποιήσετε ή δημιουργήσετε πάνω στο υλικό, πρέπει το διανείμετε υπό την ίδια άδεια

- ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Να μην αλλαχθεί / παραποιηθεί / παραφραστεί το αρχικό νόημα του άρθρου

https://www.pirateparty.gr/2016/05/%CF%84%CE%B9-%CE%B8%CE%B1-%CE%AD%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5-%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CF%85/

Η Οικονομική Πολιτική Της Κυβέρνησης Αλλιέντε,

Η Οικονομική Πολιτική Της Κυβέρνησης Αλλιέντε,

του Δημήτρη Καλτσώνη

https://www.scribd.com/doc/311824968/%CE%97-%CE%9F%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%A4%CE%B7%CF%82-%CE%9A%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%91%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5

«Που αλλού εφαρμόζεται σήμερα η πρότασή σας»;

Πολλές φορές στις TV-συζητήσεις περί εναλλακτικών προτάσεων ανάπτυξης της χώρας απέναντι στο σημερινό «μονόδρομο», πέφτει η ερώτηση:

-Και που εφαρμόζεται σήμερα αυτό που προτείνετε; Έχετε κάποιο παράδειγμα πετυχημένης εφαρμογής της πρότασής σας;

Να μια απάντηση που θα μπορούσε να πέσει στο τραπέζι:

-Σήμερα βρισκόμαστε στη φάση που παλεύουμε ακριβώς για να δοθεί η δυνατότητα εφαρμογής εναλλακτικών προτάσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι εφικτή η εφαρμογή εναλλακτικών προτάσεων. Σημαίνει μόνο ότι το παλιό αποτυχημένο σύστημα που κυριαρχεί παγκόσμια, δεν επέτρεψε μέχρι σήμερα, αλλά καταπολέμησε με νύχια και με δόντια και κατά κύριο λόγο εγκληματικά, κάθε εναλλακτική πρόταση, όπου πήγε να εφαρμοστεί.

Να θυμηθούμε το εμπάργκο στην Κούβα που κρατάει δεκαετίες;

Τον εξοπλισμό εγκληματικών συμμοριών για τη δημιουργία προβλημάτων σε διάφορες χώρες (Κόντρας στη Νικαράγουα κ.ά.).

Τις δολοφονίες ηγετών και τα πραξικοπήματα (Αλιέντε-Χιλή, Ούγκο Τσάβες-Βενεζουέλα κ.ά.);
Και πόσα άλλα εγκλήματα που δεν ξέρουμε ακόμα;

Όλα αυτά δείχνουν αποτυχία και μη εφικτότητα των εναλλακτικών προτάσεων ή εγκληματικότητα και καταπολέμηση με κάθε μέσο κάθε δυνατής εναλλακτικής λύσης που έχουν προωθήσει κατά καιρούς οι λαοί;

Και το ότι ο τερατώδης αυτός σημερινός ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός με τα τεράστια προβλήματα και τα αδιέξοδά του, κατάφερε μέχρι σήμερα να καταστρέφει όπου εμφανίζονται νέες προτάσεις, σημαίνει ότι πρέπει να υποταχθούμε και ν αποδεχθούμε το «αδύνατο» των εναλλακτικών προτάσεων που μας προτείνουν οι οπαδοί του «μονόδρομου»; Ποτέ και για κανένα λόγο! Μπορούμε κάλλιστα να είμαστε εμείς που θ ανοίξουμε καινούργιους δρόμους.

Να πάψουμε να είμαστε δούλοι!

Να πάψουμε να είμαστε δούλοι!

Κάλεσμα σ όλους τους Έλληνες και τους πατριώτες.

Μας εκβιάζουν. Μας επιβάλλουν την πολιτική τους. Μας επιβάλλουν μέτρα απάνθρωπα.

Πολλοί από μας ήδη δεν άντεξαν και αυτοκτόνησαν ή καταστράφηκαν οικονομικά και κοινωνικά. Άλλοι καταστρέφονται κάθε μέρα. Όλο και πιο πολύ, όλο και πιο πολλοί.

Ποιός πιστεύει ότι θα γλιτώσει; Ποια ομάδα θα εξαιρεθεί; Οι δικηγόροι; Οι μηχανικοί; Οι φαρμακοποιοί; Ή οι υπάλληλοι (του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα);

Αυτή η καταστροφή δεν έχει τέλος,

αν δεν βάλουμε εμείς ένα τέλος σ αυτή.

Μόνο όλοι μαζί μπορούμε.

Επιτέλους ας συζητήσουμε. Ανοιχτά και δημόσια.

Ας κάνουμε μια αρχή στις 15 Μάη, ημέρα παγκόσμιων κινητοποιήσεων, με μια γενική συνέλευση στην κεντρική πλατεία, όλων των κατοίκων, όλων των εργαζομένων, όλων των πολιτικών χώρων που βλέπουν το αδιέξοδο και την καταστροφή.

Εμείς που νοιώθουμε στην πλάτη μας και την ψυχή μας τις συνέπειες των πολιτικών "σωτηρίας" που εφαρμόζονται μέχρι σήμερα, είμαστε η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας και έχουμε κάθε δικαίωμα ν απαιτήσουμε και να επιβάλλουμε μια άλλη πολιτική, μια διέξοδο απ την παγίδα των εκβιαστών, τοκογλύφων και απατεώνων που μας έχουν υποδουλώσει.

Μόνο όλοι μαζί μπορούμε. Μπορούμε να συνεννοηθούμε. Να βρούμε μια λύση.

Μόνο όποιος δεν παλεύει είναι καταδικασμένος.

Αυτό είναι ένα κάλεσμα σε όλους και θα επαναλαμβάνεται μέχρι να βρούμε τις λύσεις ή μέχρι ότου η φωνή μας δεν θ ακούγεται πια...

Πρωτοβουλία Απελευθέρωσης.

Τι είναι η γλώσσα των μνημονίων και του νεοφιλελευθερισμού (πιο ανεπτυγμένο)

Τι είναι η γλώσσα των μνημονίων και του νεοφιλελευθερισμού (η γλώσσα της εξουσίας), η σημασία της και πως να την πολεμήσουμε.

Οι άνθρωποι έχουν την ψευδαίσθηση ότι η γλώσσα αντανακλά παθητικά την πραγματικότητα, ότι τα γεγονότα είναι "ουδέτερα" και είναι δυνατή η καταγραφή τους όπως πραγματικά υπάρχουν "εκεί έξω".

Η γλώσσα είναι επικίνδυνο όπλο: αναλαμβάνει την πλύση εγκεφάλου. Πρόκειται για ιδεολογική δομή, που προσδίδει στη φυσική ή κοινωνική πραγματικότητα μια συγκεκριμένη εννοιολογική οργάνωση. Η γλώσσα είναι το όργανο με το οποίο αναπαράγεται η ιδεολογία και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται η ισχύς μέσα στην κοινωνία.

Η γλώσσα της εξουσίας κατασκευάζει την πραγματικότητα, γιατί αυτή δεν είναι παρά μια αφήγηση. Η συνείδηση των γεγονότων προκύπτει απ τις αφηγήσεις μας γι αυτά.

Οι παρακάτω φράσεις νοηματοδοτούν τελείως διαφορετικά το ίδιο περιστατικό:

"Απωθήθηκαν ταραχοποιά στοιχεία" - "Η αστυνομία χτύπησε διαδηλωτές".

Η γλώσσα δεν είναι απλό όργανο επικοινωνίας. Μέσω της γλώσσας παραποιείται η εικόνα του κόσμου, διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα, διαμορφώνονται στάσεις και συμπεριφορές, επανενισχύονται ήδη υπάρχουσες προκαταλήψεις, αποδυναμώνεται η κοινωνική πραγματικότητα για να παρουσιαστεί λιγότερο βίαιη.

Η γλώσσα της εξουσίας κατασκευάζει σημασιολογικές κατηγορίες, μέσα απ τις οποίες οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι ν αντιλαμβάνονται και να βιώνουν τη σχέση τους με τις υλικές συνθήκες της ύπαρξής τους. Οι άνθρωποι υιοθετώντας σαν δική τους αυτή την εκδοχή της πραγματικότητας, συντελούν στην αναπαραγωγή και διάδοση της κυρίαρχης ιδεολογίας.

Δηλώσεις στα ΜΜΕ τα χρόνια των μνημονίων:

"Η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση", "Δεν υπάρχει σάλιο", "Τα ταμεία άδειασαν", "Επικρατεί ύφεση", "Η σχολική χρονιά θα είναι δύσκολη".

Τι κοινό έχουν όλες αυτές οι δηλώσεις; Καμιά δεν είναι συνταγμένη σε ενεργητική διάθεση, χωρίς μάλιστα ν αναφέρεται το ποιητικό αίτιο. Γιατί;

Πρώτον, έτσι δίνεται η αίσθηση πως η κατάσταση είναι αντικειμενικά έτσι. Αυτή είναι και δεν μπορεί ν αλλάξει, όπως η διαπίστωση "είναι βράδυ" ή "το λάστιχο ξεφούσκωσε".

Δεύτερον, γιατί η ενεργητική σύνταξη απαιτεί υποκείμενο που ενεργεί, κάτι που δεν χρειάζεται στην παθητική φωνή.

Στην ενεργητική διάθεση πρέπει να δείξουμε τον ένοχο, να τον ονομάσουμε και να τον πολεμήσουμε. Αυτοί φταίνε για τα ταμεία, αυτοί για την ύφεση, αυτοί για τις μίζες, αυτοί για την οικονομική κρίση, όχι όλοι μας, όχι το κακό το ριζικό μας. Έτσι πρέπει να πούμε:

"Αυτή η πολιτική έφερε την Ελλάδα σε κρίση", "Οι κυβερνήσεις δεν άφησαν σάλιο", "Μια σειρά από υπουργούς άδειασαν τα ταμεία", "Ο καπιταλισμός οδηγεί σε ύφεση", "Οδηγήσαμε την εκπαίδευση στην πιο δύσκολη χρονιά".

Αν η γλώσσα της κρίσης έχει παθητική διάθεση, η αντίσταση θα πρέπει να έχει διάθεση ενεργητική!

(Κώστας Μιχαλάκης, φιλόλογος, "Η γλώσσα της κρίσης").

Μια "Βιομηχανία" αλλοίωσης των εννοιών και των λέξεων έχει απλώσει τα πλοκάμια της:

Αντί καπιταλισμός... ελεύθερη αγορά. Αντί παγκόσμιος μηχανισμός καταλήστευσης οικονομιών κρατών και εργαζομένων... αγορές. Αντί κυριαρχία... συνεργασία. Αντί ληστοτραπεζίτες... εταίροι και συνεργάτες. Αντί τοκογλύφοι... δανειστές. Αντί βομβαρδισμοί λαών... προληπτική δράση. Αντί δολοφονίες αμάχων... παράπλευρες απώλειες.

Αντί αποδιοργάνωση των νοσοκομείων... αναδιάρθρωση. Αντί κτηνωδία του να στερούνται οι καρκινοπαθείς τα φάρμακά τους... εξορθολογισμός. Αντί ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου... αξιοποίηση. Αντί κοινωνική και εθνική καταστροφή... ανάπτυξη. Αντί δολοφονία της ελπίδας... όραμα. Αντί κόλαση... παράδεισος. Αντί λιτότητα... υπευθυνότητα. Αντί εκτέλεση του λαού... αλληλεγγύη. Αντί λουκέτα στα σχολεία... συγχωνεύσεις. Αντί επιστρατεύσεις... ομαλή δημοκρατική λειτουργία. Αντί κινεζοποίηση των μισθών... ανταγωνισμός. Αντί ανεργία... εφεδρία ή διαθέσιμο εργατικό δυναμικό. Αντί απόλυση... αποχώρηση ή διαθεσιμότητα. Αντί Τσουκάτοι και Τσοχατζόπουλοι... χρηστή διαχείριση.

Αντί εκμετάλλευση των ανθρώπων, διάλυση του κοινωνικού ιστού, φτωχοποίηση, περικοπές σε μεροκάματα και συντάξεις... προσαρμογή. Αντί χαράτσι... τέλος ηλεκτροδοτούμενων επιφανειών ή μικρό ασφάλιστρο κινδύνου (Βενιζέλος). Αντί κατακτήσεις των εργαζομένων και των κοινωνικών αγώνων... αναχρονισμοί και συντήρηση.

Αντί πρέπει να ΚΑΝΕΤΕ θυσίες... πρέπει να ΚΑΝΟΥΜΕ θυσίες. Αντί πετσόκομμα των συντάξεων και κατακρεούργηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης... εξυγίανση των ασφαλιστικών ταμείων. Αντί οριζόντια μείωση των μισθών του δημόσιου τομέα... ενιαίο μισθολόγιο.

Η "δουλειά" των "δημοσιογράφων" της νεοφιλελεύθερης προπαγάνδας... λέγεται ελευθεροτυπία. Νυχτερινή εργασία, ακανόνιστα ωράρια, εργασία το σαββατοκύριακο και άλλα τέτοια χαρούμενα... ελαστικότητα της εργασίας. Η κατατρομοκράτηση και προπαγάνδα του μονόδρομου (με "βομβαρδισμό" μέρα-νύχτα)... ονομάζεται μόνη αξιόπιστη λύση στο οικονομικό πρόβλημα. Η γελοιοποίηση της δυνατότητας οργανωμένης αντίστασης ενάντια στα νεοφιλελεύθερα προτάγματα... λέγεται βολεμένοι συνδικαλιστές και προάσπιση συντεχνιακών συμφερόντων.

Αντί υποτέλεια και δοσιλογισμός...υπευθυνότητα, διαφάνεια, προκοπή της χώρας. Αντί εργασιακός μεσαίωνας... εκ περιτροπής εργασία. Αντί μίζες... χορηγίες. Αντί καταστροφή κεφαλαίου... κούρεμα. Μια συμμορία ονομάζεται πολιτικό κόμμα. Το μαχαίρωμα μεταναστών... δεξιός ακτιβισμός. Άνθρωποι βαφτίζονται λαθραίοι. Τα βασανιστήρια στη ΓΑΔΑ ... σωφρονισμός. Η εκμετάλλευση... διαχείριση ανθρώπινων πόρων. Οι φτωχοί... λιγότερο προνομιούχοι. Η διάλυση του κράτους... μεταρρυθμίσεις. Οι υπό απόλυση δημόσιοι υπάλληλοι... επίορκοι. Ο χρηματιστηριακός τζόγος... ισχυρή Ελλάδα (Σημίτης). Η φυλακή... σωφρονιστικό κατάστημα.

Στις ειδήσεις: οι καλοί "επιβεβαιώνουν" και "προειδοποιούν". Οι κακοί "παραπλανούν" και "απειλούν".

Οι νεολογισμοί "ανθρώπινο κεφάλαιο" και "ανθρώπινοι πόροι" αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους σαν προϊόν για εκμετάλλευση.

Στη Γερμανία το 2011, ειδικός οργανισμός ανακήρυξε σαν χειρότερη λέξη του 20ου αιώνα το "ανθρώπινο υλικό" και σαν χειρότερες λέξεις της χρονιάς το σύμπλοκο "δημοκρατία της αγοράς".

Ο,τιδήποτε κρατικό εμφανίζεται συνδεδεμένο με αρνητικές έννοιες, όπως ακαμψία, ακινησία, απολίθωση, ομάδες συμφερόντων, ομοιομορφία, τεμπελιά, ενώ οι αγορές και ο ιδιωτικός τομέας δαφνοστεφανώνονται με τις έννοιες της ελευθερίας, της ευελιξίας, του δυναμισμού, της καινοτομίας, του μέλλοντος, της ποικιλομορφίας, ακόμη και της δημοκρατίας! Κάνουν τα πάντα για να δοξάσουν την ελεύθερη αγορά, να διαβάλουν το δημόσιο χαρακτήρα των βασικών κοινωνικών αγαθών και κεκτημένων, προσπαθούν να μας κάνουν ν αρνηθούμε το αυτονόητο, ότι στο κράτος εδράζονται οι εγγυήσεις για τα παραπάνω.

Οι λέξεις δηλώνουν και συνυποδηλώνουν. Πολλοί δεν κρίνουν με νηφαλιότητα τις συνυποδηλώσεις, τις οποίες ταυτίζουν με τις σημασίες.

Το καθαρίζω σημαίνει "απαλλάσσω απ τη βρωμιά". ΜΜΕ: "Καθάρισαν το κέντρο της Αθήνας απ τους λαθρομετανάστες". Ο ακροατής αποδέχεται σιωπηλά την αξιολόγηση του ομιλητή και δεν θέτει σε αμφισβήτηση τις υποκειμενικές του απόψεις.

Το "επιχείρηση σκούπα" παραπέμπει στα σκουπίδια. Επομένως ο συνειρμός "άνθρωποι βρώμικοι, άχρηστοι, 2ας κατηγορίας" είναι σχεδόν αναπόφευκτο.

Στις διαφημίσεις συνήθως (αλλά όχι μόνο), συχνά χρησιμοποιούνται λέξεις-νυφίτσες. Αυτές αφαιρούν το σημασιολογικό βάρος άλλων λέξεων.

Πχ. Η τάδε οδοντόκρεμα βοηθά στην καταπολέμηση της τερηδόνας.

Η τάδε κρέμα συμβάλλει στην εξάλειψη των ρυτίδων.

Τα "βοηθά" και "συμβάλλει" έχουν απομυζήσει τη σημασία του εμπρόθετου συμπληρώματος (πολλοί νομίζουν ότι καταπολεμά την τερηδόνα ή εξαλείφει τις ρυτίδες).

"Στον πολιτικό λόγο η αξιολόγηση που λειτουργεί δεσμευτικά οφείλεται πολύ συχνά στην αξία που αποτελούν ορισμένες λέξεις. Ο πολιτικός λόγος γενικότερα χειρίζεται λέξεις με γιγάντια ηθική διάσταση και τόσο μεγάλη συναισθηματική φόρτιση, ώστε το αξιολογικό τους βάρος λειτουργεί από μόνο του καταστροφικά στο νόημα. Λέξεις που δεν είναι πια σημασίες, αλλά αξίες, σε βαθμό που δεν έχουν πια νόημα, αλλά εξουσία και μάλιστα εξουσία που είναι αντιστρόφως ανάλογη προς το νόημα, «έθνος», «σοσιαλισμός», «λαός», «παράδοση», και άλλες πολλές. Λέξεις αξίες, λέξεις ταμπού, λέξεις που είναι παγίδες, γιατί αρκεί να προφερθούν και το μήνυμα παύει να χρειάζεται λογική συνοχή, γλωσσική επάρκεια, νοηματική αποτελεσματικότητα, παύει να χρειάζεται αιτιολόγηση και ακόμα περισσότερο αποδεικτικά τεκμήρια...

Η «σωτηρία του έθνους», για παράδειγμα, μήνυμα που τόσο συχνά μεταδίδουν διάφορες πολιτικές εξουσίες, είναι τέτοια παγίδα, που απαγορεύει το λογικό και νοηματικό χειρισμό. Δεν μπορεί ο δέκτης να βάλει ερωτηματικό, χωρίς να ταυτιστεί αυτόματα με την ιεροσυλία που αποτελεί οποιαδήποτε αμφιβολία για το αυτονόητο «πρέπει» (που λανθάνει στη «σωτηρία» όταν πρόκειται για το «έθνος»). Δεν μπορεί να ρωτήσει «γιατί» ή να ζητήσει να αποδειχτεί η αναγκαιότητα της «σωτηρίας», χωρίς να ταυτιστεί με τον Εφιάλτη...

Όλοι οι δικτάτορες στην ιστορία του κόσμου ονόμασαν τον εαυτό τους «οδηγό», «σωτήρα», «πατέρα», οι πιο στυγνοί ανάμεσά τους αυτοπροβλήθηκαν σαν «μετριοπαθείς», «αφανάτιστοι» και «προσωρινοί», αποκάλεσαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους «άρρωστα κύτταρα του εθνικού οργανισμού» και «εγκληματίες», για να νομιμοποιήσουν με τις λέξεις την εξόντωσή τους ...

Το υποκείμενο υποκαθιστά πολλές φορές η λέξη «λαός», υποκατάσταση με τη γενίκευση που δίνει δύναμη στη δήλωση («ο λαός απαιτεί»). Ισχυρότατο αποτέλεσμα έχει ακόμα η καταφυγή του πολιτικού ομιλητή σε υποκαταστάσεις που εμφανίζουν υποκείμενα των μηνυμάτων αφηρημένες έννοιες και ηθικές αξίες. «Η ελευθερία απαιτεί», «η ομαλότητα επιβάλλει», «η δημοκρατία», «η δικαιοσύνη», «το έθνος», «η ειρήνη», «ο σοσιαλισμός» κ.ο.κ. είναι συχνές διατυπώσεις, που χάρη στη μετάθεση του υποκειμένου δίνουν μεγάλη δύναμη στον ομιλητή, γιατί επιβάλλουν σιωπή στο δέκτη. Ο καθένας μπορεί να αμφιβάλλει, οποιοσδήποτε σχεδόν μπορεί να τολμήσει να φέρει αντίρρηση στον έστω και δεινότατο συνάνθρωπό του. Ενώ κανένας δεν μπορεί να αντιμιλήσει στη δικαιοσύνη, στο μέλλον ή την πρόοδο, στο έθνος, το σοσιαλισμό, τη φυλή, την παράδοση, την ανθρωπότητα" κ.ο.κ.

(Α. Φραγκουδάκη, "Γλώσσα και Ιδεολογία").

"Η θέση της διευθύνουσας κάστας είναι βασικά ψεύτικη. Αυτή η κάστα είναι υποχρεωμένη να κρύβει τα προνόμιά της, να λέει ψέματα στο λαό, να δικαιολογεί με κομμουνιστικές λέξεις, σχέσεις και πράγματα που δεν έχουν τίποτα το κοινό με τον κομμουνισμό. Ο γραφειοκρατικός μηχανισμός δεν επιτρέπει σε κανένα να λέει τα πράγματα με τ όνομά τους. Αντίθετα, απαιτεί να χρησιμοποιεί κανείς σε κάθε περίσταση μία συμβατική "κομμουνιστική" γλώσσα, που χρησιμεύει για να καμουφλάρει την αλήθεια...

Κανένας –και δεν κάνω εξαίρεση ούτε για το Χίτλερ– δεν κατάφερε στο σοσιαλισμό τόσο θανάσιμα χτυπήματα. Ο Χί­τλερ χτυπούσε τις εργατικές οργανώσεις από έξω. Ο Στάλιν τις χτυπάει από μέσα. Ο Χίτλερ καταστρέφει το μαρξισμό. Ο Στάλιν τον εκπορνεύει. Ούτε μια αρχή δεν μένει άθικτη. Ούτε μια ιδέα που να μη βρομιστεί. Οι ίδιες οι λέξεις σοσιαλισμός και κομμουνισμός έχουν σοβαρά δυσφημιστεί από τότε που ολότελα ανεξέλεγκτοι χωροφύλακες, διπλωματούχοι «κομμουνιστές», α­ποκαλούν σοσιαλισμό το καθεστώς που επιβάλλουν".

Λέων Τρότσκι, 'Τα εγκλήματα του Στάλιν".

Ο πόλεμος είναι ειρήνη. Η ελευθερία είναι σκλαβιά. Η άγνοια είναι δύναμη (τα 3 συνθήματα του Κόμματος στην πυραμίδα του Υπουργείου Αλήθειας/όπως λέμε υπουργείο προστασίας του πολίτη).

"...πιστεύεις ότι η δουλειά μας είναι να εφεύρουμε νέες λέξεις. Λάθος. Καταστρέφουμε λέξεις. Πετσοκόβουμε τη γλώσσα ως το κόκκαλο. Στο τέλος θα κάνουμε αδύνατο το έγκλημα της σκέψης, γιατί δεν θα υπάρχουν λέξεις για να το εκφράσει κανείς".

Τζώρτζ Όργουελ, "1984".

Ο νέος γλωσσικός κώδικας επιβάλλεται "ανεπαίσθητα" μεν, αλλά συστηματικά. Οι άνθρωποι θα μετατραπούν σε δούλους, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι είναι ελεύθεροι.

Αυτή η γλώσσα δεν είναι ανώδυνη. Αλλάζει βαθειά τον τρόπο που σκεπτόμαστε.

Καταστρέφουν το σύστημα των εννοιών των ανθρώπων. Οι λέξεις/έννοιες που αντικαθιστούν δεν είναι τυχαίες. Είναι ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΕΣ. Δημιουργούν ανθρώπους "πειθήνιους", "γαλήνιους", αποπροσανατολισμένους.

"Έτσι διευρύνουμε τη δημοκρατία, την ισότητα και τις ευκαιρίες... Έτσι διευρύνεται η συμμετοχή των πολιτών στη μεγάλη προσπάθεια που κάνουμε".

(Γιώργος Παπανδρέου, ομιλία στο υπουργικό συμβούλιο, 9 Δεκέμβρη 2010).

Όλα αυτά ειπώθηκαν στην έναρξη μιας συνεδρίασης όπου η κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει στο λαό, και ειδικά στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, την "ευκαιρία" να ζήσουν με 700 ευρώ το μήνα, καταλύοντας τις Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις και "απελευθερώνοντας" τους εργοδότες από κάθε φραγμό στο "δικαίωμα" τους ν απολύουν!

Μας ψεκάζουν; ΝΑΙ! Αλλά όχι με φάρμακα. ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ! Απίστευτο; Κι όμως...

Οι πολίτες πρέπει να γνωρίσουν σε βάθος το παιχνίδι που παίζεται με τη γλώσσα, σε βάρος της γλώσσας. Σημαντικότερο είναι η εκμάθηση των τρόπων και μέσων απενεργοποίησης των αλλοτριωτικών μηχανισμών της σκέψης. Να μπορεί ο κάθε πολίτης να εντοπίζει και να καταδικάζει τις γλωσσικές απάτες. Η κριτική γλωσσική ικανότητα καθιστά το άτομο ικανό να κρίνει τη γλώσσα πάνω και πέρα απ τα όρια της ρηχής γραμματικής ανάλυσης και των κανόνων "ορθής" χρήσης της γλώσσας. Να πάρουν οι πολίτες στα χέρια τους το ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΑΠ ΤΑ ΜΕΣΑ (τι πρέπει να γνωρίζουν πριν εκτεθούν στα ΜΜΕ).

Υπάρχει μια πρόταση για ένα περιοδεύον εργαστήριο, που θάχει στόχο την αποτοξίνωση του λαού απ την ξύλινη γλώσσα της εξουσίας. Λαϊκή εκπαίδευση: που θα πει, ν ανακτά κανείς την κριτική γλωσσική ικανότητα και να επινοεί τρόπους αντίστασης στη νεογλώσσα των μνημονίων και του νεοφιλελευθερισμού.

Η ανάγκη ξεχωριστών ΜΜΕ του κινήματος. Όσο πιο πολύ αποτοξινώνονται οι άνθρωποι απ την γλώσσα της εξουσίας, τόσο πιο πολύ θα νοιώθουν την ανάγκη να της αντισταθούν.

Ανάγκη επικοινωνίας των ανθρώπων άμεσα μεταξύ τους (μακριά απ τα ΜΜΕ). Από δω η ανάγκη να κατακτήσει το κίνημα δήμους, όχι για να διεκδικήσει πολιτιστικές πρωτεύουσες, αλλά για να τραβήξει τους ανθρώπους σε δημόσιους χώρους, να τους δώσει την ευκαιρία να μιλήσουν, να σκεφτούν, να τους δώσει ερεθίσματα να θυμηθούν τη γλώσσα τους και τις λέξεις που τους εκφράζουν, να πούνε τον πόνο τους... (μακριά από τους "ψεκασμούς" των ΜΜΕ).

Τώρα μπορεί να καταλάβει ο καθένας τι σημασία έχει οι εμφανιζόμενοι εκπρόσωποι των αντιμνημονιακών δυνάμεων στα ΜΜΕ, να μην αφήνουν "λέξη να πέσει κάτω". Να παραθέτουν μαχητικά αντίλογο, που θα στηρίζεται σε λέξεις/έννοιες προοδευτικές (μ όλη τη σημασία της λέξης). Αυτό απαιτεί ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (Είναι αυτό που ΔΕΝ λείπει απ τους μνημονιακούς). Αλλά θα πρέπει επιπλέον να συνειδητοποιήσουμε ότι ο εχθρός δεν επιτίθεται κύρια με τους πολιτικούς εκπροσώπους των μνημονιακών δυνάμεων, αλλά με το στόμα των "δημοσιογράφων", με την "αφήγηση" των ειδήσεων (ή "ειδήσεων") ή με την "αντικειμενική" διεύθυνση μιας συζήτησης. Ξέρουν ότι αυτοί οι δρόμοι είναι πιο αποτελεσματικοί και πιο επαγγελματικοί.

Θυμάμαι σαν τώρα, σε προεκλογική συζήτηση του 2012 στην TV, με τη συμμετοχή πασίγνωστου "αντιμνημονιακού" συνταγματολόγου, την Ντόρα να πετάγεται "άκαιρα" μεσ τη συζήτηση και να ρητορεύει για τη "δημοκρατία ΜΑΣ". Ο συνταγματολόγος, έμεινε σιωπηλός και ανέκφραστος, όπως φάνηκε καθαρά στην κάμερα. Εκείνη τη στιγμή είναι σίγουρο ότι ο "ψεκασμός" της Μπακογιάννη βρήκε στόχο κάπου βαθειά μέσα στο λαό. Και την αποτελεσματικότητα του ψεκασμού αύξησε η παρουσία του συνταγματολόγου, που δεν βρήκε τίποτα να πει για τη "δημοκρατία ΤΟΥΣ" εν μέσω των μνημονίων.

Προσέξτε όμως και τη "σωστή" χρήση των λέξεων, από "λάθος" ανθρώπους.

"Είναι καιρός για λιτότητα" μας λένε (οι συντηρητικοί). Τι εννοούν όμως με την έννοια λιτότητα; Εννοούν την περικοπή των συντάξεων, της Πρόνοιας, των επιδομάτων ανεργίας, των δαπανών για την Παιδεία -αυτοί οι τομείς είναι οι υπαίτιοι, που θα πληρώσουν. Έτσι η δεξιά μας προκαλεί. Προβάλλει τη λιτότητα σαν τη μόνη λύση".

(Γιώργος Παπανδρέου, ομιλία στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, 2 Δεκέμβρη 2010).

Κι όμως, αυτός που βγάζει πύρινους λόγους κατά της δεξιάς και της λιτότητας, είναι ο ίδιος άνθρωπος που εφτά μήνες πριν, το Μάη του 2010, επέβαλε στη χώρα το μνημόνιο, και έκτοτε εφαρμόζει την "περικοπή των συντάξεων, της πρόνοιας, των επιδομάτων ανεργίας, των δαπανών για την Παιδεία" και κάθε είδους λιτότητα, σαν εκείνη για την οποία (σαν ... προοδευτικός που είναι) καταγγέλλει τους "συντηρητικούς".

Θα ήταν χρήσιμο να μιλήσουμε για τη χρήση της "στατιστικής" και άλλων "επιστημών" για την παραπλάνηση και υποταγή των πολιτών.

Υπάρχουν 3 ειδών ψέματα: τα ψέματα, τα καταραμένα ψέματα και η στατιστική (Disraeli).

Όλοι θυμόμαστε τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το έλλλειμα του 2009, που από 6% το φούσκωσε στο 15%.

Επίσης θυμηθείτε την παρουσίαση "μελέτης" της Εθνικής Τράπεζας την παραμονή των εκλογών του 2012, για τις "καταστροφικές" επιπτώσεις μιας εξόδου απ το ευρώ.

"Μια σωστή θεραπεία μπορεί να γιατρέψει ένα κρύωμα μέσα σε 7 μέρες, ενώ αν αφήσουμε αυτό το κρύωμα να περάσει από μόνο του, θα μας ταλαιπωρεί για μια βδομάδα".

Ο "πληθυσμός" μιας μεγάλης περιοχής στην Κίνα ήταν 28 εκατομμύρια. 5 χρόνια αργότερα έγινε 105 εκατομμύρια. Η πρώτη απογραφή έγινε για φορολογικούς και στρατιωτικούς λόγους, και η 2η για παροχή βοήθειας σε λιμό.

"Το 33,3% των φοιτητριών του πανεπιστημίου Hopkins είχαν παντρευτεί καθηγητές του πανεπιστημίου τους" (όταν το Hopkins είχε αρχίσει να δέχεται γυναίκες). Υπήρχαν τότε μόνο 3 εγγεγραμμένες γυναίκες και μία απ αυτές τύχαινε να ήταν παντρεμένη με καθηγητή.

Μια εταιρεία ανακοίνωσε ότι το μετοχικό της κεφάλαιο μοιράζονταν σε 3.003 ανθρώπους, μ έναν μέσο όρο 660 μετοχών ο καθένας. Αυτό ήταν αλήθεια. Ήταν ακόμη αλήθεια ότι απ τα 2.000.000 μερίδια του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας, 3 άνθρωποι κρατούσαν στα χέρια τους τα 3/4 και οι υπόλοιποι 3.000 μοιράζονταν μεταξύ τους το 1/3 που απέμενε.

Πρόσθεση πραγμάτων που δεν μπορούν να προστεθούν, αλλά φαίνονται σαν να μπορούν (τα ποσοστά μπορούν να προστίθενται ελεύθερα σαν να ήταν πορτοκάλια):

 "365 μέρες το χρόνο, αφαιρούμε 122 μέρες στο κρεβάτι και 45 για τις 3 ώρες την ημέρα για φαγητό. Τις 90 για τις καλοκαιρινές διακοπές, 21 μέρες για τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Οι μέρες που απομένουν δεν φτάνουν ούτε για τα Σαββατοκύριακα".

Αυτό το πανάρχαιο τέχνασμα εμφανίζεται στη διάρκεια κάθε απεργίας. Αναγγέλλεται ότι η απεργία κοστίζει τόσα εκατομμύρια δολάρια την ημέρα. Εξάγουν αυτό το ποσό προσθέτοντας όλα τα αυτοκίνητα που θα μπορούσαν να είχαν κατασκευαστεί, αν οι απεργοί δούλευαν με πλήρη απασχόληση. Προσθέτουν με τον ίδιο τρόπο και τις απώλειες των προμηθευτών. Προσθέτουν ό,τι μπορούν, όπως τα ναύλα των αυτοκινήτων και τις απώλειες πωλήσεων των εμπόρων.

Ο στατιστικός τρόπος σκέψης θα είναι μια μέρα τόσο απαραίτητος στον κάθε πολίτη, όπως είναι σήμερα η γραφή και η ανάγνωση (H. G. Wells).

Σε τελική ανάλυση, η συγκρότηση της γλώσσας θα πρέπει να κατανοηθεί όχι σαν μια κατασκευή της εξουσίας, αλλά σαν προϊόν κοινωνικής σύγκρουσης.

Αν πρόκειται ν αλλάξουμε κάτι στον κόσμο, χρειάζεται δίπλα σε όλα τα άλλα και μια συμβολική επανάσταση. Να μεταβάλλουμε την κοσμοθεώρηση, τη γνώση, την παράσταση για τον κόσμο.

Γιώργος Παπανικολάου

22 Απρίλη 2016

http://politikofilosofikesanazitiseis.blogspot.gr/